SOUNDTRACKI 2016, CZYLI CO SŁYCHAĆ, MUZYKO?

Sześć miesięcy za nami, sezon wakacyjny osiąga apogeum – to dobry moment, by leżąc bykiem, nadrobić kulturowe zaległości, także muzyczne. Nic tak bowiem nie rozluźnia, jak odpowiednio sączące się z głośników dźwięki, które umilają inne czynności wchodzące w poczet zabijania letniego lenistwa. Wzorem tego artykułu, zapraszam zatem na absolutnie luzackie zestawienie nie tyle najlepszych (bo to zawsze kwestia gustu i osobistych preferencji), co najciekawszych propozycji soundtrackowych ostatniego półrocza. Będzie krótko, bez spinania pośladów i oczywiście alfabetycznie. Słuchawki na uszy i graj, muzyko!

Bang Gang (A Modern Love Story)

Czyje: White Sea (Morgan Kibby)

Jakie: przyjemne „ciepłe kluchy” z dużą dozą ulotnego mistycyzmu i unoszącego się w powietrzu klimatu erotyzmu, plus parę nieco żywszych piosenek różnego sortu dla równowagi.

Dla: hipsterów oczywiście, poza tym artystów (lub sądzących, że nimi są), eksplorerów nowych horyzontów, samotnych romantyków, zakoffanych.

Dobre na: chandrę, depresję, dół, ale i romantyczny wieczór we dwoje, troje lub czworo; zarówno do poduszki, jak i do książki oraz kolacji, w końcu też uprzyjemni korkociąg na drodze.

Cena: 10 dolarów to nie 10 złotych, ale i tak przyzwoicie – portfel nie powinien płakać (ani też z radości skakać).

BFG: Bardzo Fajny Gigant

Czyje: Janusz Williams

Jakie: tradycyjna ilustracja filmowa oparta na nieśmiertelnej Americanie, czyli sporo chwytliwej, ładnej muzyki z solidnymi tematami.

Dla: wszystkich, ze szczególnym uwzględnieniem tak zwanych niedzielnych słuchaczy „filmówki” oraz fanów mainstreamu i studentów muzykologii.

Dobre na: wszystko prócz seksu, brutalnych tortur, szalonych imprez.

Cena: w Polszy nie wydano, z importu w przeliczeniu około jeden niebieski Kazimierz Wielki.

https://www.youtube.com/watch?v=Xcftgtx4gog

Bogowie Egiptu

Czyje: Marek Beltrami

Jakie: rozbuchana, potężna, lekko egzotyczna muzyka do (w teorii) równie wielkiego widowiska przygodowego.

Dla: śmiertelnych miłośników orkiestrowych zrywów, patosu i głośnej symfoniki, jakiej w dzisiejszym Hollywood nie za wiele.

Dobre na: wakacje w Afryce północnej, potańcówkę nerdów, trening karate albo wyścig furmanek.

Cena: w zależności od sposobu wydania waha się od 10 do 14 srebrników amerykańskich; w Lechistanie można liczyć jedynie na wymianę z drugiej ręki.

https://soundcloud.com/user-990244484/sets/epic-music-gods-of-egypt-soundtrack

Cloverfield Lane 10

Czyje: Niedźwiedź McCreary

Jakie: wypełniona zaskakująco dużą dawką liryki i fajnych niuansów, nieszablonowa ilustracja do sequela-niespodzianki.

Dla: osób po świeżych przejściach miłosnych, niewychodzących z domu dziwaków oraz poszukiwaczy muzycznych skarbów.

Dobre na: ménage à trois, wieczór bez pomysłu, nocne spacery, gry planszowe i chwile z własnymi myślami.

Cena: nie więcej jak kopa złotówek.

https://soundcloud.com/montieeofficial/10-cloverfield-lane-theme-soundtrack

Eddie zwany Orłem

Czyje: Mateusz Margeson

Jakie: skoczne, elektroniczne retro z obowiązkową, choć krótką, piosenką zagrzewającą do zwycięstwa lub przynajmniej próby takowegoż.

Dla: mentalnie obecnych dalej w latach 80.; dozgonnych fanów Vangelisa, Faltermeyera lub Fiedela; górskich urlopowiczów i ekstremalnych sportsmanów oraz kierowców ciężarówek.

Dobre na: montaż ćwiczeń, ekstremalny seks, jazdę rowerem, deską, nartami (czyli dwoma deskami), końmi, polską, po pijaku oraz wspomnień czar.

Cena: W PL do nabycia (za 30 złociszy) jedynie album filmem zainspirowany, w USA za tuzin dolców dostaniecie jedyne słuszne wydanie (żadna z cen nie obejmuje importu).

Gdzie jest Dory

Czyje: Tomek Nowyman

Jakie: równie czarująca, co oryginał, ale pozbawiona zarówno jego świeżości, jak i polotu ścieżka o ekscentrycznych dźwiękach i sporym uroku.

Dla: rodziców bardziej niż ich dzieci, Nemofanów, wszystkich, którzy usłyszeli w filmie coś więcej niż tylko przeróbkę Unforgettable, entuzjastów wody wszelkiego sortu, leniwców.

Dobre na: wesołe lato, przygnębiającą jesień, szarą zimę, nierówną wiosnę, puzzle z pięciu tysięcy elementów i zamiast kołysanki.

Cena: dokładnie pół setki waluty polskiej, czyli koszt dwóch połówek lub jednego, solidnego 0,7 l.

https://www.youtube.com/watch?v=fMVlYk6uNB0

Gra o Tron – sezon 6

Czyje: Ramin Djawadi

Jakie: w końcu dobre i emocjonujące przygrywki, a przy tym jakże inne od wcześniejszych odsłon serialu.

Dla: czcicieli Nowych i Starych Bogów, (p)oddanych magii HBO, przeciwników twórczości Djawadiego, zbieraczy nowości, trendowników, maturzystów.

Dobre na: oczekiwanie na kolejny sezon, snucie planów przejęcia władzy, szczyt NATO, szczyt EURO, szczyt sezonu, szczyt góry, szczyt wszystkiego.

Cena: 40 polskich dukatów z groszami.

High-Rise

Czyje: Clint Mansell

Jakie: stylowe, wysmakowane, wytworne brzmienie z lekką nutką dekadencji.

Dla: sympatyków Phillipa Glassa, desperatów z klasy średniej, ambitnych melomanów.

Dobre na: chwile zadumy, powody do dumy, uprzedzenie do reszty twórczości Mansella, wystawne kolacje w doborowym towarzystwie, jazdę zgodną z ograniczeniami prędkości.

Cena: dycha funciaków za zwykłe cd, trzy razy tyle w dolarach amerykańskich za winyl.

A Hologram for the King

Czyje: Janeczek Klimeczek i Tomek Tykwerek

Jakie: jak zawsze nieszablonowa pozycja od tych panów (tym razem bez trzeciego w ekipie), łącząca w sobie piękno Pachnidła, artyzm Atlasu chmur i nerw The International; elektronikę i egzotykę.

Dla: znudzonych bogaczy, sympatyków symbiozy nowoczesności z tradycją, autostopowiczów, przyjaciół uchodźców, niedzielnych żeglarzy.

Dobre na: wędrowanie bez celu, samotność długodystansowca, połów łososi w Jemenie, safari i podniebne wojaże.

Cena: pomiędzy 10 a 15$, czyli zdecydowanie taniej od prawdziwych hologramów.

Iluzja 2

Czyje: Brajan Tajler

Jakie: bardziej efektowne, niż magiczne; z werwą kontynuuje założenia oryginału, potęgując jego siłę i zarazem nic nie tracąc na przebojowości.

Dla: ciekawskich wpadki z gwoździem, zwolenników Davida Copperfielda, wielbicieli powera i pumpinu na poziomie, improwizujących tancerzy oraz kierowców ciężarówek.

Dobre na: urodzinowe show dla malucha w ogródku, pomykanie maluchem po krajowych drogach, amatorski montaż klipów albo po prostu zdynamizowanie partyjki pasjansa na komputerze.

Cena: szczęśliwa trzynastka w niemal każdej liczącej się obcej walucie.

Jessica Jones 

Czyje: Szon Callery

Jakie: jazzowo-bluesowe improwizacje w duchu kina noir.

Dla: nocnych marków, podglądaczy, prywatnych detektywów, pisarzy, narkomanów.

Dobre na: doła, chwile zapomnienia, wieczór w klubie, towarzyskie gry karciane, grę wstępną, nocne eskapady po mieście, poszukiwanie inspiracji.

Cena: 7 do 12 zielonych, w zależności od wydania, sprzedawcy i umiejętności targowania się.

Mr. Robot 

Czyje: Mac Quayle

Jakie: mocno eksperymentalne, niecodzienne faktury elektroniczne o nadzwyczaj wysokiej przyswajalności.

Dla: sieciowych surferów, hakerów i programistów, wynalazców, naukowców i astronautów, ale również życiowych nieudaczników z nudną pracą oraz mnóstwem czasu do zabicia.

Dobre na: przy dwóch i pół godzinach muzyki rozłożonych na dwa woluminy i ponad 50 utworów możliwości użycia i nastroje są właściwie nieograniczone; jedynie na pierwszej randce łatwo o niewypał.

Cena: dwa razy po 15$ lub dyszka za ściągnięcie z itunes.

Nice Guys. Równi goście

Czyje: Janek Ottman i Dawid Buckley oraz zbieranina retro ekip

Jakie: rozkoszny, łatwostrawny oldkul pełen już niemodnych, ale dalej chwytliwych funkowych melodii, piosenek disco i jazzowych rozwiązań.

Dla: miłych facetów w niemiłych sytuacjach, luzaków, lutników, beatników, wszystkich zlęknionych artystycznych eksperymentów, a złaknionych prostej rozrywki oraz kierowców ciężarówek.

Dobre na: dni, których jeszcze nie znamy, początek nowych przyjaźni, przedłużenie starych, wieczór bez starych, gdy nie ma dzieci w domu, wszelkie „niegrzeczne” momenty życia, jak i polepszenie nastroju.

Cena: OST już od dychy USD, za score trzeba dopłacać, a winyl to już niezły kosmos.

Pele 

Czyje: A.R. Rahman i goście

Jakie: żwawe, rytmiczne takty i nutka zadumy łącząca wiele narodów, lecz opiewająca tylko jeden.

Dla: bollywoodzkich bojowników o wolność, łasych na kebab, łysych na murawie, wyznawców „Meczu na wodzie” i oddanych sztuce feng shui.

Dobre na: piłkarski trening z kumplami na dzielni, lekcję samby, karnawał w Rio lub niedzielnego grilla z przyjaciółmi.

Cena: empetrzy tańsze od namacalnego krążka o całe siedem złociszy, a oba tańsze od futbolówki.

https://www.youtube.com/watch?v=nZX9zdfu5wk

Swiss Army Man

Czyje: nowicjusze Andrzej Hull i Robert McDowell feat. aktorzy z filmu, którego na razie próżno szukać w polskich kinach.

Jakie: lekkie, łatwe i przyjemne, dziwne i zarazem wciągające melodie na cztery głosy, trochę elektroniki, melancholię i skromny zestaw instrumentów akustycznych.

Dla: podróżników, przyjaciół, dużych chłopców, małych dzieci oraz szukających energii gospodyń domowych.

Dobre na: weekend na wyspie, weekend w spa, wyprawę do lasu, regaty i wiosenne porządki.

Cena: w zależności od źródła i notowań giełdowych do 15 x 3.99 zł. 

Tale of a Lake (Järven tarina)

Czyje: Panu Aaltio

Jakie: standardowa narracja dokumentu o zwierzaczkach, czyli ładnie, klasycznie, inspirująco, z szacunkiem i wigorem.

Dla: miłośników futerek, łyżwiarzy figurowych, myśliwych, ranczerów, modelarzy i konserwatystów.

Dobre na: wytrawny obiad z wytrawniejszym winem, prace domowe, prace ogrodowe, wycieczkę do zoo bądź oceanarium, leżakowe lenistwo.

Cena: począwszy od 9, na 26 martwych prezydentach skończywszy.

https://www.youtube.com/watch?v=ush7_exN4P8

Uncharted 4: Kres Złodzieja

Czyje: Henryk Jakmutam

Jakie: słuchowisko porywające przygodą równie mocno, jak pikselowe przygody Drake’a.

Dla: graczy, d’oh!; awanturników, łowców nagród, także przeciwników zmian na kompozytorskich stołkach i fanów poprzednich trzech ilustracji autorstwa Grzegorza Edmonsona – nie będą rozczarowani.

Dobre na: partyjkę w PS3, partyjkę w pokera, roz(g)rywkę na boku, nudy na pudy.

Cena: iście złodziejska, bo blisko 80 PLN za album.

Wiedźmin 3: Dziki Gon – Krew i wino

Czyje: polska myśl kolektywna feat. Krzykliwe Gnomy z Lubina

Jakie: zachowujące jakość wszystkich poprzednich odsłon folkowo-agresywne granie na granicy mistyki i współczesnej epopei.

Dla: pogan, milczących samotników, aspirujących bardów i twardych ojców z miękkim sercem.

Dobre na: inscenizację bitwy pod Grunwaldem, najazd na helski kurort, wizytę w norweskich fiordach, wiejską potańcówkę.

Cena: z grą 120 złociszy, bez gry każdy głupi potrafi se z neta ściągnąć.

Wojownicze żółwie ninja: Wyjście z cienia

Czyje: Stefan Jabłoń

Jakie: zajefajne, czysto rozrywkowe, a przy tym atrakcyjniejsze od jedynki, przebojowe nuty na szesnaście odnóży i cztery skorupy.

Dla: pizzożerców, popcornistów, pracowników MZO/MPWiK, szybkich i wściekłych oraz wszystkich skorych na niezobowiązujące tupanie nóżką bądź skrzydełkiem do taktu oraz kierowców ciężarówek.

Dobre na: uliczny Carmageddon, popołudnie z procentami, grzanie po autostradzie, ćwiczenia w plenerze, wyjście z szafy.

Cena: jedenaście wizerunków George’a Washingtona.

https://www.youtube.com/watch?v=Mf0Z0Z4TSBk

Zjawa

Czyje: Ryuichi Sakamoto, Alva Noto i Bryce Dessner

Jakie: minimalistyczne, posępne, ale też pełne majestatycznego artyzmu dźwięki z miejscem na prawdziwe odgłosy natury.

Dla: cierpliwych, fanów ambientu i koneserów słuchawkowej kontemplacji.

Dobre na: wszystkie pory roku z zamkniętymi oczami, samotne wieczory nad jeziorem, grypę i sjestę – UWAGA! Sprzyja myślom samobójczym.

Cena: 11 dolców w formie elektronicznej ściągawki, 13 za fizyczny album i ponad 30$ za winyl lub setka złotówek polskich w empikach i innych takich.

korekta: Kornelia Farynowska