Connect with us

Felietony - Cykle

AGNIESZKA HOLLAND

AGNIESZKA HOLLAND to utalentowana reżyserka, której życie i twórczość odsłaniają fascynujące historie i ludzkie dramaty.

Published

on

AGNIESZKA HOLLAND

„Życie każdego człowieka może być tematem na film. Rzecz w tym, by mieć pomysł, jak to życie zaprezentować na ekranie…”

FAKTY

  • Agnieszka Holland urodziła się 28 listopada 1948 roku w Warszawie.
  • Jej rodzice byli dziennikarzami – matka kierowała do 1968 roku pismem „Nowa Wieś”, ojciec natomiast w pierwszych latach powojennych był redaktorem naczelnym „Walki Młodych. Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach podczas rewizji Służby Bezpieczeństwa we własnym mieszkaniu.

    Nie wiadomo do dziś, czy było to samobójstwo, czy też został wypchnięty z okna.

  • W wieku 17 lat (jeszcze przed zdaniem matury) Agnieszka dostała się do szkoły filmowej – praskiej FAMU. Egzaminy wstępne zdała z pierwszą lokatą. Studia skończyła w 1971 roku – do Polski wróciła już razem z mężem-Słowakiem (Laco Adamik).
  • Swą karierę zawodową Holland rozpoczęła od asystowania Krzysztofowi Zanussiemu na planie Iluminacji. Potem asystowała Andrzejowi Wajdzie – reżyser zaangażował ją do pracy przy realizacji Człowieka z marmuru, jednak Ministerstwo Kultury nie zgodziło się na tą współpracę ze względu na „zły wpływ”, jaki mogła wywierać na reżysera.
  • W latach 1972-1981 należała do Zespołu Realizatorów Filmowych „X”.
  • Swój pierwszy film – Wieczór u Abdona– Holland nakręciła dla telewizji. Jej debiutem fabularnym są Aktorzy prowinncjonalni (1978).
  • Po ukończeniu Kobiety samotnej i ogłoszeniu w Polsce stanu wojennego wyemigrowała z kraju do Szwecji, potem do Francji, a następnie do USA.

CIEKAWOSTKI

  • W trakcie studiów w Pradze reżyserka trafiła do więzienia. Powodem były jej rzekome kontakty z kurierami, którzy nielegalnie przerzucali do Polski wydawnictwa „Kultury” paryskiej.

    W więzieniu spędziła 6 tygodni. Po procesie, w którym udowodniono jej niewinność, Holland została wypuszczona.

  • Agnieszka Holland zagrała rolę więźniarki-komunistki w Przesłuchaniu Bugajskiego. Żadna z aktorek nie chciała zagrać tej roli, bojąc się utożsamienia z postacią komunistki, więc zgoda Agnieszki na udział w tym filmie była dla reżysera prawdziwym wybawieniem.
  • Jej pierwsze filmy wpisują się w nurt „kina moralnego niepokoju.
  • Młodszą siostrą Agnieszki Holland jest reżyserka Magdalena Łazarkiewicz (Ostatni dzwonek, Odjazd, Białe małżeństwo, Na koniec świata).
  • Agnieszka Holland jest autorką scenariuszy do takich filmów, jak Danton, Korczak i Miłość w Niemczech A. Wajdy.
  • Po wyjeździe na Zachód zajmowała się również tłumaczeniami z języka czeskiego (przełożyła np. Nieznośną lekkość bytu M. Kundery).
  • Agnieszka Holland należy do Europejskiej Akademii Filmowej.

NAJWAŻNIEJSZE NAGRODY

  • 1976 – Niedzielne dzieci – Główna nagroda na MIFED w Mediolanie
  • 1979 – Aktorzy prowincjonalni – Grand Prix Wielki Jantar na KSF „Młodzi i film” w Koszalinie
  • 1980 – Aktorzy prowincjonalni – Nagroda FIPRESCI na MFF w Cannes
  • 1981 – Gorączka – Złote Lwy Gdańskie dla najlepszego filmu
  • 1981 – Gorączka – Srebrny Niedźwiedź na MFF w Berlinie
  • 1985 – Gorzkie żniwa – Wyróżnienie Jury Ekumenicznego na MFF w Montrealu
  • 1986 – Gorzkie żniwa – Nominacja do Oscara w kategorii: „najlepszy film nieanglojęzyczny
  • 1988 – Kobieta samotna – Nagroda Specjalna Jury na festiwalu w Gdańsku-Gdyni
  • 1990 – Europa, Europa – Nagroda za reżyserię na MFF w Viareggio
  • 1992 – Europa, Europa – Nominacja do Oscara w kategorii: „najlepszy scenariusz adaptowany
  • 1992 – Europa, Europa – Nagroda Amerykańskiego Stowarzyszenia Krytyków Filmowych
  • 1992 – Europa, EuropaZłoty Glob dla najlepszego filmu zagranicznego
  • 1993 – Europa, Europa – Nominacja do BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego
  • 2002 – Julia wraca do domu – Nominacja do Złotego Lwa
  • 2012 – W ciemności – Złote Lwy Gdańskie dla najlepszego filmu
  • 2017 – Pokot – Srebrny Niedźwiedź i nominacja do Złotego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie
  • 2017 – Pokot – Złote Lwy Gdańskie dla najlepszego filmu

PODSTAWOWE WYZNACZNIKI STYLU

  • ukazywanie losów ludzi uwikłanych w splot tragicznych zdarzeń, na który wpływ ma historia, polityka, aktualna sytuacja społeczno-obyczajowa. Reżyserka często sięga w swoich filmach po tematykę żydowską.
  • przedstawianie zawikłanych psychologicznie sytuacji jednostkowych, w których zawiera się uniwersalny dramat (Kobieta samotna, Zabić księdza, Całkowite zaćmienie).
  • poszukiwanie niejednoznaczności w charakterach bohaterów i opisywanych sytuacjach – reżyserka unika klasyfikowania rzeczywistości w kategoriach „czarne-białe”.
  • rezygnacja z emocjonalności przekazu na rzecz obiektywnej obserwacji i próby syntezy – Holland unika zbędnego sentymentalizmu, raczej opisuje niż ocenia.
  • najczęściej pojawiające się motywy: motyw śmierci i umierania (np. Gorączka, Olivier, Olivier, Europa, Europa), motyw samobójstwa (np. Aktorzy prowincjonalni, Coś za coś, Gorzkie żniwa, Europa, Europa), motyw magicznego zaklinania losu (np. scena z żyletką w Aktorach prowincjonalnych, topienie torby w Kobiecie samotnej, Tajemniczy ogród, Olivier, Olivier).
  • w swoich wczesnych filmach reżyserka pokazuje mechanizmy, które rządzą całokształtem życia społecznego za pośrednictwem wybranych sytuacji rodzinnych czy osobistych.
  • wyczulenie na relacje między światem dzieci a światem dorosłych.
  • przejście od społecznego realizmu do bardziej niejednoznacznych obrazów, z coraz większym naciskiem na duchowość, tajemniczość, metaforykę.

FILMOGRAFIA

  • 1970 – Grzech Boga (film dyplomowy)
  • 1975 – Wieczór u Abdona (film telewizyjny)
  • 1975 – Dziewczyna i Akwarius (nowela w filmie Obrazki z życia)
  • 1976 – Niedzielne dzieci (film telewizyjny, cykl Sytuacje rodzinne)
  • 1976 – Zdjęcia próbne (współreżyseria z P.

    Kędzierskim i J. Domaradzkim)

  • 1977 – Coś za coś (film telewizyjny, cykl Sytuacje rodzinne)
  • 1978 – Aktorzy prowincjonalni
  • 1980 – Gorączka
  • 1981 – Kobieta samotna
  • 1982 – Pocztówki z Paryża (francuski film telewizyjny)
  • 1985 – Kultura (film dokumentalny)
  • 1985 – Gorzkie żniwa
  • 1987 – Zabić księdza
  • 1990 – Europa, Europa
  • 1991 – Olivier, Olivier
  • 1993 – Tajemniczy ogród
  • 1993 – Upadłe anioły (serial telewizyjny, 1 odcinek)
  • 1994 – Czerwony wiatr (film telewizyjny, cykl Zbrodnie doskonałe)
  • 1995 – Całkowite zaćmienie
  • 1997 – Plac Waszyngtona
  • 1999 – Trzeci cud
  • 2001 – Strzał w serce (film telewizyjny)
  • 2001 – Złote sny (film dokumentalny)
  • 2002 – Julia wraca do domu
  • 2004 – Prawdziwa historia Janosika i Uhorcika (współreżyseria)
  • 2004-2008 – Prawo ulicy (serial telewizyjny, 3 odcinki)
  • 2004-2009 – Dowody zbrodni (serial telewizyjny, 4 odc.

    )

  • 2006 – Kopia mistrza
  • 2006 – Historia Gwen Araujo (film telewizyjny)
  • 2007 – Ekipa (serial telewizyjny, 2 odc.)
  • 2009 – Janosik. Prawdziwa historia
  • 2010-2013 – Treme (serial telewizyjny, 5 odc.)
  • 2011-2013 – Bez tajemnic (serial telewizyjny, 4 odc.)
  • 2011 – The Killing (serial telewizyjny, 3 odc.)
  • 2011 – W ciemności
  • 2013 – House of Cards (serial telewizyjny, 4 odc.)
  • 2013 – Gorejący krzew (mini-serial, 3 odc.)
  • 2014 – The Affair (serial telewizyjny, 1 odc.

    )

  • 2014 – Dziecko Rosemary (serial telewizyjny, 2 odc.)
  • 2017 – Pokot

LITERATURA

  • Zawiśliński S.: Reżyseria: Agnieszka Holland. Wydawnictwo „Skorpion”. Warszawa, 1995.
  • Kornatowska M.: Agnieszka Holland. Magia i pieniądze. Wydawnictwo Znak. Kraków, 2002.
  • Jankun-Dopartowa M.: Gorzkie kino Agnieszki Holland. Wydawnictwo „słowo/obraz terytoria”, Gdańsk 2000.

Tekst z achiwum film.org.pl

Advertisement
Advertisement
Kliknij, żeby skomentować

Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *