NAJGORSI filmowi MĘŻOWIE

Ja, łajdak i drań udający idealnego kandydata na męża, biorę sobie ciebie, nieświadomą i naiwną kobietę, za żonę i ślubuję ci – problemy, brak szacunku, stres, poniżenie, udrękę, przemoc itd. I że nie przestanę ciebie nękać aż do twojej śmierci… Miłość do grobowej deski poparta ślubem to marzenie większości kobiet. Często wybór partnera na całe życie okazuje się fatalnym błędem. I nie zawsze powiedzenie widziały gały, co brały ma zastosowanie, ponieważ pewnych rzeczy się nie dostrzega w stanie zakochania lub nie chce się zobaczyć. Oczywiście i panowie mogą źle trafić i ożenić się z bardzo niewłaściwą partnerką.

Jednak poniższe zestawienie przedstawia najgorszych filmowych mężów, z którymi żadna niewiasta o zdrowych zmysłach nie chciałaby układać sobie życia, nie tylko po zawarciu związku małżeńskiego.

Kolejność chronologiczna.

UWAGA: SPOILERY

Lśnienie: Jack Torrance

Ktoś może stwierdzić – znowu Lśnienie w zestawie, ale obrany temat nie pozostawia złudzeń. Jack Torrance przeniesiony z książki Kinga na ekran przez Kubricka nie zdał egzaminu jako mąż i ojciec. Zrywający z alkoholowym uzależnieniem były nauczyciel i początkujący pisarz zostaje stróżem w górskim hotelu. Ma tam spędzić z żoną i i synem całą zimę, pracując nad nowym materiałem literackim. Odnosi się wrażenie, że z każdą minutą filmu małżonka Jacka, Wendy, coraz bardziej działa mu na nerwy.

Torrance przechodzi kryzys twórczy, a żona mimo dobrych chęci dolewa oliwy do ognia. Pisarz karci ją za przeszkadzanie mu w tworzeniu. Irytacja Jacka rośnie, kiedy Wendy posądza go o skrzywdzenie synka, a realny konflikt następuje wówczas, gdy ona oznajmia, że chce opuścić hotel, który negatywnie działa na całą trójkę. Jednak dla Jacka ważniejsza jest praca zawodowa i sukces pisarski, rodzina zaś zdaje się mu przeszkadzać. Duchy budynku podjudzają dozorcę przeciwko swoim najbliższym, a on z łatwością się temu poddaje. W końcu Jack będzie chciał zrealizować na jawie swój koszmarny sen o zamordowaniu siekierą żony i syna.

Człowiek z blizną: Tony Montana

Kolejne zestawienie i znowu Człowiek z blizną… Cóż poradzić, Tony Montana na pewno nie był wzorem męża. Kubańczyk co prawda darzył miłością Elvirę, ale przypomniał sobie o tym nieco za późno. Co prawda chciał mieć z nią potomstwo, ale dał temu wyraz w niezbyt delikatny sposób. Elvira przede wszystkim była jego trofeum i odzwierciedleniem zdobytego statusu. Nie bez znaczenia był fakt, że Tony był przecież zachłannym gangsterem, który dążył do autodestrukcji, a Elvira zblazowaną i znudzoną lalką, której zresztą nie omieszkał wypomnieć tej szczerej prawdy sam mąż. Niedobrana para? Mało powiedziane.

Kolor purpury: Albert

Kolor purpury na podstawie powieści Alice Walker należy do najpoważniejszych dzieł Spielberga i jest zarazem pierwszą hollywoodzką produkcją z dużym budżetem, która ukazuje wyłącznie czarnoskórą społeczność. Główna bohaterka Celie nie ma łatwego życia. Jako niepełnoletnia dziewczyna była gwałcona przez ojca, któremu spłodziła dzieci. Ten wkrótce wydaje ją za mąż za Alberta, bogatego rolnika i wdowca. Niestety, okazuje się on despotą traktującym żonę jak służącą. Celie przez lata pokornie znosi swój los niewolnicy Alberta i jego dzieci, chociaż w pewnym momencie rodzi się w niej chęć zabicia męża brzytwą podczas golenia mu twarzy.

Kiedy Celie odnajduje jej siostra, Albert wypędza ją z farmy, gdy opiera się jego nachalnym zalotom. Mężczyzna z czasem sprowadza do domu kochankę, a między nią a Celie zaczyna się nawiązywać specyficzna więź… Danny Glover grający rolę Alberta oprócz pozytywnej roli w Silverado zagrał również negatywną postać w Świadku zawartą w zestawieniu o niezbyt pozytywnych filmowych gliniarzach.

Motywy zbrodni: Jimmy

Bruce Willis po sukcesie dwóch części Szklanej pułapki chciał pokazać aktorską wiarygodność w zupełnie innej roli. Jako Jimmy, nieokrzesany prymityw, mąż siostry głównej bohaterki Motywów zbrodni, w niczym nie przypomina zabawnego detektywa z Na wariackich papierach czy wiadomo jakiego policjanta z wiadomo jakiego filmu. Jego postać już na weselu pokazuje się jako mało sympatyczny awanturnik, lecz jeśli jego świeżo poślubiona małżonka sądziła, że mąż zmieni się po czasie na lepsze, to była w dużym błędzie.

Jimmy wysługuje się żoną pracującą jako fryzjerka, nadużywa alkoholu, zażywa narkotyki, jest obelżywy. Co więcej nagabuje jej siostrę, również pracującą w salonie piękności. Kiedy Jimmy ląduje martwy w rowie, rozpoczyna się śledztwo, główną podejrzaną zostaje żona denata, która wiele razy groziła mu śmiercią, zeznania zaś składa jej siostra, opowiadając całą historię ich nieudanego małżeństwa. Film powstał w 1991 roku, to moment, kiedy Bruce Willis i Demi Moore grająca szwagierkę Jimmy’ ego byli szczęśliwym małżeństwem i spodziewali się pierwszego dziecka.

Sypiając z wrogiem: Martin

Rok wcześniej Julia Roberts odnalazła swojego księcia z bajki w osobie Richarda Gere’a w Pretty Woman, natomiast w Sypiając z wrogiem, jak sam tytuł wskazuje, nie jest szczęśliwą żoną zamożnego i pozornie szarmanckiego Martina. Mężczyzna jest zaborczym tyranem. Laura postanawia raz na zawsze uwolnić się od męża, pozorując własną śmierć przez utonięcie. Rozpoczyna nowe życie pod zmienionym nazwiskiem i poznaje sympatycznego, pogodnego Bena, będącego przeciwieństwem jej męża. Niestety, Martin odkrywa prawdę i rusza na poszukiwanie żony. Będzie chciał ją odzyskać, a raczej ukarać w mało romantyczny sposób…

Chłopięcy świat: Dwight

Chłopięcy świat stanowi biografię Tobiasa Wolffa, przyszłego pisarza, który wykładał również literaturę. Jego lata młodości do lekkich nie należały. Jego matka, rozwódka, bez powodzenia próbowała znaleźć odpowiednią osobę, która zastąpiłaby ojca dorastającemu i wchodzącemu w trudny i zbuntowany wiek nastolatkowi. Tymczasem Dwight wydaje się trafnym wyborem. Solidny, z zasadami, dowcipny i dobrze wychowany. Wdowiec z trójką dzieci. Kotara opada podczas wspólnej podróży samochodem mężczyzny i Toby’ego. Dwight ujawnia swoje prawdziwe oblicze apodyktycznego i zawistnego człowieka.

Caroline jednak bierze z nim ślub, godząc się z wadami partnera. Już noc poślubna okazuje się zupełnie inna od wyobrażeń kobiety i zdradza mentalność Dwighta. Co prawda będzie gorszym ojczymem niż mężem, ale medal w tej drugiej kategorii z pewnością także mu się nie należy. Wystarczy doczekać końca filmu, żeby się o tym przekonać.

Tina: Ike Turner

Droga do sławy bywa okupiona sporym wyrzeczeniem. Tina Turner, zanim została jedną z najpopularniejszych wokalistek muzyki pop, zaczęła występy w zespole swojego przyszłego męża Ike’a, który w dużym stopniu odkrył jej talent i możliwości sceniczne. Kiedy zostali małżeństwem, Tina zapragnęła iść swoją artystyczną drogą, działając na własną rękę. I w tym momencie Ike postanowił podciąć jej skrzydła, stając się zazdrosnym i toksycznym osobnikiem. Chciał decydować o jej losie i nie zamierzał pozwolić na samodzielny rozwój przyszłej gwiazdy. Nie uciekał się wyłącznie do słów, lecz dopuszczał się również rękoczynów.

Biograficzny obraz Tina przedstawia jednak Ike’a Turnera o dość wybielonym profilu, jako człowieka o sporym wdzięku, zważywszy na fakt, że potrafił żonie złamać szczękę i zmusić ją do koncertu z takimi obrażeniami. Angela Bassett jako tytułowa bohaterka i Laurence Fishburne jako Ike zyskali nominacje do Oscara i z pewnością zagrali jedne z najlepszych ról w swoich dorobkach.

Niebezpieczna gra: Francis/Russell

Teraz może małe oszustwo, bo ten mniej znany i nieco pomijany obraz Abla Ferrary to rodzaj filmu w filmie. Po Złym poruczniku Harvey Keitel ponownie staje przed kamerą Ferrary, żeby zagrać reżysera kręcącego film o rozpadzie małżeństwa. Realizowany materiał wymyka się spod kontroli, aktorzy zaczynają żyć własnymi postaciami, co nie pozostaje bez szkodliwego wpływu na samego autora… Jeśli chodzi o zestawienie, na pierwszy plan wysuwa się sylwetka aktora, Francisa grającego Russella (James Russo), męża znęcającego się nad żoną (w tej roli Madonna), która przechodzi moralną przemianę. Wywołuje to agresję i frustrację mężczyzny, który po stracie pracy nie akceptuje duchowego nawrócenia żony. Poniża ją i szydzi z jej wewnętrznej metamorfozy. Negatywne emocje coraz bardziej wychodzą poza kadr…

Tylko instynkt: Jake

Dramat rodzinny z Nowej Zelandii prezentuje środowisko Maorysów. Jake i Beth są małżeństwem mieszkającym w ubogiej dzielnicy z piątką dzieci. O ile wcześniej stanowili w miarę zgodny związek oparty głównie na podobnym stylu życia i sposobie bycia, np. domowych balangach ze znajomymi, to obecnie ich relacje zakrawają na patologię. Jake to brutal i prostak niedbający o rodzinę. Słynie z pijaństwa i bójek w lokalnych barach. Jednak porządek pięściami zaprowadza również w domu, kiedy wychodzi z niego damski bokser podczas awantur z żoną czyniącą mu wyrzuty. Kobieta nie potrafi go mimo wszystko zostawić.

Boi się samotnych trudów wychowawczych, no i czuje fizyczny pociąg do męża. Poza tym tamtejsza kultura będąca rodzajem patriarchatu nakazuje kobiecie podporządkowanie się swojemu mężczyźnie, nawet jeśli stosuje on przemoc. Dopiero po tragedii z najstarszą córką Beth otworzy oczy…

Żona astronauty: Spencer

Johnny Depp prywatnie chyba też nie nadaje się na męża, chociaż wiele wielbicielek z pewnością może sądzić inaczej. Czasem coś w niego wstępuje, jakaś rogata dusza i tu zdemoluje hotelowy pokój, a gdzie indziej rzekomo „poprawi makijaż” swojej partnerce. W Żonie astronauty też w niego coś wstąpiło, tylko że w kosmosie. Po powrocie na ziemię do swojej żony o wyglądzie Charlize Theron astronauta Spencer nie jest już tym samym człowiekiem co wcześniej.

Małżonka dostrzega dziwne zmiany w jego zachowaniu. I to raczej na minus. Spencer staje się chłodny i coraz bardziej bezuczuciowy. Kobieta zachodzi w ciążę i nagle nadmierna troska Spencera staje się podejrzana. Przyszła matka zaczyna się czuć jak Mia Farrow z Dziecka Rosemary Polańskiego. Spencer buduje wokół żony złotą klatkę w psychicznym sensie, a kiedy ona zaczyna się bronić… Wystarczy spytać Amber Heard?

Co kryje prawda: Norman

Wprawdzie na początku całego tekstu jest ostrzeżenie UWAGA: SPOILER, lecz w tym przypadku należałoby go powtórzyć. Harrison Ford z reguły nie gra czarnych charakterów, a wyjątek jest tutaj potwierdzeniem tej reguły. U Roberta Zemeckisa jest mężem Michelle Pfeiffer, a także szanowanym i statecznym wykładowcą. W ich nowym domu zaczynają się dziać dziwne rzeczy o znamionach paranormalnych. Ktoś lub coś nawiedza żonę profesora.

Standard – mąż lekceważy problem i nie wierzy w zjawiska paranormalne. Żona zaczyna szukać źródeł i dochodzi prawdy, która ma związek z jej mężem. Wychodzi szydło z worka – nie jest on taki krystaliczny i ma sporo za uszami. KONIEC SPOILERA.

Dotyk przeznaczenia: Donnie

To był czas kiedy Keanu Reeves po wielkim sukcesie Matrixa zaczął być kojarzony wyłącznie z pozytywnymi bohaterami w rodzaju Neo. Chyba chciał odmiany. W tym samym roku, na początku nowej dekady zagrał dwa czarne charaktery – w Obserwatorze zabójcę kobiet (rola niejako z przymusu wynikającą z zawartego kontraktu) oraz w Dotyku przeznaczenia, gdzie wcielił się w postać drugoplanową, niezbyt dobrego męża Hilary Swank.

Zapuszczony alkoholik bijący żonę zostaje oskarżony o zamordowanie studentki, której ciało zostało znalezione na jego terenie. Czy to jedyne grzechy przyszłego Johna Wicka? Wróżka Cate Blanchett prawdę widzowi powie…

Nigdy więcej: Mitch

Znany schemat – bogaty, porządny i dużo ładniejszy od diabła. Zwrócił uwagę na kopciuszka w postaci Jennifer Lopez. Zrodziła się wielka miłość jak w bajce, tylko że szybko po ślubie bajka się skończyła wraz z narodzinami dziecka. Slim odkrywa, że Mitch nie jest jej wierny, a kiedy wykłada karty na stół, mąż nie okazuje skruchy, a wręcz przeciwnie. Udowadnia, że jest łotrem, który maskował się przez cały czas. Kobieta ucieka z dzieckiem, ale on nie daje za wygraną.

Uruchamia pościg, korzystając ze swoich wpływów i znajomości. Nasyła na żonę gangsterów. Policja i prawnicy nie są w stanie pomóc kobiecie. Może liczyć na swojego przyjaciela i zamożnego ojca, który umożliwia jej treningi samoobrony. Dzięki temu Slim będzie gotowa stawić czoło nikczemnemu mężowi.