SEQUELE – Amityville

Młode małżeństwo, George i Kathy Lutz, wraz z trójką dzieci wprowadza się do dużego domu w Amityville na Long Island. Nie wiedzą, że w ich wymarzonym domu, kilka lat temu zostali zamordowani poprzedni właściciele. Jednak dziwne zjawiska, niewytłumaczalne zdarzenia powodują, że zaczynają szukać pomocy u duchownego – ojca Delaney, twierdzącego, że dom jest nawiedzony. Stosowane przez niego egzorcyzmy okazują się niewystarczające.

Film, który zapoczątkował całą serię, będąc najlepszym. Scenariusz oparto na faktach, na podstawie książki Jay Anson, co może nieco zaskakiwać, zważywszy na tematykę. Dobra gra aktorska, scenariusz standardowy i trochę oklepany, bo filmów o nawiedzonych domostwach było już w tym czasie sporo a i sporo powstało jeszcze. Niezły horror.

Włosko-amerykańska rodzina wprowadza się do domu w Amityville. Dom został zbudowany na miejscu starego indiańskiego cmentarza. Najstarszy syn państwa Montelli został opętany przez złe moce aby zgładzić swą rodzinę. Ojciec Adamsky podejmuje próbę uratowania duszy młodzieńca. Film ten to prequel, na postawie powieści Hansa Holzera, opowiadający o wcześniejszych wydarzeniach, niż te które miały miejsce w „The Amityville Horror”. Jest odrobinę gorszy, choć również całkiem nieźle się go ogląda. Szwankuje trochę aktorstwo, ale jest więcej elementów grozy.

Baxtorowie wprowadzają się do niesławnego domu w Amityville. Przeżyli tragedię, bowiem ich córka zginęła w wypadku. Jednak w owym przeklętym domu, matka widzi ją na jawie. Na granicy załamania nerwowego wzywa detektywa od spraw paranormalnych, który próbuje rozwikłać zagadkę. Film jest zwyczajnie nudny, pamiętany jedynie dzięki zastosowaniu efektów trójwymiarowych, które widzialne były tylko w kinie. Dlatego oglądany w telewizji bądź na video niczym nie zaskakuje, będąc bardzo słabą kontynuacją.

Wdowa z trójką dzieci, Nancy Evans, otrzymuje od swej ciotki z Amityville prezent urodzinowy – brzydką i dużą lampę. W niedługim czasie od tego zdarzenia w domu i wokół zaczynają się dziać niezwykłe i niepokojące rzeczy: ginie dozorca domu, a córka zaczyna rozmawiać poprzez lampę ze swym zmarłym ojcem. Pomocnym okazuje się być ojciec Manfred. Film na podstawie powieści Johna G. Jones.

Przeznaczony od razu do telewizji, co wykazuje, i tak nie za dobrą, tendencję spadkową serii. To, że akcja nie dzieje się w tym „właściwym” domu nie jest dobrym posunięciem. Zdecydowanie nie polecam, choć są gorsze części.

Piątka przyjaciół spędza noc w opuszczonym domu w Amityville. Okazuje się on być nawiedzonym przez duchy. Próby wydostania się z budynku nie przynoszą rezultatu. Najgorszy film z cyklu, pełen luk scenariuszowych, żałosnego aktorstwa, braku napięcia i reżyserii. Absolutnie nie nadający się do oglądania. Przeznaczony na rynek video, powstał na podstawie powieści Hansa Holzera.

Wracający z podróży służbowej Jacob Sterling, przywozi żonie prezent w postaci starego zegara pochodzącego z nawiedzonego domu w Amityville. Znajduje on miejsce w jadalni. Wkrótce w domu zaczynają ginąć członkowie rodziny Sterlingów. Film dystrybuowany od razu na video. Ekranizacja powieści Johna G. Jonesa. Pozbawiony klimatu, wyczucia, zwyczajnie nudny, z kiepskim, amatorskim aktorstwem. Nieco więcej efektów specjalnych, niż w innych częściach cyklu, które i tak nie ratują tego kiepskiego filmu.

Fotograf Keyes otrzymuje od bezdomnego, któremu robił zdjęcia, stare lustro. W prezencie wręcza je przyjacielowi, nie wiedząc, że lustro ukazuje tragiczne rzeczy swym właścicielom, które stają się prawdą. Film mimo tego, że jest jedną z części całego cyklu „Amityville”, to wydaje się być bezpośrednią kontynuacją części 6. Podobna realizacja, znów „głównym bohaterem” jest przedmiot z nawiedzonego domu w Amityville na to wskazują. Ale jest też jednym z najgorszych z serii. Potwornie przewidywalny i koszmarnie nudny. Dla niezwykle wytrwałych widzów.

Domek dla lalek, który otrzymuje Jessica, jest repliką „słynnego” nawiedzonego domu z Amityville. Okazuje się, że ta zabawka też jest nawiedzona, a fascynacja dziewczynki staje się bardzo niebezpieczna dla całej rodziny. Wszyscy razem zaczynają walkę z siłami zła. Kolejna część zrobiona na rynek video, jest jedną z lepszych (choć mimo wszystko słabą) częścią cyklu. Jednak znośne aktorstwo i całkiem niezła realizacja powodują, że film nie odrzuca przy pierwszym podejściu.

CIEKAWOSTKI:

• Powstał dokumentalny film telewizyjny „Amityville 2000”, opowiadający o wydarzeniach przedstawionych w pierwszej części serii. Wypowiadają się bohaterowie zajść i autorzy powieści o domu w Amityville.
• W trzeciej części w „mocno” drugoplanowej roli pojawiła się Meg Ryan.
• Produkcję cyklu rozpoczęła wytwórnia „Orion”, jednak kolejne opowieści zrealizowały już inne, np: „Republic Pictures”, „Dino De Laurentiis” czy „Allegro Films”.
• Słynny dom z charakterystyczną architekturą wspominany czy pokazywany jest niemal w każdej części cyklu, jedynie w „The Amityville Curse”, nie wiedzieć dlaczego, dom wyglądał inaczej.
• Właściwie to tylko 4 filmy dzieją się we właściwym domu w Amityville, reszta opowiada o przedmiotach pochodzących z domu.
• Kolejne części cyklu pojawiają się czasem pod innymi tytułami, i tak: część 3 to „Amityville III: The Demon”, część 4 to „The Amityville Horror, Part 4: The Evil Escapes” lub „Amityville IV: The Evil Escapes „, część 7 to „Amityville 1993: The Image of Evil” a część 8 „Amityville Dollhouse: Evil Never Dies. Jednak tytuły które pojawiły się w tym opracowaniu odpowiadają temu co zostało wydane w Polsce oficjalnie lub wyemitowane w telewizji.
• Miast kolejnej kontynuacji w 2005 roku powstał całkiem nieźle przyjęty remake pierwszej części w reżyserii Andrew Douglasa.

CZY BĘDZIE KOLEJNA CZĘŚĆ?

Kontynuacja cyklu nie jest planowana.

Tekst z archiwum film.org.pl