KILKA SŁÓW TYTUŁEM WSTĘPU 


"Tańczący z wilkami" trwał w wersji kinowej 180 minut, co już gwarantowało długą opowieść filmową. Dla widzów, którym te 3 godziny spędzone w kinie z "Tańczącym z wilkami" nie wystarczały - powstała wersja rozszerzona, trwająca 224 (!) minuty, co już było dużą porcją nowego materiału. Jakby tego było mało, istnieje wersja reżyserska "Tańczącego z wilkami", która stanowi duże wyzwanie dla widza, gdyż trwa aż 236 (!!!) minut. Dla kogoś jednak, kogo "Tańczący z wilkami" oczarował i wzruszył - wersja reżyserska będzie doskonałą okazją na głębsze poznanie bohaterów filmu oraz jeszcze lepsze zrozumienie jego przesłania, czyli motywu ucieczki od cywilizacji do dzikiej przyrody, gdzie można żyć naprawdę zgodnie z naturą i swoją wrażliwością.


SCENY DODANE 


[Czas: 06:12 - 06:24]
W tym miejscu jeden z żołnierzy opowiada pułkownikowi o nieudanej próbie ucieczki balonem i o tym, w jak ciężkiej sytuacji są wszyscy żołnierze.
[Czas: 10:45 - 11:01]
Przyjazd generała do zdobytej dzięki Dunbarowi placówki, wielki ukłon w stronę Dunbara za pomysłowość i odwagę!
[Czas: 13:48 - 14:11]
Fort Hayes; to tu po raz pierwszy John Dunbar ma styczność z pułkownikiem Elginem, który w późniejszym czasie pomoże mu (nakaże przestać żołnierzom znęcać się nad Dunbarem) i jako pierwszy zostanie przebity strzałą przez oddanych przyjaciół Dunbara.
[Czas: 17:41 - 18:12]
Kłótnia majora Fambrough'a i pułkownika Elgina, dotycząca Johna Dunbara i jego nowej placówki.
[Czas: 18:47 - 19:19]
W tym miejscu dodano ujęcie tuż po samobójstwie majora; pokazano ślady krwi na przestrzelonej szybie, za oknem ludzi obserwujących wnętrze gabinetu i pułkownika, który znajduje ciało samobójcy.
[Czas: 20:19 - 24:23]
W tym przedziale czasowym została przestawiona kolejność niektórych scen oraz dodano kilka szczegółów, kiedy bohaterowie (John Dunbar i Timmons) natykają się na szkielet jakiegoś przewoźnika, który został zamordowany przez Indian; dodano również scenę, w której pokazany jest człowiek z lunetą (żołnierz który bazuje jeszcze w tym momencie w zrujnowanym forcie, do którego zmierza Dunbar).
[Czas: 26:40 - 29:22]
Na dodanych ujęciach kapral podejmuje decyzję o opuszczeniu Fortu Sedewick, przez zmęczonych i schorowanych żołnierzy, którzy już dawno stracili siły i ochotę do koczowania na odludziu i którzy mają już dość czekania na posiłki (które jeszcze nawet nie zostały wysłane).
[Czas: 30:08 - 31:04]
Tu została dodana scena, w której John Dunbar tuż przed dotarciem do ostatecznego celu rozkoszuje się pięknymi widokami i naturą.
[Czas: 36:02 - 36:10]
Dodano krótką scenę przedzierającego się przez zarośla wilka.
[Czas: 36:44 - 37:40]
Sekwencja ta obrazuje pierwszą noc Johna Dunbara w forcie; sen przerywają mu odgłosy wycia wilków - zaniepokojony zapala lampę i przygotowuje sobie pistolet.
[Czas: 40:04 - 40:20]
John Dunbar chcąc nabrać z jeziorka wody do picia, zauważa zatopione w niej, zastrzelone jelenie.
[Czas: 40:33 - 42:22]
W trakcie generalnych porządków bohater oczyszcza między innymi jeziorko, wyławia z niego martwe jelenie.
[Czas: 46:08 - 46:28]
W tym dodanym fragmencie możemy zauważyć jak Indianie (Paunisi) reagują na zapach białego człowieka (jeden z nich wącha koc, po czym odrzuca go z obrzydzeniem i natychmiast szoruje ręce piachem, by pozbyć się znienawidzonego zapachu).
[Czas: 48:43-49:17]
John Dunbar wybiera się na przejażdżkę i podziwia na niej widoki, między innymi ogląda piękny wschodni horyzont.
[Czas: 49:55 - 52:50]
Oglądając tę scenę po raz pierwszy odnosi się wrażenie, że John Dunbar "wyprowadza" konia by go zastrzelić (żeby przez jego obecność nie prowokować ataku Indian), w ślad za nimi uparcie podąża wilk, przez co Dunbar ostatecznie rezygnuje z planu zabicia konia.
[Czas: 56:53 - 1:00:05]
Pokazana jest tu po raz pierwszy wioska Indiańska oraz rozmowa Wodza z jednym z Indian; następnie przyjazd Indian z plemienia Lakota do Fortu Sedewick oraz rozmowa z Dunbarem m.in. na temat bizonów.
[Czas: 1:00:32 - 1:00:44]
W tym momencie dodane jest krótkie ujęcie, na którym widać rewolwer Dunbara.
[Czas: 1:00:55 - 1:01:17]
Dodany jest tu fragment dyskusji Rady Plemienia Lakota o "Białym Człowieku", który zajmuje miejsce na "ich" terytorium. Kobiety i dzieci nie mają prawa uczestniczyć w takiej naradzie, dlatego też oczekują (podsłuchują) przed wigwamem na decyzję rady.
[Czas: 1:03:57 - 1:04:45]
Młodzi Indianie z wioski chcąc udowodnić, jakimi są dzielnymi wojownikami, wyruszają do fortu by ukraść "Przybyszowi" konia; ukazano początek ich wyprawy do Fortu.
[Czas: 1:09:52 - 1:11:47]
W tej sekwencji ukazany jest powrót wojowników Lakota z wyprawy przeciwko Utonom. Przywożą oni między innymi ciało jednego z najlepszych wojowników - męża "Podniesionej Pięści" (jedynej białej kobiety należącej do plemienia). Pokazane są też rytuały pogrzebowe Indian.
[Czas: 1:23:50 - 1:24:26]
Tu dodano scenę wizyty Indian w forcie, kiedy to John Dunbar prezentuje gościom funkcjonowanie młynka do kawy; daje im też skosztować świeżo przemielonej kawy.
[Czas: 1:24:57 - 1:25:14]
Tutaj natomiast dodano ujęcie, na którym "Wiatr we Włosach" rozdaje cukier pozostałym.
[Czas: 1:25:3 - 1:26:05]
Dodano fragment pokazujący codzienne życie Indian, ich zajęcia, obowiązki i zabawy dzieci.
[Czas: 1:28:44 - 1:29:39]
W ciągu tej niepełnej minuty, widzimy "Podniesioną Pięść" tuż po rozmowie z "Wierzgającym Ptakiem" na temat Johna Dunbara. Bohaterka oddala się od wioski by móc samotnie porozmyślać o propozycji "Wierzgającego Ptaka" (poprosił ją, by została tłumaczem w rozmowach z Anglikiem).
[Czas: 1:30:24 - 1:30:38]
Ten dodany fragment ukazuje matkę poszukującą dzieci. W tych scenach pokazane są też dzieci siedzące na dachu i obserwujące z daleka przyjazd Indian i całą zaistniałą w związku z tym sytuację.
[Czas: 1:30:40 - 1:31:00]
W tym przedziale czasowym została zmieniona kolejność scen, jak również dodany jest dialog dzieci dotyczący Indian i ich zachowania.
[Czas: 1:33:04 - 1:33:08]
Dodano tu krótki fragment pokazujący jedynie widok fortu i zbliżających się Indian.
[Czas: 1:41:12 - 1:41:24]
W ciągu tych 12 sekund pokazane jest, jak John Dunbar, "Wierzgający Ptak" i "Podniesiona Pięść" spędzają czas w trakcie rozmów pokojowych (m.in. jak rzucają kamieniami).
[Czas: 1:46:10 - 1:47:28]
Dodano sceny, w których zwiadowcy mający za zadanie wypatrywać bizonów, wracają do wioski.
[Czas: 1:50:38 - 1:51:30]
W tym miejscu dodana jest cała sekwencja związana z przenoszeniem obozu i przygotowaniami do polowania na bizony; dodano też fragment, w którym zwiadowcy (m.in. Dunbar) obserwują z ukrycia stado żerujących bizonów. Wycięto za to scenę nocnych rozmyślań Dunbara, przenosząc ją o kilka minut dalej.
[Czas: 1:54:43 - 1:56:19]
Dodano tu scenę, w której kilku wojowników z plemienia Lakota przywozi do wioski odzyskane skóry bizonów oraz skalpy białoskórych handlarzy, którzy w skandaliczny sposób pozyskali te "trofea". Biali zostali potraktowani w taki sam sposób, w jaki oni obeszli się z bizonami.
[Czas: 1:57:42 - 1:58:29]
Te dodane sceny pokazują nam jak doświadczeni wojownicy przygotowują się do polowania, jak rozdzielają obowiązki i obmyślają strategię. Nie zabrakło tu też ujęcia trzech młodych (gniewnych) Indian, którzy z taką samą pasją i podekscytowaniem szykują się do polowania ;)
[Czas: 2:01:49 - 2:01:56]
Przez kilka sekund pokazany jest widok stada bizonów i grupy myśliwych.
[Czas: 2:10:37 - 2:11:36]
Przez tę dodaną minutę pokazany jest poranek po polowaniu. Porozkładane na ziemi skóry - naszykowane do dalszego wyprawiania, zachowanie Indian, jak i przechadzka Dunbara do jego konia, którą można odebrać jako podziękowania dla konia za doskonałe zachowanie się na polowaniu.
[Czas: 2:12:42 - 2:15:48]
W trakcie tych kilku minut następuje przerwa w filmie, tzw. "Intermission".
[Czas: 2:15:49 - 2:18:40]
John Dunbar po powrocie z wioski (po polowaniu) zatapia się w rozmyślaniach o swoim losie, m.in. o ewentualnym, wspólnym życiu z Indianami. Dodano też scenę, w której wilk w akcie przyjaźni przynosi mu upolowanego przez siebie ptaka, co doskonale obrazuje niezwykłą relację między Dunbarem a wilkiem. Wieczorem, przy ognisku, Dunbar na nowo zastanawia się co zrobić za swoim życiem, jaką pójść drogą: czy wybrać samotne życie żołnierza, czy w wielkiej rodzinie - wraz z Indianami.
[Czas: 2:21:18 - 2:21:39]
Rozszerzona została scena, w której zaprzyjaźnieni Indianie widzą Dunbara bawiącego się (tańcząćego) z wilkiem.
[Czas: 2:25:33-2:25:58]
Przez te kilka dodanych sekund możemy zobaczyć, jak odmienna od naszych zwyczajów jest forma okazywania miłości i przyjaźni przez Indian. Dla nich bardzo ważnym elementem są wszelkie rytuały, jak podawanie dłoni każdemu wojownikowi przed wyprawą, czy pożegnanie przez połączenie się dusz i umysłów z tymi, których się kocha (jak to pokazał "Wierzgający Ptak" i jego żona).
[Czas: 2:26:30 - 2:27:09]
Na tym dodanym ujęciu pokazany jest wyjazd wojowników z wioski i całe plemię, które ich odprowadza.
[Czas: 2:28:01 - 2:30:21]
John "Tańczący z wilkami" Dunbar, chcąc zbliżyć się jak najbardziej do Indian i jak najlepiej poznać ich kulturę uczy się języka Siuxów, pomaga mu w tym "Podniesiona pięść". W czasie ich nauki (i nie tylko) można zauważyć, że najbardziej zależy jednak Dunbarowi na tym, by jak najlepiej i najbliżej poznać właśnie "Podniesioną Pięść" i tylko wyszukuje okazji do jak najczęstszych spotkań z nią. Po długim oczekiwaniu pod jej wigwamem, wreszcie udaje mu się osiągnąć ten cel (razem idą nad strumyk po wodę) ;)
[Czas: 2:32:59 - 2:34:21]
W ciągu tych dwóch minut ukazane są rozterki "Podniesionej Pięści" i "Tańczącego z Wilkami". W zrozumieniu całej sytuacji "Podniesionej Pięści" pomaga żona "Wierzgającego Ptaka" (jej przybrana matka), natomiast "Tańczący z Wilkami" jest pozostawiony z rozterkami sam sobie - nie ma nikogo, kto mógłby mu doradzić.
[Czas: 2:37:32 - 2:37:41]
Powrót Dunbara do fortu. Pokazany jest widok na fort z lotu ptaka - jakby miało nam to uświadomić, jakiego właśnie wyboru dokonał Dunbar, co zostawia za sobą - czego się wyrzeka.
[Czas: 2:40:29 - 2:41:06]
Pułkownik wyjeżdża z fortu. Wygląda to tak, jakby przyjechał tylko po to by napisać w swoim dzienniku, że kocha "Podniesioną Pięść" (i jednocześnie podpisać się pod tym, na co się decyduje), oraz nakarmić wilka (ostatni ich wspólny posiłek - przed rozstaniem). W tym samym czasie pokazana jest "Podniesiona Pięść" wchodząca do wody, co mogłoby symbolizować podjęcie przez nią decyzji - wejścia w nowe życie, zaangażowanie się w związek z "Tańczącym z Wilkami".
[Czas: 2:42:16 - 2:42:36]
Te dwadzieścia sekund to niby niewiele, a pokazują nam jak wiele zmieniło się w stosunkach między "Tańczącym z Wilkami" a "Podniesioną Pięścią". Po raz pierwszy widzimy ich trzymających się za ręce; pokazują w ten sposób, że prawdziwej miłości nic nie jest w stanie przeszkodzić.
[Czas: 2:50:27 - 2:50:50]
Przez te kilka sekund pokazane jest jak podczas napadu, jeden z Paunisów zakrada się do wigwamu, w którym ukrywają się starsze kobiety i dzieci. Z opresji ratuje ich jeden z mężczyzn z plemienia Lakota, który strzałą z łuku trafia napastnika w plecy.
[Czas: 2:50:52 - 2:51:03]
Ujęcie to pokazuje jak jedna ze starszych kobiet w przypływie odwagi chwyta za kij i rozprawia się z leżącym już na ziemi przeciwnikiem ;)
[Czas: 2:55:22 - 2:55:45]
Powrót wojowników z wyprawy przeciwko Paunisom; świętowanie zwycięstwa i powrotu mężczyzn.
[Czas: 2:59:52 - 3:03:25]
Przez te kilka minut możemy zobaczyć zdezorientowanego "Tańczącego z Wilkami", który na polecenie "Wierzgającego Ptaka" nie może wychodzić z wigwamu. Z pomocą i radą zjawiają się u niego dwaj przyjaciele, tłumacząc skąd wzięła się decyzja "Wierzgającego Ptaka". Doradzają, co powinien zrobić i jak się zachować, objaśniając zwyczaje panujące w wiosce. "Tańczący z Wilkami" musi zgromadzić podarunki dla "Wierzgającego Ptaka" i w zamian otrzyma rękę "Podniesionej Pięści". Następnego dnia z pomocą przychodzą mu wszyscy mieszkańcy wioski i każdy z nich ofiarowuje mu jakąś wartościową rzecz, dzięki czemu "Tańczący z wilkami" może ożenić się z "Podniesioną Pięścią".
[Czas: 3:06:46 - 3:08:03]
To ujęcie zaczyna się od rozmowy trzech młodych Indian snujących domysły na temat poczynań pary młodej. Ich ciekawość posuwa się na tyle daleko, że postanawiają sami sprawdzić, co też nowożeńcy mogą robić przez niemalże dziesięć dni nie wychodząc z wigwamu ;) Niestety ich działania zostają przerwane. Chwilę potem "Wierzgający Ptak" zaprasza "Tańczącego z Wilkami" na długą wycieczkę.
[Czas: 3:09:14 - 3:13:16]
W tym momencie dodana jest cała sekwencja z podróży "Tańczącego z Wilkami" i "Wierzgającego Ptaka". Pokazane są tu przepiękne widoki, dodane są też dialogi pomiędzy przyjaciółmi. Podczas przejażdżki napotykają opuszczony dom białych ludzi, szkielety zwierząt i nabite na kije głowy jeleni, bałagan, potłuczone butelki, zardzewiałe naczynia - mieszkańcy zostali stamtąd prawdopodobnie przepędzeni przez Indian.
[Czas: 3:16:05 - 3:16:16]
Na tych kilku ujęciach pokazane jest jak Indianie Lakota szykują się do przeprowadzki.
[Czas: 3:21:48 - 3:22:56]
Dodana jest tu scena rozmowy w forcie "Tańczącego z Wilkami" z majorem i porucznikiem Elginem.
[Czas: 3:26:10 - 3:26:41]
W tej części pokazany jest porucznik Elgin, który z ukrycia przygląda się Dunbarowi. Z jego zachowania możemy wywnioskować, że zastanawia się nad swoim zachowaniem (swoja obojętną postawą) w stosunku do dobrze znanego mu porucznika Dunbara.
[Czas: 3:37:13 - 3:37:51]
Już na zakończenie dodano scenę, w której Indianie zabierają zabitym żołnierzom wóz oraz konie. Następnie pokazany jest moment, kiedy "Wiatr we włosach" chce zedrzeć skalp z porucznika Elgina, oraz reakcję "Tańczącego z Wilkami", który odwodzi go od tego czynu. "Wiatr we włosach" odbiera to tak, że "Tańczący z wilkami" sam chce zedrzeć skalp (nawet próbuje wetknąć mu do ręki swój nóż), do czego oczywiście nie dochodzi.

KRÓTKIE PODSUMOWANIE 


Jak na film o 56 minut dłuższy od wersji kinowej, stosunkowo niewiele się zmieniło. W gruncie rzeczy, dodane sceny i ujęcia skupiają się na pogłębianiu i dokładniejszym przedstawieniu wszystkiego, co widzieliśmy już w kinie - czyli relacji Dunbara z Indianami, z wilkiem, z przyrodą i wreszcie z "Podniesioną pięścią". Wyraźniej został także zaznaczony wątek zachwytu nad pięknem dzikiej przyrody i różnice kulturowe między "białymi" a Indianami. Film w wersji reżyserskiej to jednak nic innego jak rozbudowana wersja oryginału, która jest znacznie klarowniejsza, bardziej poukładana i naprawiająca kilka błędów montażowo-narracyjnych, które przez mnóstwo cięć wkradły się do wersji kinowej. Nie można bowiem zapominać, że wersja 3-godzinna znana z kin jest wersją pociętą. Fani "Tańczącego z wilkami" będą zatem zachwyceni mogąc obcować z bohaterami filmu aż o (prawie) 1 godzinę dłużej. Inni będą tylko narzekać na nudę, bo rozbudowana wersja (przypomnijmy) trwa aż 4 godziny bez czterech minut.



KRÓTKIE INFO O FILMIE 


Tytuł oryginalny: Dances With Wolves
Tytuł polski: Tańczący z Wilkami
Rok produkcji: 1990, USA
Reżyseria: Kevin Costner
Scenariusz: Michael Blake
Czas trwania wersji reżyserskiej: 236 min.
Czas trwania wersji producenckiej: 180 min.

Wystąpili: Kevin Costner, Mary McDonnell, Graham Greene,
Rodney A. Grant, Tantoo Cardinal, Doris Leader Charge

AUTOR OPISU: Monika Gorgoń - VIKI [kontakt]
POWRÓT DO WYBORU | STRONA GŁÓWNA KMF



comments powered by Disqus