KILKA SŁÓW TYTUŁEM WSTĘPU 


Przygodę z filmami Guillermo del Toro rozpocząłem od "Blade II", kiedy jego nazwisko jeszcze nic mi nie mówiło. Już wtedy jednak dało się odczuć, że mamy do czynienia z reżyserem nieprzeciętnym, który dużą rolę przywiązuje do atmosfery, nawet jeśli kręci film akcji. "Rozwinięciem" stylu meksykańskiego filmowca jest "Hellboy" - nakręcony w 2004 roku na podstawie komiksu Mike'a Mignoli. Przyszły twórca "Labiryntu fauna" przesycił go tajemniczością i mistycyzmem w niespotykany sposób. Dodajmy to tego nieprzeciętnego głównego bohatera, który walczy ze złem, bo musi, inaczej mu się nudzi; bohatera ludzkiego, ale jednocześnie przerysowanego i karykaturalnego. W ten sposób kręci się dobre filmy. Dwa miesiące po ukazaniu się filmu na DVD, na rynku pojawiła się trzydyskowa edycja specjalna (w Polsce dostępna jedynie za pośrednictwem aukcji internetowych lub zagranicznych sklepów), zawierająca dłuższą o dziesięć minut wersję reżyserską filmu. Wersja rozszerzona pojawiła się również na dyskach Blu-ray i z kupieniem tego wydania w Polsce nie ma już problemów (pod warunkiem, że kupiony na BD film będziemy mieli na czym odtworzyć). Przejdźmy teraz do nowości, które niesie ze sobą wersja reżyserska.


SCENY DODANE 


[Czas: 2:24 - 2:30]
Wydłużono scenę młodego Bruttenholma patrzącego na krzyż. Dodano ujęcie na profesora i zbliżenie na twarz figury Chrystusa.
[Czas: 14:43 - 15:02]
Przed dotarciem do labiryntu (zaraz po odkryciu znaku wykutego w ścianie), Ilsa i Kroenen, wraz z przewodnikiem, napotykają na drodze ścianę z lodu i rozbijają ją młotem. Następnie przechodzą dalej.
[Czas: 16:35 - 16:40]
W wersji reżyserskiej skrócono ujęcie ukazujące przywróconego do życia Rasputina, ale dodano kwestię Ilsy, która zauważa, że coś stało się z oczami dopiero co ożywionego Grigorija.
[Czas: 17:00 - 17:42]
Profesor Bruttenholm dowiaduje się od lekarzy więcej o swojej chorobie i słyszy, że zostało mu maksymalnie sześć tygodni życia. W międzyczasie tasuje w rękach talię Tarota i wyciąga z niej kartę przedstawiającą Śmierć.
[Czas: 26:23 - 26:42]
Kiedy ciężarówka, w której siedzą Abe i Hellboy, wjeżdża przez bramę na teren muzeum, agent Clay daje latarką sygnał człowiekowi stojącemu na dachu.
[Czas: 37:33 - 39:02]
Najdłuższa dodana scena. Po walce w metrze i śmierci pierwszego Sammaela, pokazana zostaje kryjówka Rasputina. Najpierw widzimy Kroenena zasłuchującego się w muzyce puszczonej z winylowej płyty. Następnie pokazana zostaje Ilsa, która goli brzytwą głowę Grigorija, paląc przy tym papierosa. Po goleniu podaje mu szklane oczy leżące na stoliku. Rasputin umieszcza je sobie w oczodołach, a następnie zauważa rozdwojoną duszę dopiero co pokonanego Sammaela i wyciąga po nią rękę. Obłoczki wnikają w jego dłoń, podczas gdy on tłumaczy towarzyszom, co właśnie zaszło. Następnie odwraca się, a w pobliżu stoją już dwa kolejne ogary piekieł.
[Czas: 40:19 - 40:41]
Dodano scenę Manninga podjeżdżającego limuzyną pod muzeum. Z przyczyn dla mnie niezrozumiałych, składa się ona z kilku ujęć, które przenikają się nawzajem. Wygląda to po prosu źle i jest według mnie największą wpadką wersji reżyserskiej.
[Czas: 46:34 - 46:55]
W wersji kinowej, kiedy ekipa z Biura przyjeżdża po Hellboya, scena wygląda tak: Liz mówi, że Czerwony musi już chyba iść, pokazane jest ujęcie profesora wysiadającego z samochodu, a po tym Hellboy mówi: "Oddział nianiek". W wersji reżyserskiej scenę przemontowano: najpierw pada kwestia Liz, później umieszczono ujęcie Hellboya wychylającego się, żeby zobaczyć samochód, następnie mamy skrócone ujęcie wysiadającego z wozu profesora i dopiero wtedy pada kwestia o niańkach. Pokazano też, dlaczego Czerwony miał czas dokończyć rozmowę z Liz. Po wyjściu z samochodu Clay chce iść od razu w stronę ławki, ale zatrzymuje go Myers i prosi o to, aby mógł pójść pierwszy. Agent odpiera, że John i Hellboy prawie się nie znają, ale profesor przystaje na propozycję nowego.
[Czas: 47:27 - 47:52]
Przed zasłabnięciem Hellboya, Myers klepie go po ramieniu i mówi, że czas wracać do domu i opatrzyć rany. Czerwony drwi sobie z niego i nazywa go harcerzykiem.
[Czas: 55:18 - 55:43]
Wydłużono rozmowę Johna i Liz w szpitalu. Myers mówi, że decyzja o powrocie należy wyłącznie do niej. Pirokinetyczka odpowiada, że odchodziła już z Biura trzynaście razy i zawsze wracała, bo nie miała gdzie pójść. Dodano również zbliżenie na gumki, które Liz ma założone na nadgarstek.
[Czas: 1.07:44 - 1.08:42]
Liz i John jadą taksówką, zgodnie z obietnicą tego drugiego. Liz, szargając nerwy bojącego się o wszystko Myersa, wychyla się przez okno i robi zdjęcia aparatem fotograficznym. Po namowach wraca do środka i robi zdjęcie nowemu agentowi, które od razu mu wręcza, a następnie znów się wychyla. Myers robi to samo, zwraca Liz uwagę, że powinna się częściej uśmiechać i próbuje podać jej zdjęcie, które mu wypada. Na koniec mamy ujęcie pokazujące taksówkę podjeżdżającą pod bramę budynku Biura i zbliżenie na upuszczone przez Johna zdjęcie.
[Czas: 1.10:10 - 1.10:18]
Wydłużono scenę, w której profesor wita Liz w Biurze i mówi, że sporo się pozmieniało.
[Czas: 1.10:55 - 1.11:33]
Dodano kolejną rozmowę Johna i Liz. Myers pyta o znaczenie gumek na nadgarstku. Dziewczyna odpowiada mu, że to coś, czego nauczyła się na terapii - kiedy jest zdołowana, "strzela" jedną gumką, a kiedy jest zniecierpliwiona - dwiema. Agent znowu stara się ją rozśmieszyć.
[Czas: 1.14:13 - 1.14:50]
Po wyjściu Johna i Liz na zewnątrz, jeden z agentów wiezie Hellboyowi kolację, ale słyszy dziwne odgłosy. Szybko otwiera drzwi i zauważa dziurę wybitą w ścianie, przez którą Czerwony wydostał się na zewnątrz.
[Czas: 1.14:56 - 1.15:28]
Na zewnątrz Liz dalej bawi się aparatem, a Hellboy stoi na dachu i głośno zastanawia się, o czym może ona rozmawiać z Myersem.
[Czas: 1.17:48 - 1.18:08]
W siedzibie Biura profesor ogląda zdemolowany pokój Hellboya i słyszy od agenta, że Czerwony zostawił swój lokalizator. Bruttenholm ucisza proponującego wysłanie zwiadu funkcjonariusza i denerwuje się, że Hellboy zachowuje się jak dziecko.
[Czas: 1.22:02 - 1.22:54]
W wersji kinowej Rasputin zaczyna opowiadać o przeznaczeniu Hellboya podczas prezentowania profesorowi wizji świata przyszłości. W wersji reżyserskiej dodano podczas tej przemowy ujęcie na jego twarz.
[Czas: 1.22:46 - 1.22:54]
Podczas tej samej rozmowy dodano jedno zdanie wypowiadane przez profesora. W wersji kinowej mówi: "Wiem jak mam go nazywać. Nazywam go synem". W wersji reżyserskiej zaś: "Wiem jak mam go nazywać. Nic, co zrobisz lub powiesz tego nie zmieni. Nazywam go synem."
[Czas: 1.26:51 - 1.28:15]
Dzięki scenie dodanej w wersji reżyserskiej wiadomo już, że obelisk otwierający bramę do innego wymiaru nie wziął się znikąd. Widzimy rządowy samochód zajeżdżający do jakiegoś rosyjskiego magazynu, z którego wysiadają Ilsa, Rasputin i rosyjski oficer w śmiesznej czapce. Przechodzą oni prze halę zastawioną różnymi sprzętami i zatrzymują się przy kontenerze, z którego jeden z sołdatów właśnie zrywa plombę. W środku znajduje się wspomniany wcześniej obelisk, a oficer mówi, że spadł on w 1908 roku w pobliżu Tunguski na Syberii. W zamian za zawartość kontenera, Rosjanin wzbogaca się o walizkę złota. Ciekawostka: katastrofa tunguska to jedna z największych zagadek XX wieku. Potężna eksplozja w pobliżu jeziora Bajkał powaliła drzewa w promieniu 40 kilometrów, nie zostawiając żadnego krateru. Najprawdopodobniej był to meteor, który eksplodował w powietrzu, ale atmosfera tajemniczości spowodowała namnożenie się ogromniej ilości teorii spiskowych.
[Czas: 1.30:22 - 1.30:31]
W samolocie jeden z agentów przykleja do skrzyni naklejkę z napisem "Żywy ładunek", a Hellboy czyta więcej informacji o Sammaelu.
[Czas: 1.31:52 - 1.32:43]
Zanim Manning zacznie tłumaczyć sposób, w jaki powinien być przeczesywany cmentarz, proponuje, żeby wrócić do miasta, zatrzymać się w hotelu, coś zjeść i przegrupować się ;).
[Czas: 1.33:31 - 1.33:43]
Manning patrzy na zegarek i mówi, że daje Hellboyowi jeszcze dziesięć minut. Ponadto dodano ujęcie Myersa, który mówi, że Czerwony chyba wraca. W wersji kinowej jego głos było słychać z offu.
[Czas: 1.52:51 - 1.53:06]
Kiedy Hellboy niesie Liz na rękach, rozdeptuje leżące na ziemi szklane oko Rasputina. W ujęciach pokazujących twarz Grigorija, usunięto mu cyfrowo prawe oko i dodano wysuwającą się z oczodołu mackę. Oprócz tego zmieniono kadrowanie podczas jego przemowy. W wersji kinowej mamy ujęcie na jego twarz, a w wersji reżyserskiej ujęcie na ekipę Biura zza pleców Rasputina.

SCENY WYCIĘTE 


Po wprowadzeniu do filmu wątku z utratą oczu przez Rasputina, musiało wylecieć jego pierwsze ujęcie zaraz po ożywieniu. W opisie wspomniałem też o kilku scenach, z których wyrzucono głos z offu (Myers na cmentarzu, wizja zniszczonego świata). Oprócz nich nie usłyszymy jeszcze głosu Rasputina po śmierci pierwszego ogara piekieł w metrze - jego kwestię przeniesiono po prostu ze sceny usuniętej na potrzeby wersji kinowej.

KRÓTKIE PODSUMOWANIE 


Paradoksalnie - wątek najbardziej zmieniający wersję kinową, czyli wątek oczu Rasputina, jest najmniej istotny dla fabuły. Wyjaśnia, dlaczego Grigorij nosi "cool" okulary przeciwsłoneczne nawet po ciemku. Na duży plus należy zaliczyć wprowadzenie sceny, w której wyjaśnia się pochodzenie obelisku, który był potrzebny do wezwania Ogdru Jahad - już nie pojawia się "ot tak". Wersja reżyserska jest wersją kompletną "Hellboya" i ogólnego wrażenia nie niszczy nawet nieszczęsna scena z limuzyną podjeżdżającą pod muzeum. Jeśli "Hellboy", to tylko director's cut.



KRÓTKIE INFO O FILMIE 


Tytuł oryginalny: Hellboy
Rok produkcji: 2004, USA
Reżyseria: Guillermo del Toro
Scenariusz: Guillermo del Toro, Peter Briggs
Montaż: Peter Amundson
Czas trwania wersji reżyserskiej: 132 min.
Czas trwania wersji producenckiej: 122 min.

Wystąpili: Ron Perlman, John Hurt, Selma Blair,
Rubert Evans, Karel Roden, Jeffrey Tambor, Doug Jones

AUTOR OPISU: Maciej Poleszak - CIUNIEK [kontakt]
POWRÓT DO WYBORU | STRONA GŁÓWNA KMF



comments powered by Disqus