Sequele

SEQUELE – Bal maturalny

Autor: Tomasz Stankunowicz
opublikowano

TYTUŁ POLSKI: Bal Maturalny
ROK PRODUKCJI: 1980
DYSTRYBUCJA W POLSCE: Top Video
REŻYSERIA: Paul LynchWYSTĄPILI:
Leslie Nielsen
Jamie Lee Curtis
Casey Stevens
Anne-Marie Martin
Antoinette Bower

Podczas dziwnej odmiany zabawy w chowanego grupa dzieci próbuje przestraszyć swoją koleżankę, co kończy się tragicznie. Dziewczynka wypada z okna starej rudery, którą dzieci obrały sobie za miejsce zabaw. Młodzi sprawcy, mimo że zrobili to nieumyślnie, zamiast wezwać pomoc, przysięgają zachować całe zajście w tajemnicy. Mija kilkanaście lat, grupa przyjaciół to już wkraczające w dorosłość nastolatki. Zbliża się bal maturalny, a bohaterowie zaczynają ginąć w dziwnych okolicznościach. Zabójstwa poprzedzają telefony od kogoś wyraźnie obłąkanego, kogoś, kto zna mroczną tajemnicę. Zostaje wszczęte śledztwo… Bal maturalny to tradycyjny młodzieżowy slasher, w którym głównym motywem jest zemsta po latach. Nie jest to jednak czysta jatka. Twórcy odchodzą od modelu Piątku 13-stego i zamiast hektolitrów krwi starają się budować klimat. Nie można powiedzieć, że film jest straszny, bo nie jest, są tu jednak sceny, które mogą się wydać niepokojące lub chociaż wywołać gęsią skórkę. Jedynym elementem, który trochę nie pasuje do całości jest rola Leslie Nielsena. Zapewne gdy był w niej obsadzany, nikt nie miał co do tego zastrzeżeń, ale z perspektywy czasu i późniejszych ról tego aktora, ciężko traktować jego postać całkiem poważnie. Można powiedzieć, że jest to wybór chybiony, ale reszta obsady już nie budzi wątpliwości. W głównej roli oglądamy najsłynniejszą Królową Krzyku, Jamie Lee Curtis, która spisuje się tu znakomicie. To jedna z mocniejszych stron tej produkcji. Film stanowił przez lata inspirację dla twórców horrorów, był niejednokrotnie cytowany (na przykład przez Wesa Cravena w Krzyku) i do dziś zajmuje zasłużone miejsce pośród klasyków gatunku.

TYTUŁ POLSKI: Bal Maturalny II
ROK PRODUKCJI: 1987
DYSTRYBUCJA W POLSCE: brak
REŻYSERIA: Bruce PittmanWYSTĄPILI:
Michael Ironside
Wendy Lyon
Justin Louis
Lisa Schrage
Richard Monette
Terri Hawkes

Druga część jest nie tyle kontynuacją, co wariacją na temat pierwowzoru. Tłem akcji po raz kolejny jest bal maturalny, jednak bohaterowie, a także sama historia jest zupełnie inna. Wszystko zaczyna się od Mary Lou Maloney, uczennicy liceum, dziewczyny bardzo lekkich obyczajów, dla której nie istnieją pojęcia wierności czy poszanowania innych. Zdradza chłopaka, z którym przyszła na bal maturalny. On, zraniony, postanawia się zemścić. Niestety sprawy przyjmują tragiczny obrót i dziewczyna spala się żywcem. Wiele lat później duch Mary Lou powraca zza grobu, by szukać zemsty i jako narzędzie wybiera sobie Bogu ducha winną Vicky Carpenter. Sequel odbiega konwencją od części pierwszej. Zamiast thrillera, twórcy serwują nam horror z siłami nadprzyrodzonymi na pierwszym planie i efektami specjalnymi rodem z Koszmaru z Ulicy Wiązów. Mało w tym wszystkim strachu, za to sporo krwi i mnóstwo dobrej zabawy. Jest tu kilka niezapomnianych scen śmierci, które należą do klasyki gatunku.

TYTUŁ POLSKI: Bal Maturalny III: Ostatni Pocałunek
ROK PRODUKCJI: 1989
DYSTRYBUCJA W POLSCE: Imperial
REŻYSERIA: Ron Oliver, Peter R. SimpsonWYSTĄPILI:
Tim Conlon
Cynthia Preston
David Stratton
Courtney Taylor
Dylan Neal

Część trzecia również skupia się na postaci Mary Lou i utrzymana jest w podobnym tonie, co część druga Balu maturalnego. Mary Lou wciąż szuka zemsty, wciąż nęka niewinnych uczniów przygotowujących się do balu maturalnego. Uwodzi Alexa Greya i wykorzystuje go do zacierania śladów. Biedak, oczarowany urokiem dziewczyny, posłusznie zakopuje ciała zamordowanych nauczycieli oraz koleżanek i kolegów na boisku szkolnym. Nie wiadomo, dlaczego Mary Lou to robi i co chce przez to osiągnąć, a co najgorsze nie jest to jedyna rzecz, która nie ma w tym filmie sensu. Fabuła występuje tu w ilościach śladowych, na film składają się tandetnie zrealizowane sceny zabójstw przeplatane głupkowatym humorem. Czuć w tym wszystkim dalekie echa historii o Freddym Kruegerze, choć absolutnie nie można porównywać tych filmów. Trzecia część Balu maturalnego to wyjątkowo nudna komedia grozy (?), która może zadowolić tylko najwierniejszych fanów serii. Zrealizowana bez pomysłu i polotu nie jest mimo wszystko najgorszym sequelem serii.

TYTUŁ POLSKI: Bal Maturalny IV: Ocal Nas Od Zła
ROK PRODUKCJI: 1992
DYSTRYBUCJA W POLSCE: Imperial
REŻYSERIA: Clay BorrisWYSTĄPILI:
Nicole de Boer
J.H. Wyman
Joy Tanner
Alle Ghadban
Kenneth McGregor

Czasami, gdy oglądam naprawdę zły film zastanawiam się, czy może być gorzej, czy można zrealizować coś bardziej bezmyślnego i bezcelowego. Odpowiedź na to pytanie, które nękało mnie podczas seansu części trzeciej, nadeszła wraz z kolejnym sequelem. Bohaterem części czwartej jest ksiądz, który wymierza kary zbrukanej młodzieży, myślącej tylko i wyłącznie o seksie. I robi to oczywiście w imię Pana ;). Brzmi strasznie, ale opis ani trochę nie oddaje faktycznej grozy tego filmu. Okazuje się bowiem, że ksiądz jest opętany przez szatana, dlatego też na kilkadziesiąt lat zostaje zamknięty w izolatce. Ostatecznie udaje mu się uciec i wrócić do swoich dawnych obowiązków. Bal maturalny IV to film, który wywołuje nudności i odruch wymiotny niemalże przez cały czas trwania seansu. Trzeba nie lada wysiłku, żeby nakręcić takiego knota. Dla mnie nie było to żadnym zaskoczeniem, bo wiele serii grozy kończy właśnie w ten tragiczny sposób. Fabuła mało, że ma niewiele wspólnego z oryginalnym Balem maturalnym, to jest kompletnie idiotyczna. Aktorzy, którzy pajacują na ekranie najwyraźniej zostali wystrugani z drewna, a przy tym nie ma w obsadzie nikogo, kto mógłby poprawić choć trochę odbiór filmu. Ostatecznie krwi jest tyle, co kot napłakał. Słowem, nie ma tu nic do oglądania (sic!).

CIEKAWOSTKI:

  • Mary Lou Maloney to jedyna postać, która pojawia się w więcej niż jednym filmie z serii.
  • We wszystkich filmach pojawia się szkoła Hamilton High.
  • Brock Simpson jest jedynym aktorem, który zagrał we wszystkich częściach Balu maturalnego. Za każdym razem kreował jednak inną postać.
  • Tekst “It’s not who you come with, it’s who takes you home” (Nieważne, z kim przyszłaś, ważne, kto zabierze cię do domu) pojawia się w każdej części serii.
  • Większość postaci w drugiej części filmu odziedziczyła nazwiska po znanych twórcach kina grozy, takich jak Wes Craven, Stephen King, George A. Romero, Tod Browning, Joe Dante, John Carpenter, John Waters i Frank Henenlotter.

CZY BĘDZIE KOLEJNA CZĘŚĆ?

Na kontynuację oryginalnej serii raczej nie ma co liczyć – ostatni sequel powstał w 1992 roku. I może to lepiej, bo o ile całkiem nieźle ogląda się dwie pierwsze części, to kolejne dwie są bardzo męczące i jak się ostatecznie okazuje, zupełnie niepotrzebne. Niewykluczone jednak, że powstaną sequele remake’u Balu maturalnego, którego polska premiera jest zapowiadana na czerwiec tego roku.

Tekst z archiwum film.org.pl.

 

Ostatnio dodane