Publicystyka filmowa
Najbardziej KONTROWERSYJNE PLAKATY filmowe
Odkryj NAJBARDZIEJ KONTROWERSYJNE PLAKATY filmowe, które oburzyły opinię publiczną i wywołały burzę wśród widzów. Sztuka czy szok?
Plakat filmowy to rodzaj plastycznego publicznego ogłoszenia, które dziś przede wszystkim spełnia funkcje informacyjną i reklamową. Czasami postery lokują się także w kręgu sztuki, ale kategorie estetyczne raczej nie będą w tym tekście brane pod uwagę. Niniejsze zestawienie obejmuje bowiem plakaty, które z różnych powodów oburzyły opinię publiczną lub stowarzyszenia odpowiedzialne za cenzurę.
Oczywiście niektóre z nich znalazły się na tej liście z niezrozumiałych względów, ale większość stanowią przykłady szokujące, obraźliwe, wulgarne, bezwstydne, a czasami po prostu głupie. Oceńcie zresztą sami.
Vagina dentata, czyli plakat filmu Zęby (2007)
Oto przykład plakatu, który właściwie można uznać za wzorcowy pod względem informacyjno-reklamowym. Nietrudno bowiem, będąc odbiorcą powyższej grafiki, zadecydować, czy chce się reklamowany film obejrzeć. Ponadto graficzne anonsowanie filmu stawia przed twórcą posteru różnego rodzaju trudności, takie jak konieczność zaintrygowania odbiorcy i oddania klimatu filmu przy jednoczesnej niemożności zdradzania zbyt wielu szczegółów fabuły. Z tego zadania twórcy plakatu do Zębów wywiązali się na piątkę z plusem i jeszcze serduszkiem. Sam opis obrazu Lichtensteina nie kryje przecież, że Dawn (Jess Weixler) odkrywa, iż jej genitalia posiadają zęby.
Dodatkowo, film amerykańskiego twórcy to horror i czarna komedia, a zatem również na tym polu powyższy plakat wydaje się trafną zapowiedzią. Nie zmienia to jednak faktu, że poster Zębów (tak jak sam film) nie przemówił do każdego, a zwłaszcza do członków MPAA, którzy zakazali rozpowszechniania go, stwierdzając, że jest zbyt niegrzeczny.
Dźgnięty Mikołaj, czyli plakat filmu Cicha noc, śmierci noc (1984)
Czy rozwieszanie w centrach handlowych kilka tygodni przed Bożym Narodzeniem plakatów filmowych przedstawiających wychodzącego z komina Świętego Mikołaja z siekierą to dobry pomysł? No, raczej nie. Chyba że promocja ta miała działać na zasadzie szoku pozostającego w pamięci. Trudno stwierdzić, czy ludzie odpowiedzialni za reklamę kontrowersyjnego slashera Cicha noc, śmierci noc zdawali sobie sprawę z ryzyka, jakie niosło tego typu promowanie obrazu. W każdym razie poster filmu Selliera wywołał ogromne oburzenie wśród rodzin krążących po marketach w okresie tzw.
przedświątecznej gorączki. Familie te zaprotestowały nie tylko wobec plakatów, ale także przeciwko samemu filmowi. W rezultacie nieprzemyślanej (a może przemyślanej) promocji tytuł Cicha noc, śmierci noc został wycofany z kin przez dystrybutora w niedługim czasie po premierze, mimo całkiem sporej liczby widzów.
Roztrzaskana czacha, czyli plakat filmu Oszukać przeznaczenie 5 (2011)
Niby nie mamy tu do czynienia z rozciętą stalowymi prętami skórą głowy i w związku z tym hektolitrów krwi, które właściwie nie byłyby niczym dziwnym w przypadku promocji filmu z serii Oszukać przeznaczenie, a jednak plakat piątej części popularnego horroru oburzył pewną grupę matek. Powodem, dla którego składały skargi, był rzekomy płacz i zdenerwowanie ich dzieci. Maluchy miały kontakt z posterem podczas wsiadania i wysiadania ze środków komunikacji miejskiej w Londynie, które oklejono plakatami filmu Stevena Quale’a. Chociaż Warner Bros. bronił ich, tłumacząc, że grafika nie przedstawia przemocy w bezpośredni sposób i nie powinna wzbudzać poczucia strachu oraz niepokoju, to nie przekonał brytyjskiej organizacji ds. reklamy ASA, która zażądała natychmiastowego zdjęcia plakatów.
Gorszący tytuł, czyli plakat filmu Lesbian Vampire Killers (2009)
Plakaty rozklejane w brytyjskich środkach komunikacji miejskiej nie mają długiego i słodkiego życia. Zwłaszcza jeśli dotyczą filmów kontrowersyjnych, a do takich należy z pewnością obraz Phila Claydona, Lesbian Vampire Killers, czyli noc krwawej żądzy. Co ciekawe, poster brytyjskiego horroru komediowego nie został zakazany ze względu na zakryte wyłącznie dłońmi z uniesionymi kciukami piersi jednej z bohaterek filmu, lecz z powodu tytułu.
Okazało się bowiem, że połączenie seksu, przemocy i horroru w nazwie było niewłaściwe i mogło obrażać społeczność LGBT.
Bóg, seks i ojczyzna, czyli plakat filmu Skandalista Larry Flynt (1996)
Oto przykład plakatu, który stał się kontrowersyjny na trzech płaszczyznach i z tych też względów został zakazany. Po pierwsze, rozpostarty niczym ukrzyżowany Jezus Chrystus Larry Flynt na tle kobiecej miednicy miał obrażać uczucia religijne Amerykanów. Po drugie, przepasany przez biodro Harrelsona materiał w gwiazdy i pasy był według konserwatystów zasiadających w stowarzyszeniu atakiem na flagę USA. Po trzecie wreszcie, plakat do Skandalisty Larry’ego Flynta podobno epatował seksem.
Decyzja zakazująca grafiki na terenie Stanów Zjednoczonych wydana przez MPAA spotkała się z interesującym odzewem konsultanta filmowego i wieloletniego prawnika Flynta, który zastanawiał się w mediach, dlaczego obrazowi sprzeciwiającemu się wszędobylskiej cenzurze cenzuruje się plakat.
Sutki Evy Green i Rooney Mary, czyli plakaty filmów Sin City: Damulka warta grzechu (2014) i Dziewczyna z tatuażem (2011)
Skoro już mowa o kobiecym biuście, skupmy się na plakatach, które zostały wycofane ze względu na jego ukazanie. Nadmierna nagość była przyczyną zakazania posterów do filmów Sin City: Damulka warta grzechu oraz Dziewczyny z tatuażem. W pierwszym przypadku nagie ciało Evy Green okryte było prześwitującym szlafrokiem. Problemem dla MPAA był wyłaniający się spod okrycia zarys krągłych piersi aktorki oraz przede wszystkim widoczne ciemne obwódki wokół sutków.
Warto dodać, że inne plakaty serii Sin City również bazowały na seksownym wizerunku bohaterów trzymających jakąś broń. Ten jednak okazał się zbyt odważny. Lepsze krycie sutków Evy załatwiło jednak sprawę.
Pierwotny plakat do Dziewczyny z tatuażem Davida Finchera poszedł z kolei o krok dalej. Nie znajdziemy tu bowiem żadnego prześwitującego materiału, lecz Rooney Marę topless. Jakby tego było mało, sutki aktorki przekłute zostały kolczykami. Plakat z roznegliżowaną bohaterką filmu spotkał się ze sprzeciwem fanów serii książek Stiega Larssona, na podstawie której powstał obraz. Uważali bowiem, że to rodzaj niepotrzebnej amerykanizacji adaptacji literackiego pierwowzoru przedstawiający Lisbeth Salander w roli kobiety poniżanej i potrzebującej męskiej opieki (Daniel Craig obejmujący Rooney Marę ramieniem). Reagując na skargi przyszłych widzów oraz uwagi MPAA, kontrowersyjne miejsca zakryto cyframi układającymi się w datę premiery filmu.
Nasienie font, czyli plakat filmu Wstyd (2011)
Tym razem plakat z jednej strony subtelny, a z drugiej bezwstydny. Niby to tylko odpowiednio wylany, układający się w napis „SHAME” płyn ustrojowy, ale oglądanie nasienia może budzić dziwne, niewygodne emocje. Co prawda należy przyznać, że wykorzystanie spermy w celu „napisania” tytułu filmu jest rozwiązaniem pomysłowym, ale obraz McQueena jest na tyle kontrowersyjny i odważny, że nie wymaga dodatkowego elementu szoku w postaci powyższego postera.
Ali G Indaass, czyli plakat filmu Ali G Indahouse (2002)
Ali G jest jednym z najbardziej ofensywnych wcieleń Sachy Cohena, co zresztą znajduje odzwierciedlenie w żałosnym plakacie promującym film Ali G Indahouse. Nic dziwnego, że na powyższy poster w ciągu kilku dni od jego rozwieszenia wpłynęło do brytyjskiej organizacji ASA ponad sto skarg. Jest to bowiem plakat wulgarny, obraźliwy i pornograficzny, a United International Pictures chyba zabrakło chociaż odrobiny wyobraźni, gdy go zamawiali i aprobowali.
Nie spuszczaj wzroku, czyli plakat filmu Zack i Miri kręcą porno (2008)
Spece od reklamy obrazu Kevina Smitha pod tytułem Zack i Miri kręcą porno mieli raczej twardy orzech do zgryzienia podczas tworzenia plakatu tego filmu. Z zadania wywiązali się jednak wyjątkowo sprytnie. Poster do Zack i Miri… jest subtelny i, wbrew tematowi, w ogóle nie epatuje nagością. Mimo powyższych zalet plakat ten został w USA zakazany ze względu na sugerowanie seksu oralnego. Jest to dość zadziwiające, zwłaszcza że na pierwszy rzut oka właściwie trudno zauważyć odwrócone od odbiorcy głowy w dolnych partiach grafiki.
A czy stowarzyszeniu MPAA nie przyszło do głowy, że Seth Rogen i Elizabeth Banks np. wiążą sobie wzajemnie buty? Może członkowie MPAA chronią się w tym przypadku przed własną sprośną wyobraźnią?
Jakie plakaty dorzucilibyście do listy?
