Kto zgarnie OSCARA 2021? Redakcja Film.org.pl typuje SERCEM i ROZUMEM

Podczas typowania oscarowych zwycięzców niemal zawsze na wierzch wyłania się dysonans. Z jednej strony bardzo chcielibyśmy, by film, który zrobił na nas największe wrażenie w roku ubiegłym, zgarnął statuetkę w najważniejszej kategorii, z drugiej jednak strony jesteśmy często świadomi, że, patrząc obiektywnie, szansę na laury może mieć ktoś zupełnie inny. Sercem jesteśmy za jednym, rozumem za drugim. Patrząc zatem tak dwojako, redakcja Film.org.pl postanowiła wytypować swoich faworytów.

A jacy są twoi? Napisz w komentarzu!

Filip Pęziński

Kto wygra?

Nomadland

Nomadland to bardzo dobry film i gdyby otrzymał statuetkę w najważniejszej oscarowej kategorii, byłoby to w pełni akceptowalne. A że przy okazji stawia w centrum postać kobiecą? A że przy okazji reżyserką jest kobieta, i to reprezentująca tzw. people of color? A że przy okazji portretuje współczesną Amerykę, tak krajobrazowo (i jak ujmująco!), jak i (przede wszystkim!) w ujęciu społecznym, przybliżając jej inne, pokryzysowe oblicze? Wydaje się idealnym kandydatem na wyróżnienie przez Akademię Filmową 2021 roku.

Kto powinien wygrać?

Obiecująca. Młoda. Kobieta.

Długo brakowało mi wśród tegorocznych oscarowych kandydatów na najlepszy film prawdziwej perły. Filmu nie tylko dobrego (ku memu zaskoczeniu wśród nominowanych zabrakło chociażby jednej nieudanej produkcji), ale takiego, o którym miałbym nie zapomnieć tydzień po seansie. Czegoś na miarę zeszłorocznych Parasite, 1917 czy nawet Jokera. Aż w końcu nadrobiłem Obiecującą. Młodą. Kobietę. Istny celuloidowy żywioł, który zachwyca pomysłem, realizacją, aktorstwem. Tym, o czym opowiada i jak opowiada. Obiecująca. Młoda. Kobieta to prawdziwa petarda kina zemsty. To kino ery #MeToo najwyżej próby. Film, który bez cienia wątpliwości, nazwę najlepszym wśród wszystkich nominowanych.

(A może nie doceniam Akademii i po statuetce dla wspomnianego Parasite wszystko jest możliwe i producenci filmu Emerald Fennell zgarną główną nagrodę?)

Michalina Peruga

Kto wygra?

Mank

W mojej ocenie dwoma głównymi kandydatami do zdobycia statuetki za najlepszy film są Nomadland i Mank. Ucieszyłabym się, gdyby wygrała wyciszona, refleksyjna opowieść o współczesnych nomadach Chloé Zhao, stawiam jednak na to, że wygra biograficzny film Davida Finchera. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że to film opowiadający o dawnym Hollywood, skupiający się na historii powstania scenariusza do filmu Obywatel Kane Orsona Wellesa, powszechnie uważanego za jedno z najważniejszych dzieł filmowych. Akademia uwielbia filmy o sobie samej, o Hollywood i wielokrotnie w historii istnienia Oscarów chętnie nagradzała filmy przywołujące na ekranie magię dawnego kina.

Kto powinien wygrać?

Obiecująca. Młoda. Kobieta.

Obiecująca. Młoda. Kobieta to doskonale zrealizowany film o kobiecej zemście, który jednak obala typowe dla gatunku tropy, co skutkuje zaskakującym finałem. Film debiutującej Emerald Fennell to wiwisekcja kultury gwałtu i krytyka systemowej przemocy, która faworyzuje mężczyzn („obiecujących, młodych mężczyzn”) i dyskredytuje doświadczenia kobiet. Wiem, że Obiecująca. Młoda. Kobieta nie ma szans na wygranie Oscara za najlepszy film, mam jednak gorącą nadzieję, że film zostanie doceniony w innych kategoriach i otrzyma nagrodę chociażby za scenariusz czy reżyserię.

Jakub Piwoński

Kto wygra?

Mank

W kościach czuję, że statuetka powędruje do Nomadland, ale wydaje mi się, że z obiektywnego punktu widzenia najbardziej zasługuje na nią film Davida Finchera. Tuż po seansie Manka naszła mnie refleksja, że to absolutnie najważniejszy, najlepiej zrealizowany film ubiegłego roku – tak aktorsko, jak i pod względem spójności treści, przekazu i ogólnej realizacji. Nie powinno to umknąć uwadze szanownej Akademii. W jakże trudnym okresie dla kin Mank raz jeszcze pobudza fascynację kinematografią jako sztuką tworzenia żywych opowieści. Podkreśla ich znaczenie, ukazując jednocześnie ciemne strony produkcji filmowej, często naznaczonej typowymi trudnościami.

To także prawdziwa pochwała pracy scenopisarskiej, jakże kluczowej dla filmu, a jakże deprecjonowanej i spychanej na margines. Nie jest to łatwy film w odbiorze, wymaga skupienia, dialogi są bardzo mięsiste i zawierają wiele odniesień do ducha czasów, ale w ogólnym rozrachunku jest to film szalenie istotny, bo pozwala zatrzymać się na moment i sięgnąć do korzeni sztuki, która tak bardzo nas pasjonuje.

Kto powinien wygrać?

Ojciec

Nie jest to temat, który może zdobyć świat. Nie ma tu ani politycznej poprawności, ani kwestii drażliwych dla współczesnego społeczeństwa. Jest za to ojciec, córka i Alzheimer. Warto się tej opowieści przyjrzeć, gdyż podejmuje kwestie zwykle wypierane z racji budzenia obaw i lęków. Starość, przemijanie, relacja z rodzicami – codzienny pęd sprawia, że nie potrafimy się już zatrzymać i zmierzyć z nieuniknionym. Seans Ojca poniekąd to właśnie umożliwia, ale mnie osobiście uraczył czymś innym. Tym, że wbrew temu, co zapowiadał, potrafił mnie zaskoczyć, gdyż w dużej mierze ogląda się go jak film pełen grozy, a nie zwykły dramat psychologiczny.

I tym, że da się wciąż w kinie wycisnąć wiele emocji prostymi metodami. Pod warunkiem, że ma się przed kamerą kogoś takiego jak Anthony Hopkins – w swej kolejnej życiowej roli. Wspaniały, poruszający film, który z zestawienia oscarowego podobał mi się najbardziej. Na statuetkę w głównej kategorii szansę ma chyba zerowe, ale zadowolę się przynajmniej Oscarem dla Hopkinsa.

Dawid Myśliwiec

Kto wygra?

Nomadland

Jak już pisałem w swojej recenzji, film Chloé Zhao zdecydowanie nie jest najlepszy w oscarowej stawce – w moim prywatnym rankingu jest na najwyższym miejscu… drugiej połówki tabeli, czyli zajmuje miejsce nr 5. Cóż jednak z tego, jeśli:
a) Zhao to bodaj najmocniej lansowane dziś nazwisko w Hollywood,
b) Nomadland opowiada o Ameryce przez ogromne A – choć pogrążonej w kryzysie, to wciąż pozwalającej obywatelom na cieszenie się wolnością?
Film Zhao to dzieło uduchowione, pięknie nakręcone (Oscar za zdjęcia to pewnik) i ładnie opowiedziane – a to chyba Akademii powinno wystarczyć.

Kto powinien wygrać?

Ojciec

Po dokładniejsze wrażenia z seansu odsyłam do mojej recenzji (znowu autopromocja!), napiszę tu jedynie, że najważniejsze nagrody powinny trafiać do właśnie takich filmów – wyrywających widza ze strefy komfortu, wywołujących dezorientację, ale też szalenie autentycznych i pozwalających zrozumieć to, co zazwyczaj niezrozumiałe. W tym wypadku chodzi o chorobę, ale też o erozję relacji rodzinnych, nieumiejętność pogodzenia się z tym, co nieuchronne… Film Floriana Zellera to intymność sztuki teatralnej przeniesiona na ekran bez utraty choćby odrobiny autentyzmu – to niezwykła rzadkość.

Przemysław Mudlaff

Kto wygra?

Mank

Mank to film, który ma wszelkie predyspozycje, aby zdobyć tegorocznego Oscara w najważniejszej kategorii. Po pierwsze, jest to dzieło biograficzne, co niejako już stawia go na wygranej pozycji. Po wtóre, Mank stanowi hołd dla ubóstwianego przez Akademię klasycznego Hollywoodu. Po trzecie, Fincher, przedstawiając historię Mankiewicza, opowiada o burzliwych okolicznościach powstawania scenariusza ukochanego filmu Akademii, Obywatela Kane’a.

Po czwarte, Mank jest obrazem utrzymanym w czarno-białej estetyce. Po piąte wreszcie, produkcja ta została zrealizowana pod czujnym okiem Davida Finchera, którego twórczość do tej pory nie została wyróżniona żadnym Oscarem. Wszystko to może mieć niebagatelne znaczenie przy okazji wyboru najlepszego filmu minionego sezonu.

Kto powinien wygrać?

Sound of Metal

W tegorocznej stawce nominowanych do Oscarów za najlepszy film mam swoje dwie ukochane produkcje. Są nimi Obiecująca. Młoda. Kobieta. oraz Sound of Metal. Nie wierzę jednak, aby Akademia uhonorowała złotym rycerzem dzieła reprezentujące nurt independent w tej królewskiej kategorii. W każdym razie, spośród wyżej wymienionych dwóch tytułów, sercem jestem przede wszystkim za filmem Dariusa Mardera. Sound of Metal to wspaniale zrealizowana, przejmująca historia dotycząca walki człowieka o samoakceptację. Uwielbiam kino pełne emocji, wzruszeń, potrafiące pozostawiać mnie z głową pełną przemyśleń. Nie ma wśród nominowanych drugiego tak silnie oddziałującego na serducho filmu.

Tomasz Ludward

Kto wygra?

Nomadland

Nomadland może liczyć na najważniejszą nagrodę podczas niedzielnego wieczoru, choć do mnie osobiście bardziej przemówił Jeździec, poprzedni film Chloé Zhao. Możliwe, że dla reżyserki było wówczas odrobinę za wcześnie, żeby zagrać o największą stawkę. Teraz Zhao jest pewniakiem, a fakt, że Akademia po zeszłorocznej wygranej Parasite znów zwraca się ku twórcom spoza Fabryki Snów, tylko podbija jej szanse.

Sam Nomadland jako antyutopią, odsłaniającą nieznane i ignorowane oblicze Ameryki. I choć film pozostaje dyskretny i stonowany w swojej wymowie, trudno powiedzieć, ile jego siły wynika z opowiedzianej historii, a ile z determinacji Fern, bezbłędnie przecież zagranej przez Frances McDormand.

Kto powinien wygrać?

Ojciec

Debiut Floriana Zellera to film wyjątkowy pod wieloma względami. Z pozoru to kolejna próba zmierzenia się z trudnym tematem choroby. Jednak im dalej twórcy brną w teatralną konwencję, tym mocniej zaburzają percepcję głównego bohatera oraz samych widzów. To niezwykłe, w jaki sposób stopniowo stajemy się towarzyszem w chorobie, odczuwając ten zanikający na naszych oczach świat i w konsekwencji gubiąc się w nim. Ojciec chce nam powiedzieć coś o ludziach i o nas samych, wyrzucając na ekran emocje, których dawno w Hollywood nie doświadczyliśmy: współczucie, cierpliwość i nadzwyczajną empatię.

Jeśli dołożymy do tego rolę Sir Anthony’ego Hopkinsa – najstarszego nominowanego aktora pierwszoplanowego w historii – oraz scenariusz Sir Christophera Hamptona, to trudno nie myśleć o Ojcu jako najlepszym z kandydatów do statuetki.

Maciej Niedźwiedzki

Kto wygra?

Nomadland

Widoczki. Mądrości. Pianinko. Widoczki. Refleksje. Pianinko. Widoczki. Zaduma. Pianinko. Widoczki. Sentencje i Prawdy. Pianinko. Niby swobodnie, niby bez natręctwa, ale ja w projekcie Zhao widzę sporo kalkulacji, twórczego asekuranctwa i ciężkiej reżyserskiej ręki. Rozmowy o wolności, stracie i (bez)celowości życia mają otwierać nam oczy i proponować nową perspektywę. To tylko pozornie ma być trywialne. W istocie i intencji ma być objawieniem. Nie kupuję tego. To wszystko tanie, podane na tacy zagrywki. Zhao naoglądała się filmików o „najpiękniejszych ujęciach”, naczytała „najpiękniejszych cytatów filmowych” i postanowiła dorzucić coś od siebie.

Kto powinien wygrać?

Obiecująca. Młoda. Kobieta.

Pierwsze skojarzenia to American Psycho i Mechaniczna pomarańcza. Film Emerald Fennell to też studium postaw, ról, wiwisekcja wszelakich rodzinnych, zawodowych, koleżeńskich relacji. Satyra pełną gębą, ale również sięgający ciężkich tonów dramat o kłamstwie, zapomnieniu i fałszerzach. Trzeźwe pytania o sprawiedliwość i istotę zemsty. Kino o rozpadzie i gniciu opakowane w cukierkową formę. Fennell poszukuje nowych form wyrazu, kontrastów i środków ekspresji, nieustannie zwodzi widza, bawiąc się naszym zaufaniem. Orzeźwiające kino!