Z ESTRADY NA EKRAN. Muzycy w filmach – część II

Alfabetycznie ułożona lista liczy w sumie 150 nazwisk i została podzielona na trzy części po 50 osób. Zabrakło na niej Jennifer Lopez, Seleny Gomez, Jeffa Bridgesa, Lindsay Lohan, Johnny’ego Deppa, Bruce’a Willisa, Jamiego Foxxa i innych artystów, którzy stanęli za mikrofonem już po tym, jak zostali gwiazdami filmowymi – tym samym odbywając odwrotną drogę, wiodącą z ekranu na estradę.

Gabriel Fleszar

Wykonawca jednego przeboju i aktor jednego filmu: w Sezonie na leszcza Bogusława Lindy stworzył duet z Anną Przybylską. Razem napadali na banki, kradli samochody i kiepsko grali.

Aretha Franklin

Blues Brothers i Blues Brothers 2000 Johna Landisa byłyby innymi filmami bez pani Murphy – właścicielki jadłodajni i władczej żony, która próbuje przekonać swego męża, aby nie dołączał do zespołu Elwooda i Jake’a. Robi to, śpiewając Think. W obu filmach o braciach Blues przewinęła się plejada gwiazd estrady, m.in. Chaka Khan, James Brown, Ray Charles i John Lee Hooker.

Serge Gainsbourg

Mocny człowiek – zarówno w życiu, jak i na ekranie. Grywał rzezimieszków (Czy chciałby pan ze mną zatańczyć? Michela Boisronda), rzymskich żołnierzy (Bunt niewolników Nunzio Malasommy), tyranów (La furia di Ercole Gianfranco Paroliniego), zdrajców (Samson Paroliniego) oraz niewiernych mężów (Slogan Pierre’a Gimblata). Pisał scenariusze i wyreżyserował kilka filmów krótko- i pełnometrażowych, ale był zdecydowanie lepszym muzykiem niż filmowcem.

Art Garfunkel

Pechowiec. W filmach Mike’a Nicholsa, Paragraf 22 i Porozmawiajmy o kobietach, jego role przysłonili profesjonalni aktorzy (kolejno Alan Arkin i Jack Nicholson), podczas gdy Zmysłowa obsesja Nicolasa Roega dostała w USA najwyższą kategorię wiekową i mało kto zobaczył miłosne igraszki Garfunkela z Theresą Russell. Później nie miał już zbyt wielu szans, by zaistnieć na ekranie.

Robert Gawliński

Pójdziesz pan drogę budować, pójdziesz pan drewno rzeką spławiać, wszędzie pan pójdziesz i nie będziesz Wojaczek, tylko pan Wojaczek – mówi Edward Stachura do spotkanego w restauracji tytułowego bohatera filmu Wojaczek Lecha Majewskiego, po czym dopala papierosa i się oddala. W rolę autora Siekierezady wcielił się lider Wilków i była to jego jedyna rola filmowa.

Tyrese Gibson

Startował ambitnie, bo u Johna Singletona w Baby Boy i Czterech braciach, dziś jest przede wszystkim kojarzony z Romanem Pearce’em – wyszczekanym przyjacielem głównego bohatera w sześciu filmach z cyklu Szybcy i wściekli (kolejne dwa już w planach). W rolach dramatycznych wypadał słabo, więc pozostał przy ogłupiającej rozrywce, vide seria Transformers.

Donald Glover

Znany też jako Childish Gambino. Bardzo wszechstronny człowiek – piosenkarz, raper, komik, aktor, reżyser, producent i pisarz. Twórca wysoko ocenianego i nagradzanego serialu Atlanta. Dla większości kinomanów to przede wszystkim nowy Lando Calrissian w filmie Han Solo: Gwiezdne wojny – historie Rona Howarda i Aaron Davis w Spider-Man: Homecoming Jona Wattsa.

Dexter Gordon

Pierwsza duża rola zapewniła temu wielkiemu jazzmanowi nominację do Oscara, Złotego Globu i kilku innych nagród. Gordon z łatwością wyposażył Dale’a Turnera, głównego bohatera Około północy Bertranda Taverniera, w zmęczoną twarz doświadczonego człowieka, dziwaczną manierę mówienia, nietypowy sposób chodzenia i poczucie godności. Wyniszczony przez alkohol i narkotyki mistrz saksofonu to rzeczywiście potężna rola, a sam film jest seansem obowiązkowym dla miłośników jazzu. Gordon zmarł cztery lata po zakończeniu zdjęć, ale zdążył jeszcze zagrać w Przebudzeniach Penny Marshall i jednym odcinku Crime Story.

Josh Groban

Bubkowaty chłopak Emmy Stone w Kocha, lubi, szanuje Glenna Ficarra i Johna Requa, wielebny w Hollarsach Johna Krasinskiego, barista w Coffee Town Brada Copelanda i jeden z więźniów gułagu w Muppetach: Poza prawem Jamesa Bobina. Poza tym pojawia się głównie w telewizji. I to tyle, co można o nim powiedzieć.

Dave Grohl

Niełatwo rozpoznać go pod grubymi warstwami charakteryzacji, ale to właśnie sympatyczny członek Nirvany i Foo Fighters wcielił się w postać muzykalnego diabła w Kostce przeznaczenia Liama Lyncha. Poza tym głównie telewizja: Duncancville, Drunk History i odcinek Z Archiwum X w trzeciej serii, gdzie Grohl wraz z ówczesną małżonką przechadzają się po budynku FBI.

George Harrison

Po filmach z Beatlesami grał niewiele: dziennikarz w The Rutles: All You Need Is Cash Erica Idle i Gary’ego Weisa, piosenkarz w Niespodziance z Szanghaju Jima Goddarda i sprzątacz w Checking Out Davida Lelanda. Jego zasługi dla kina są innego rodzaju – zastawił własny dom, aby sfinansować montypythonowski Żywot Briana Terry’ego Jonesa, w którym zagrał rolę pana Papadopolousa.

Założona przez Harrisona firma producencka HandMade Films wypuściła na rynek takie tytuły jak Długi Wielki Piątek Johna Mackenziego, Bandyci czasu Terry’ego Gilliama, Mona Lisa Neila Jordana i Withnail i ja Bruce’a Robinsona.

Debbie Harry

Blondynka z Blondie. Piękna i pociągająca, więc kamera ją lubi. Była demoniczną Nicki Brand w Wideodromie Davida Cronenberga, tajemniczą dziewczyną w Twoja na zawsze Lulu Amosa Kolleka i rasistką Velmą Von Tussle w Lakierze do włosów Johna Watersa. Poza tym raczej drugi i trzeci plan, choćby u Jamesa Mangolda w Heavy i Cop Land.

Lauyn Hill

Nikt, nawet zdolna raperka z tria Fugees, nie powinien być przesadnie dumny ze swojej filmowej ścieżki, jeśli szczytem możliwości jest udział w Zakonnicy w przebraniu 2 Billa Duke’a.

Whitney Houston

Do historii kina przejdzie jej udział w Bodyguardzie Micka Jacksona, gdzie zagrała wymyśloną wariację na temat samej siebie: popową gwiazdę nękaną przez psychopatycznego wielbiciela. Mniej przekonująca była jako telewizyjna producentka w Czekając na miłość Foresta Whitakera i żona pastora w Żonie pastora Penny Marshall, ale i tam nie miała się czego wstydzić.

Jej ostatnia rola to Emma Anderson w Sparkle Salima Akila – surowa matka tytułowej bohaterki, niespełniona artystka, która chce ustrzec córkę przez pułapkami show-biznesu. Houston coś o tym wiedziała: pół roku przed premierą filmu utonęła w wannie, będąc pod wpływem narkotyków.

Jennifer Hudson

Niewiele piosenkarek może pochwalić się Oscarem, Złotym Globem i nagrodą BAFTA za aktorski debiut. Ona może – wszystkie wymienione statuetki zgarnęła za rolę temperamentnej Effie White w Dreamgirls Billa Condona. Od tamtego czasu jest ulubienicą publiczności i nawet udział w Kotach Toma Hoopera nie obniżył jej notowań. I pomyśleć, że zaczynała od Idola!

Ice Cube

Raper ze składu N.W.A. od razu miał mocne wejście w kinie: w Chłopakach z sąsiedztwa Johna Singletona z werwą zagrał Doughboya, członka gangu opętanego żądzą zemsty za śmierć brata. Dziś może pochwalić się trzema tuzinami występów w takich filmach jak Anakonda Luisa Llosy, Złoto pustyni Davida O. Russella, Duchy Marsa Johna Carpentera i trylogia Piątków, do której stworzył też scenariusze.

O’Shea Jackson stawał także po drugiej stronie kamery, reżyserując napisany przez siebie scenariusz The Players Club. Ponadto wyprodukował filmową biografię N.W.A., czyli Straight Outta Compton F. Gary’ego Graya.

Ice-T

Tracy Marrow to kolejny raper z silnymi związkami z kinematografią. Jego pierwszą ważną rolą był policjant Scotty Appleton w New Jack City Mario Van Peeblesa – został za nią nominowany do aktorskiej nagrody MTV. Później pojawiał się głównie w mało ambitnych filmach sensacyjnych, science fiction i produkcjach klasy „B”. To m.in. Rykoszet Russella Mulcahy’ego, Wstęp wzbroniony Waltera Hilla, Gra o przeżycie Ernesta R.

Dickersona, Johnny Mnemonic Roberta Longo i… Karzeł 5 Roba Spery. Jako reżyser Ice-T podpisał się jak dotąd pod jednym tylko tytułem i jest to dokument Sztuka rapu o kulturze hip-hopowej.

Chris Isaak

Był dowódcą SWAT w Milczeniu owiec Jonathana Demme’a i zapijaczonym ojcem usiłującym odnowić relacje z nastoletnim synem w Informatorach Gregora Jordana, ale miejsce w historii kina zapewniła mu rola Chestera Desmonda – agenta specjalnego FBI, który przepada bez śladu (prawdopodobnie w Czarnej Chacie) w Twin Peaks: Ogniu krocz za mną Davida Lyncha.

Janet Jackson

Od maleńkości wypychana na scenę – już jako nastolatka występowała w rodzinnym show The Jacksons razem z rodzeństwem, a potem w serialach Good Times, Diff’rent Strokes i Fame. Przygodę z dużym ekranem zaczęła nieźle, bo od Poetic Justice Johna Singletona (nominacja do Oscara i Złotego Globu za piosenkę Again). Nie poszła za ciosem i w następnym filmie pojawiła się dopiero wiele lat później, na domiar złego był to Gruby i chudszy 2: Rodzina Klumpów Petera Segala. Występów w filmach Tylera Perry’ego – Kolorowe ptaki i obydwie części Małżeństw i ich przekleństw – też nie podobna nazwać sukcesami.

Michael Jackson

Starszy brat Janet był mocno związany ze sztuką filmową. Wcielił się w Stracha na wróble w uwspółcześnionej wersji Czarnoksiężnika z krainy Oz Sidneya Lumeta, zagrał Kapitana Eo w tak samo zatytułowanym krótkim metrażu Francisa Forda Coppoli, był Agentem M w drugiej części Facetów w czerni Barry’ego Sonnenfelda i Agentem M.J. w Miss rozbitków Bryana Michaela Stollera.

Ponadto współpracował ze sławnymi reżyserami przy wideoklipach: Martinem Scorsese (Bad), Johnem Landisem (Thriller, Black or White), Davidem Fincherem (Who Is It), Johnem Singletonem (Remember The Time), Spikiem Lee (They Don’t Care About Us) i Markiem Romankiem (Scream). Na tym nie koniec – zrealizował antologię eksperymentalnych filmów pod tytułem Moonwalker i, we współpracy ze Stephenem Kingiem, Stanem Winstonem i Mickiem Garrisem, krótkometrażowy horror Ghosts.

Mick Jagger

Kapryśny, dekadencki gwiazdor rocka Turner w psychodelicznej psychodramie Przedstawienie Donalda Cammella i Nicolasa Roega – to z pewnością najsłynniejsza kreacja wokalisty The Rolling Stones. Ten udany występ pociągnął za sobą rolę w Nedzie Kellym Tony’ego Richardsona, ale tym razem wokalista wypadł tak drętwo, że potem długo nie zagrał w żadnym filmie. Nie udała się również współpraca z Alejandro Jodorowskym przy Diunie (film nigdy nie został zrealizowany) ani z Wernerem Herzogiem przy Fitzcarraldo (jego postać została usunięta ze scenariusza). Pozostały błahe role w mało znanych filmach pokroju Freejack Geoffa Murphy’ego, Piętna Seana Mathiasa i Gry w słowa George’a Hickenloopera. Jagger jest też producentem filmowym, ale i na tym polu nie odniósł większych triumfów – wyprodukowane przez niego seriale Vinyl i Jak obrabować Micka Jaggera zeszły z ekranów po jednym sezonie.

David Johansen

Pożółkłe zęby, popielata skóra i podkrążone oczy – niewielu rozpoznało wokalistę New York Dolls w roli jeżdżącego taksówką ducha przeszłych świąt w Wigilijnym show Richarda Donnera. Johansen miał więcej takich charakterystycznych epizodów (m.in. w Poślubionej mafii Jonathana Demme’a i Niech się dzieje co chce Joego Pytki), ale nigdy nie był równie zabawny.

Grace Jones

Posągowa modelka, piosenkarka i aktorka charakterystyczna. O tym, że ma charakter, przekonał się sam James Bond w Zabójczym widoku Johna Glena, gdzie Jones jako niebezpieczna May Day ochraniała złoczyńcę Maxa Zorina, aby w finale stanąć po stronie sprawiedliwości. Podobną partię szlachetnej wojowniczki stworzyła w Conanie Niszczycielu Richarda Fleischera; za obie kreacje nominowano ją do Saturn Award.

W Wampie Richarda Wenka i Bumerangu Reginalda Hudlina z dużym poczuciem humoru grała ze swoim wizerunkiem nienasyconej erotycznie dominy. Błędem było zaś odrzucenie roli w Łowcy androidów Ridleya Scotta.

Alicia Keys

Liczyła zaledwie cztery lata, gdy pojawiła się jako koleżanka córeczki doktora Huxtable’a w Bill Cosby Show. W kinie zagrała tylko trzy razy. W Asie w rękawie Joego Carnahana była sprytną zabójczynią na zlecenie, ale sam film stanowił popłuczyny po Tarantino. W Niani w Nowym Jorku Shari Springer Berman i Roberta Pulciniego zagrała przyjaciółkę głównej bohaterki – to zadanie mogła wykonać każda inna aktorka i nikt nie zauważyłby różnicy. W Sekretnym życiu pszczół Giny Prince-Bythewood została przyćmiona przez Queen Latifah. Ostatnia jak dotąd rola Keys to popowa gwiazdka Skye Summers w serialu Imperium.

Kasia Kowalska

Zanim zaczęła reklamować zegarki i banki, zagrała Monikę – młodą narkomankę na życiowym zakręcie w Nocnym graffiti Macieja Dutkiewicza. Rola poprawna, choć jak zauważył Vincent w Że życie ma sens Grzegorza Lipca: To nie jest, kurwa, „Nocne graffiti”, kurwa, z Kasią Kowalską, która żre spida i nie ma, kurwa, nigdy spida. […] Po mnie, kurwa, wujek Halski nie przyjedzie.

Lenny Kravitz

Zaskoczył wyważoną kreacją szlachetnego pielęgniarza Johna w Hej, skarbie Lee Danielsa, za którą dostał garść nagród i nominacji. Ale już udział w serii Igrzyska śmierci mógł sobie darować.

Kris Kristofferson

Klasyk amerykańskiego country rozpoczął karierę filmową w latach 70. i kontynuował ją niemal do samego końca działalności artystycznej (w 2020 roku przeszedł na emeryturę). W tym czasie zagrał ponad 120 ról w kinie i telewizji. Te najbardziej ikoniczne to rewolwerowiec Billy Kid (Pat Garrett i Billy Kid Sama Peckinpaha), farmer David (Alicja już tu nie mieszka Martina Scorsese), rockman John Norman Howard (Narodziny gwiazdy Franka Piersona), kierowca ciężarówki Martin „Kaczor” Penwald (Konwój Peckinpaha) i skorumpowany szeryf Charlie Wade (Na granicy Johna Saylesa). Kristofferson nie stronił od komedii romantycznych (Zakochany Blume Paula Mazursky’ego), filmów akcji (Rycerze Alberta Pyuna), horrorów (trylogia Blade), science fiction (Planeta Małp Tima Burtona), a nawet dubbingu w animacjach (Pierwsza gwiazdka Timothy’ego Reckarta) i grach komputerowych (Gun, Fallout: New Vegas).

Paweł Kukiz

Dobra rola sfrustrowanego anglisty w Girl Guide Juliusza Machulskiego. Później przerysowany występ w Billboardzie Łukasza Zadrzyńskiego. Następnie rola chyba najlepsza, czyli Dawid w Poniedziałku i Wtorku Witolda Adamka. Niegdysiejszy frontman Piersi zagrał u Adamka w Samotności w sieci i serialu Czwarta władza. To by było na tyle.

Lady Gaga

Porównywana niekiedy do Madonny i trudno zawyrokować, czy w kwestii gry aktorskiej jest to komplement, czy obelga. Miała niepozorne początki: Maczeta zabija Roberta Rodrigueza (jedno z wcieleń płatnego zabójcy Kameleona), Sin City 2: Damulka warta grzechu (sympatyczna kelnerka Bertha) i American Horror Story (dwie role: Hrabina i Scáthach).

A potem nominacja do Oscara za rolę w Narodzinach gwiazdy Bradleya Coopera, choć epatowała tam głównie malowniczym marszczeniem czoła i otwartą w wiecznym zdziwieniu buzią. Niedawno z powodzeniem wcieliła się w Patrizię Reggiani w Domu Gucci Ridleya Scotta.

John Lennon

Zamordowany w 1980 roku artysta grywał autoironiczne wersje samego siebie w filmach o Beatlesach: Noc po ciężkim dniu i Na pomoc Richarda Lestera, Żółta łódź podwodna George’a Dunninga oraz Magical Mystery Tour Bernarda Knowlesa. Występował też w eksperymentalnych produkcjach swojej żony, Yoko Ono. Jedyną rolę w filmie fabularnym stworzył w pacyfistycznej satyrze Jak wygrałem wojnę Lestera, gdzie wcielił się w Gripweeda, brytyjskiego żołnierza z faszystowską przeszłością, który trafia do plutonu dowodzonego przez nieudolnego porucznika.

LL Cool J

Jego pseudonim to skrót od „Ladies Love Cool James”, czyli „Panie kochają Spoko Jamesa”, ale czy kocha go też X Muza? Najwyraźniej tak, skoro grywał u Johna Badhama (Ciężka próba), Olivera Stone’a (Męska gra), Barry’ego Levinsona (Zabaweczki) i Wayne’a Wanga (Ostatnie wakacje). Drugim De Niro nie będzie, ale to solidny aktor drugoplanowy.

Courtney Love

Pierwsze filmowe kroki założycielki rockowej formacji Hole i wdowy po Kurcie Cobainie nie były zbyt obiecujące: dwa gościnne występy w obrazach Alexa Coxa, Sid i Nancy i Z piekła rodem, oraz epizod w Tytule taśmy Billa Fishmana. Potem zaskoczyła talentem dramatycznym u Juliana Schnabla w Basquiat – Taniec ze śmiercią i – przede wszystkim – w głośnych filmach Miloša Formana, Skandalista Larry Flynt (nominacja do Złotego Globu) i Człowiek z księżyca. Od tamtej pory Love regularnie występuje w filmach i serialach, ale już nigdy nie wspięła się na poziom, który osiągnęła pod okiem czesko-amerykańskiego reżysera.

Lyle Lovett

Piosenkarz country, swego czasu mąż Julii Roberts. Spektakularnej kariery filmowej nie zrobił, mimo współpracy z Robertem Altmanem (Gracz, Na skróty, Prêt-à-Porter, Kto zabił ciotkę Cookie?), Terrym Gilliamem (Las Vegas Parano) i Anjelicą Huston (Bękart z Karoliny). Ze swoją powierzchownością pasowałby do świata Davida Lyncha.

Ludacris

Większość widzów kojarzy go z postacią Teja Parkera w serii Szybcy i wściekli, natomiast jedyną godną uwagi pozycją w jego dorobku jest Crash Paula Haggisa. Jako krewki kryminalista Anthony budził autentyczną grozę i pewnie dlatego otrzymał sporo nominacji za tę rolę. O innych, takich jak ta w Gamer duetu Neveldine i Taylor, lepiej nie wspominać.

John Lurie

Szczupła sylwetka, charakterystyczny chód, kamienna twarz i ledwo skrywane zblazowanie – taki był w swoich najlepszych rolach u Jima Jarmuscha: Nieustające wakacje, Inaczej niż w raju i Poza prawem. Ale warto pamiętać, że zagrał też alfonsa Slatera w Paris, Texas Wima Wendersa, apostoła Jakuba w Ostatnim kuszeniu Chrystusa Martina Scorsese i Sparky’ego w Dzikości serca Davida Lyncha. Pozycją obowiązkową dla wielbicieli absurdalnego humoru jest serial Luriego, Fishing with John, w którym łowi ryby m.in. z Mattem Dillonem, Dennisem Hopperem i Willemem Dafoe.

Madonna

Nierówny dorobek muzyczny idzie u niej w parze z wyboistą karierą aktorską. Zadebiutowała w A Certain Sacrifice Stephena Jona Lewickiego – obrazie tak beznadziejnym, że dopuszczonym do dystrybucji dopiero cztery lata po zakończeniu zdjęć, na fali nagłej popularności odtwórczyni głównej roli, która usiłowała zablokować jego rozpowszechnianie. Później było bardzo różnie. Za role w Rozpaczliwie poszukując Susan Susan Seidelman, Ich własnej lidze Penny Marshall i Dicku Tracym Warrena Beatty’ego zebrała umiarkowanie przychylne recenzje.

Ale już Niespodzianka z Szanghaju Jima Goddarda, Kim jest ta dziewczyna Jamesa Foleya, Sidła miłości Uliego Edela i Rejs w nieznane Guya Ritchiego zostały słusznie zmiażdżone przez krytykę i publiczność. Równie złe były reżyserskie wysiłki skandalizującej piosenkarki: Mądrość i seks oraz W.E. Królewski romans. Prawdopodobnie najpopularniejszym filmem Madonny jest Evita Alana Parkera, ale nawet tam nie była ona w stanie ukryć warsztatowych braków, sam film zaś jawi się jako najdłuższy teledysk w historii rozrywki.

Marilyn Manson

Ciekawostka przyrodnicza. Pojawił się na chwilę jako aktor filmu pornograficznego w Zagubionej autostradzie Davida Lyncha, nieznajomy w Cukiereczku Darrena Steina i drag queen w Party Monster Fentona Bailey’a i Randy’ego Barbato. Trochę więcej ekranowego czasu dostał w Złych glinach Quentina Dupieux, gdzie zagrał wielbiciela techno sterroryzowanego przez policjanta.

Dean Martin

Niełatwo rozstrzygnąć, czy był to śpiewający aktor, czy raczej śpiewak grający w filmach. Dość powiedzieć, że w czasach największej sławy mówiono o nim „The King of Cool”. W połowie lat 40. zawiązał estradowy tandem z Jerrym Lewisem. Partnerstwo trwało dziesięć lat, przynosząc obydwu artystom gigantyczną sławę i przepustkę do kina. Martin i Lewis zrealizowali razem 16 filmów, a gdy ich drogi się rozeszły, obaj kontynuowali przygodę z kinem na własną rękę.

Po latach bronią się nie tylko komediowe, ale i dramatyczne role Martina – szczególnie Dude, uzależniony od alkoholu zastępca szeryfa w Rio Bravo Howarda Hawksa.

Dave Matthews

Ten słabo u nas znany amerykański muzyk południowoafrykańskiego pochodzenia jest prawdziwą gwiazdą w USA: nagrywa bestsellerowe płyty, współpracuje z Santaną i Herbiem Hancockiem i występuje w filmach. Pierwszą rolę dostał w Tam, gdzie rośnie czerwona paproć Lymana Daytona i Sama Pillsbury’ego, następne udzielał się w Dzięki tobie, Winn-Dixie Wayne’a Wanga, Lake City Perry’ego Moore’a i Huntera Hilla oraz w koszmarkach Dennisa Dugana: Państwo młodzi: Chuck i Larry, Nie zadzieraj z fryzjerem i Żona na niby. W żadnym z tych filmów Matthews niczym specjalnym się nie wyróżniał.

Paul McCartney

Najpierw wyreżyserował najgorszy film Beatlesów, Magical Mystery Tour, a kilka lat później napisał scenariusz i zagrał fikcyjną wersję samego siebie w Pozdrowieniach dla Broad Street Petera Webba. Dotkliwa porażka tego filmu skutecznie wyleczyła go ze snów o karierze aktora. Zajął się wówczas produkcją animacji dla dzieci do spółki z reżyserem Geoffem Dunbarem (Rupert and the Frog Song, Daumier’s Law, Tropic Island Hum i Tuesday).

Kilka lat temu miał cameo w Piratach z Karaibów: Zemście Salazara Joachima Rønninga i Espena Sandberga.

Tim McGraw

Tylko dziesięć ról w filmach pełnometrażowych, z czego dwie przyniosły mu chwałę: alkoholik w Światłach stadionów Petera Berga i ojciec we Flicka Michaela Mayera. Miał też swój udział w Wielkim Mike’u Johna Lee Hancocka i Krainie jutra Brada Birda. Ostatnio gra w telewizji, czego dowodem seriale w konwencji westernu, Yellowstone i 1883.

Meat Loaf

His name is Robert Paulson! His name is Robert Paulson! – skandują terroryści w Podziemnym kręgu Davida Finchera, oddając hołd cierpiącemu na raka jąder i ginekomastię olbrzymowi, który zginął z rąk policji.

Nawet gdyby zagrał tylko tę jedną postać, Marvin Lee Adday miałby stałe miejsce w historii kina. A przecież wystąpił w kilkudziesięciu innych filmach, m.in. The Rocky Horror Picture Show Jima Sharmana, Świecie Wayne’a Penelope Spheeris i w niedocenianym Jeziorze Salton D.J. Caruso. Bodaj jedyną rolę główną miał we W rytmie rock’n’rolla Alana Rudolpha.

Method Man

Świetny raper i nierówny aktor. Z jednej strony występy w rzeczach dobrych (187 Kevina Reynoldsa, Powrót do Garden State Zacha Braffa), bardzo dobrych (Cop Land Jamesa Mangolda, Paterson Jima Jarmuscha) i rewelacyjnych (serial Prawo ulicy Davida Simona), z drugiej – w szmirach typu Superzioło Jessego Dylana, Wysokie loty Jessy’ego Terrero i Ojciec mojego dziecka Cheryl Dunye.

Bette Midler

Profesjonalną karierę filmową i muzyczną rozpoczęła niemal równolegle. Obie profesje łączyła, grając w broadwayowskich i off-broadwayowskich musicalach w latach 60. Po kilku nieistotnych ogonach otrzymała główną rolę w Róży Marka Rydella, filmie luźno inspirowanym biografią Janis Joplin. Dostała za nią Złoty Glob i pierwszą nominację do Oscara (drugiej dorobiła się dzięki roli w Dla naszych chłopców Rydella).

Midler ma też talent komediowy, co udowodniła w Bezlitosnych ludziach Jima Abrahamsa, Jerry’ego Zuckera i Davida Zuckera, Włóczędze z Beverly Hills Paula Mazursky’ego i Zwariowanym szczęściu Arthura Hillera.

Liza Minelli

Mając takie koneksje rodzinne (ojciec: reżyser Vincente Minelli, matka: aktorka/piosenkarka Judy Garland), raczej nietrudno o karierę w przemyśle rozrywkowym. Talent też nie przeszkadza, a i tego nie można odmówić gwieździe Bezpłodnej kukułki Alana J. Pakuli, Kabaretu Boba Fosse’a, Szczęściary Stanleya Donena, New York, New York Martina Scorsese, Artura Steve’a Gordona i wielu innych filmów.

Minelli jest jedną z nielicznych laureatek Oscara, Tony’ego, Emmy i Grammy. Ale na półce z nagrodami postawiła też zasłużoną Złotą Malinę za Gliniarza do wynajęcia Jerry’ego Londona i Artura 2 Buda Yorkina.

Kylie Minogue

Miała 18 lat, gdy zagrała w telewizyjnej operze mydlanej Sąsiedzi. Grana przez nią postać – narwana nastolatka Charlene Robinson – podbiła serca widzów. Ale w kinie nie poszło jej już tak dobrze; o ile Niemoralni Chrisa Thomsona byli komercyjnym przebojem w jej rodzimej Australii, o tyle Street Fighter Stevena E. de Souzy, choć zarobił kasę, stał się synonimem kinowego kiczu, a widok mierzącej 152 cm wzrostu piosenkarki dzierżącej bazookę zakrawał na kpinę. I kiedy wydawało się, że już gorzej być nie może, Minogue pojawiła się w Eko-jajach Jasona Blooma. Najambitniejszą pozycją w jej filmografii jest Holy Motors Leosa Caraxa.

Janelle Monáe

Na wejściu zagrała w dwóch głośnych filmach: Ukryte działania Theodore’a Melfiego i Moonlight Barry’ego Jenkinsa. Potem pojawiła się w Witajcie w Marwen Roberta Zemeckisa, Harriet Kasi Lemmons, The Glorias Julie Taymor i w kilku serialach, m.in. Philip K. Dick’s Electric Dreams. We wszystkich tych rolach była dobra – i nic więcej.

Yves Montand

Francuski piosenkarz włoskiego pochodzenia (naprawdę nazywał się Ivo Livi), znany z opiewania w swych utworach Paryża i kultury frankofońskiej. Odkryty i wylansowany przez Édith Piaf, szybko zaczął być angażowany do filmów i wkrótce stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów w swojej ojczyźnie. Jego filmografia obfituje w klasyczne dzieła czołowych twórców: Cena strachu Henriego-Georges’a Clouzota, W kręgu zła Jeana-Pierre’a Melville’a, Z Costa-Gavrasa, Wojna się skończyła Alaina Resnaisa, Vincent, François, Paul. .. i inni Claude’a Sauteta i Jean de Florette Claude’a Berriego.

Mandy Moore

W wieku 15 lat wydała pierwszą płytę, niedługo później zaliczyła debiut w filmie, był to Pamiętnik księżniczki Garry’ego Marshalla. Specjalistka od komedii romantycznych: Szkoła uczuć Adama Shankmana, Uwierz w miłość Clare Kilner, Córka prezydenta Andy’ego Cadiffa. Ostatnio widziana jako żona mężnego pilota w Midway Rolanda Emmericha.

Alanis Morissette

To ona zagrała Boga w filmach Kevina Smitha, Dogma i Jay i Cichy Bob kontratakują. Później pojawiła się jako śpiewaczka Sylvia w Radiu Wolne Albemuth Johna Alana Simona, a także jako Dawn w jednym odcinku Seksu w wielkim mieście. Morissette wystąpiła też w kilku innych filmach, serialach i dokumentach – czasami jako ona sama, czasami w ramach cameo.