Nieważne jak, byle mówili. Najbardziej KONTROWERSYJNE seriale NETFLIXA

Niby najbardziej cenimy sztukę, która broni się jakością wykonania i ciekawymi treściami, ale tak naprawdę zdecydowana większość ludzi ekscytuje się głównie najbardziej kontrowersyjnymi treściami. Im więcej szumu, tym więcej kliknięć, gorętsze debaty i lepsze wyniki sprzedażowe.

Również na Netflixie znajdują się tego typu seriale, które z różnych powodów pobudzały do sporów. Czasami jest to pochodna podejmowanych treści, momentami wykorzystywanych środków stylistycznych, a bywa też i tak, że kontrowersje wzbudza nie sama produkcja, lecz jej twórcy lub okoliczności powstawania. Sprawdźmy, jakie seriale Netflixa wzbudzały ostatnimi czasy najwięcej sprzecznych emocji.

1. Atypowy

Serial o nastoletnim Samie (Keir Gilchrist) to nie tylko komedia romantyczna o chłopaku poszukującym miłości na poważnie i na wieczność, ale także opowieść o edukacyjnych walorach na temat osób borykających się ze spektrum autyzmu. Choć intencje twórców na pewno były szczytne, to wokół Netfliksowej produkcji narosło sporo kontrowersji. Dotyczyły one aktora, który w rzeczywistości nie cierpi na to zaburzenie, ale przede wszystkim ostrze krytyki zostało wymierzone w stereotypową reprezentację ludzi ze spektrum autyzmu. Między innymi wypowiadająca się na łamach portalu Huffington Post Haley Moss, amerykańska artystka i rzeczniczka dzieci niepełnosprawnych, powołując się na własne doświadczenia z autyzmem, wytykała produkcji szablonowe przedstawienie objawów autyzmu u bohatera, a także brak (przy okazji tworzenia pierwszego sezonu) konsultacji ze specjalistami w tej dziedzinie.

Włodarze Netflixa i twórcy Atypowego ze zrozumieniem wysłuchali tych obiekcji, a przy okazji nagrywania kolejnych odcinków zarówno zasięgnęli opinii ekspertów, jak i zatrudnili aktorów ze spektrum autyzmu.

2. Iwan Groźny z Treblinki

Miniserial dokumentalny na temat odnalezienia i postawienia w stan oskarżenia byłego strażnika obozu koncentracyjnego w Treblince miał być historycznym świadectwem walki o wymierzenie sprawiedliwości osobom realizujących mordercze plany nazistowskiego totalitaryzmu. Kontrowersje wzbudziła pewna mapka z przedstawionymi obecnie istniejącymi granicami, która, według między innymi premiera Mateusza Morawieckiego, miała sugerować, że nie tylko na terenie Polski istniały obozy kontrowersyjne, ale że były one budowane przez państwo polskie. Polityk napisał list do szefów Netflixa z prośbą o sprostowanie, która została uwzględniona po kilku tygodniach od nawiązania kontaktu.

„Wspieramy twórców serialu (Iwan Groźny z Treblinki), którzy wykonali istotną pracę oraz badania. Chcąc zapewnić naszym użytkownikom więcej informacji na ważne tematy przedstawione w tym serialu dokumentalnym i uniknąć nieporozumień, w ciągu najbliższych dni dodamy teksty do niektórych przedstawionych w nim map” – tak brzmiało oświadczenie firmy na Twitterowym koncie, po czym została dodana adnotacja w trakcie ukazywania kontrowersyjnej mapy, że w czasie II wojny światowej tereny Polski były okupowane przez III Rzeszę i to ten kraj był odpowiedzialny za budowę obozów koncentracyjnych.

3. House of Cards

Flagowa produkcja Netflixa już od premiery pierwszego sezonu wzbudzała kontrowersje wśród widzów. Najpierw chodziło o sposób prowadzenia polityki na najwyższym szczeblu, o kolejne przestępstwa popełniane przez bohatera Franka Underwooda, a także o perwersyjną grę między postacią a widzami, łącznie z łamaniem czwartej ściany. Z kolei później doszły oskarżenia wobec Kevina Spaceya o dokonywane przez niego napaście seksualne, co spowodowało szybkie rozwiązanie kontraktu z Netflixem i wyrzucenie z obsady House of Cards. Ostatni, szósty sezon, wbrew utyskiwaniom wielu widzów, został zrealizowany bez głównego bohatera, twórcy skupili się na jego żonie Claire granej przez Robin Wright, co zostało odebrane jako sztuczne i niepotrzebne podtrzymywanie przy życiu trupa serialu.

4. Trzynaście powodów

Młodzieżowy serial Netflixa stał się międzynarodowym hitem, ale przy okazji wywołał falę kontrowersji z powodu sposobu przedstawienia postaci z tendencjami samobójczymi. Oskarżano twórców produkcji o zbyt efektowne przedstawienie samookaleczenia dokonywanego przez Hannę Baker (Katherine Langford), a także ogólnie o zachęcanie wrażliwszych odbiorców do wykonywania tak drastycznych kroków wobec własnego ciała. Spisano wiele petycji przeciwko Trzynastu powodom, pojawiły się także żądania, by odpowiednie gremia oceniały kolejne sezony przed ich premierami, by na pewno najmłodsi po raz kolejny nie musieli się zmierzyć z wątkami tak trudnymi pod kątem emocjonalnym.

Między innymi przez te głosy pojawiły się specjalne plansze informujące o tym, że gdyby ktokolwiek z oglądających borykał się z bolesnymi emocjami, to zawsze może skierować się do specjalistów. Warto także nadmienić, że kontrowersje nie dotyczyły tylko przedstawionego samobójstwa. Po kolejnych sezonach rozgorzały spory między innymi o ukazywanie przemocy w mediach, sceny dotyczące tematu posiadania broni i szkolnych strzelanin (do których regularnie dochodzi w Stanach Zjednoczonych), a także żywo dyskutowano o tym, w jaki sposób opowiadać o bohaterach przestępcach. Pojawiały się bowiem oskarżenia, że postać Bryce’a została obrzydliwie wybielona przez twórców, mimo że dokonał on czynów, za które od razu powinien zostać skazany przez sąd.

5. Drodzy Biali

W przypadku serialu Drodzy Biali kontrowersje dotyczyły sposobu przedstawienia napięć rasowych na uniwersyteckim kampusie w Stanach Zjednoczonych. Narracja prowadzona jest z perspektywy czarnych bohaterów doświadczających na każdym kroku uprzedzeń ze strony uprzywilejowanych, lepiej sytuowanych białych. Prowadzona przez jedną z bohaterek audycja (od której pochodzi tytuł serialu) jest próbą zakomunikowania, że źle się dzieje, gdy jedna grupa studentów jest dyskryminowana ze względu na kolor skóry. Mimo to niektórzy odebrali ten manifest jako zaprezentowanie odwróconego rasizmu czarnych wobec białych.

Między innymi na Twitterze wybuchły spory o to, czy przypadkiem uprzywilejowani biali bohaterowie nie zostali przedstawieni w stereotypowy, karykaturalny sposób. Wyrazisty głos twórców serialu spotkał się ze sprzeciwem części widowni, mimo że intencje były zgoła inne, nastawione na wyrównanie szans, a nie dalsze zaognianie konfliktu.

6. Big Mouth

Netfliksowa animacja została ciepło przyjęta przez widzów, choć nie obyło się bez utyskiwań. Serial o dojrzewających bohaterach, którzy dopiero odkrywają swoją seksualność i zaczynają interesować się rówieśnikami, dla niektórych widzów stał się ważnym głosem w walce o edukację seksualną i wprowadzenie do szkoły nauki o sprawach dotyczących każdego człowieka. Przedstawiona hormonalna gorączka i zagubienie to dowody na to, że trzeba byłoby pomóc młodym ze sprawami dla nich nowymi. Z kolei inni widzowie przede wszystkim skupili się na wulgarności i dosłowności Big Mouth.

W końcu rzadko można się w telewizji i na platformach streamingowych spotkać z produkcjami, w których tak dosłownie i bez otoczki wstydu mówi się o penisach i waginach. Ale atak nie nastąpił tylko ze strony odbiorców nastawionych bardziej konserwatywnie. Przy okazji premiery trzeciego sezonu pojawiły się oskarżenia z drugiej strony o złe przedstawienie różnic między biseksualizmem a panseksualizmem, za co twórcy oficjalnie przepraszali na swoich kontach w mediach społecznościowych.

7. Insatiable

W przypadku tego serialu Netflixa pojawiło się mnóstwo oskarżeń dotyczących złego ukazania osób posiadających wiele kilogramów. Historia dziewczyny, która najpierw była gruba i pogardzana przez rówieśników, a później schudła i zaczęła przeprowadzać wendettę na oprawcach, spotkała się z oporem tej części widowni, dla której ukazywanie nadwagi jako efektu zaburzeń związanych ze spożywaniem pokarmu jest niesprawiedliwe i niezgodne z rzeczywistością. W trakcie kolejnych odcinków Insatiable kamera często ukazuje proces jedzenia jako efekt wyrzutów sumienia i autodestrukcji głównej bohaterki, co według niektórych może wprowadzać grubsze osoby w dodatkowe, niepotrzebne kompleksy.

Choć Insatiable miało być zapewne satyrą na narcystyczny kult piękności rozumianej w bardzo rygorystycznych kategoriach, to tego typu przedstawienie osoby marzącej o ciągłym odchudzaniu się nie przypadło wielu widzom do gustu, skoro powstawały nawet petycje przeciwko temu serialowi. Między innymi Arielle Bernstein na łamach The Guardian wskazywała, że przedstawione sceny i bohaterowie byli za mało kampowi, by można było traktować całe widowisko z przymrużeniem oka.

8. Mesjasz

Historia tajemniczego mężczyzny podającego się za nowego zbawiciela wywołała kontrowersje zarówno wśród chrześcijańskich, jak i muzułmańskich widzów. Choć twórca Michael Petroni mówił, że był bardzo ostrożny przy tworzeniu serialu, jak również chciał stworzyć dzieło „prowokujące do myślenia, ale nie obraźliwe”, to nie wszyscy byli w stanie zaakceptować jego opinię. Powstała petycja przeciwko Mesjaszowi, której pomysłodawcy chcieli usunięcia tytułu z biblioteki Netflixa, jako że była to opowieść „diabelska oraz antyislamska”. Wskazywano także na znaczenie imienia głównego bohatera, które po arabsku znaczyło „antychryst”, co również wywołało protesty związane z obrazą uczuć religijnych.

Abstrahując jednak od petycji, bodaj zawsze historie o nowych mesjaszach, czyli osobach mówiących o sobie, że są wybrani przez Boga i chcą zbawić ludzkość, wywołują kontrowersje, jako że najczęściej są one budowane na styku religii i bluźnierstwa, a gdzieś w tle zawsze majaczy nadciągająca apokalipsa.