Publicystyka filmowa
Aktorskie kariery URATOWANE przez NETFLIKSA
Netflix przywraca blask zapomnianym gwiazdom. Odkryj, jak ACTORSKIE KARIERY URATOWANE przez NETFLIKSA zdobywają nowe życie!
Netflix jest bez wątpienia jedną z największych platform streamingowych dostępnych odbiorcom praktycznie na całym świecie. Czy komuś to się podoba, czy też nie, to właśnie Netflix wyznacza dziś standardy w dziedzinie strumieniowego przesyłania danych. Popularny serwis słynie z imponującej, wciąż aktualizowanej biblioteki treści multimedialnych oraz oryginalnych produkcji. Nie pozostaje również obojętny na prośby i apele widzów (przykład przywrócenia serialu Lucyfer).
Wszystkie te elementy stanowią o niezwykłej, prawdopodobnie największej pośród platform streamingowych popularności. Nic zatem dziwnego, że w „objęcia” Netfliksa trafiają aktorzy niegdyś popularni, którzy teraz potrzebują drugiej szansy, aby powrócić na właściwe tory kariery.
Zapewne w większości wymienionych poniżej przykładów to wcale nie aktorzy starali się o rolę w produkcjach Netfliksa, ale proponował im je popularny serwis, doskonale zdający sobie sprawę z mocy nostalgii, która skutecznie oddziałuje na odbiorcę. Nie zmienia to jednak faktu, że po występach w oryginalnych filmach i serialach amerykańskiej wypożyczalni internetowej aktorzy ci mogli w końcu wrzucić swoim karierom długo nieużywany piąty bieg.
Wiecznie młoda Alexis Bledel
Alexis Bledel to bardzo niebezpieczna wirtualnie aktorka. Według firmy McAfee wyszukiwanie w Internecie jej nazwiska stwarza ogromne ryzyko zainfekowania komputera wirusem. Zastanówmy się jednak, któż jeszcze jakieś cztery lata temu wyszukiwałby w Google hasło: „Alexis Bledel”? Chyba tylko psychofani zakończonego w 2007 roku serialu Kochane kłopoty lub miłośnicy dziewczęcej urody i błękitnych oczu aktorki. Wszystko zmieniło się w 2016 roku. To wtedy bowiem Netflix reaktywował – w wersji mini – serial o życiowych perypetiach pań Gilmore. W Kochanych kłopotach: Roku z życia (2016) Alexis powróciła do postaci Rory i wszyscy przypomnieliśmy sobie o jej istnieniu. Dzięki miniserialowi Netfliksa Bledel można było oglądać następnie w nagradzanej produkcji Bruce’a Millera Opowieść podręcznej (2017–2019), a także w poprawnym filmie Crypto (2019) u boku Luke’a Hemswortha i Kurta Russella. Przy okazji wzlotów kariery Alexis Bledel zawsze pojawia się tytuł Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów. Tak było w 2005 i w 2008 roku, gdy premierę miała druga część tego młodzieżowego filmu. Według doniesień samej Bledel, a także innej gwiazdy dotychczasowej dylogii – Amber Tamblyn, istnieje duża szansa, że powstanie trzecia część przygód dzielących się dżinsami przyjaciółek. Czy oznacza to, że aktorska kariera Alexis nabierze jeszcze większego rozpędu?
Różowe i pomarańczowe lata Laury Prepon
Laura Prepon to aktorka, która do pewnego momentu – podobnie jak Alexis Bledel – kojarzona była wyłącznie z jedną kreacją. W przypadku Prepon była to rola Donny Pinciotti z kultowego serialu komediowego Różowe lata 70. (1998–2006). Nie oznacza to bynajmniej, że interesująca mnie aktorka nie próbowała swoich sił w odgrywaniu postaci zgoła innych od wspomnianej wyżej dziewczyny Erica z popularnej serii. W różnych produkcjach otrzymywała jednak głównie epizody lub występowała gościnnie.
Wszystko miało się zmienić przy okazji serialu Jesteś tam, Chelsea? (2012), gdzie wcieliła się w tytułową rolę. Niestety, okazało się, iż kreacja ta nie ustanowiła przełomu w jej karierze. Prepon nie ustępowała jednak w staraniach i wkrótce pojawiła się w wieloodcinkowym komediodramacie Netfliksa – Orange Is the New Black (2013–2019) jako Alex Vause. Była wręcz nie do poznania: kruczoczarny kolor włosów zastąpił charakterystyczny dla niej dotychczas blond lub brąz; założyła okulary w specyficznych oprawkach, zza których patrzyły oczy wymalowane na kocicę.
Popularny serial „przywrócił ją do życia”.
Ciekawy przypadek Daryl Hannah
Co się stało z Daryl Hannah? To pytanie chodzi mi po głowie za każdym razem, kiedy przeglądam jej filmografię. Można zrozumieć, że swoje zrobił wiek, że od aktorstwa bardziej zajmują ją dziś sprawy ochrony środowiska, ale dlaczego tak rozmienia swoją karierę [Pris z Łowcy androidów (1982), Madison z filmu Plusk (1984), Darien z Wall Street (1987) lub Elle Driver z dylogii Kill Bill (2003 i 2004)] na drobne [Brook ze Stada rekinów (2008), Nieznajoma z Eldorado (2012), Ginger z Weteranek koszykówki (2013)]? W jednym z wywiadów aktorka wyznała, że po chwalonym występie u Tarantino spodziewała się kilku ciekawych propozycji. Tymczasem zdarzały się takie, które wręcz obrażały ją jako artystkę. Spoglądając na jej aktorskie CV po 2004 roku, nie chcę nawet zastanawiać się, cóż to były za propozycje.
Daryl jednak potrafi grać, a najlepszym tego przykładem jest serial Netfliksa w reżyserii rodzeństwa Wachowskich Sense8 (2015–2018), gdzie wcieliła się w rolę Angeliki Turing, „matki” gromady sensatów.
Adam Sandler, zawód: aktor, miejsce pracy: Netflix
Ten to potrafi się ustawić. W 2014 oraz 2017 roku Adam Sandler podpisał z Netfliksem umowę oraz aneks do niej, w ramach których zostanie wyprodukowanych osiem oryginalnych produkcji tej platformy z nim w roli głównej. Za ostatnie cztery z nich komik zainkasuje podobno 250 milionów dolarów. Abonenci serwisu mieli dotychczas możliwość obejrzenia sześciu obrazów wynikających z wspomnianej umowy. Efekt? Pod względem artystycznym raczej nijaki, bo poza świetnymi recenzjami Opowieści o rodzinie Meyerowitz (utwory wybrane) z 2017 roku w reżyserii Noah Baumbacha pozostałe filmy z udziałem Sandlera nie przekroczyły nawet 30 procent na Tomatometrze serwisu Rotten Tomatoes (The Ridiculous 6 nie ma na tej skali nawet złamanego procenta). Inaczej sprawy mają się pod względem komercyjnym. Nazwisko komika zapewnia Netfliksowi ogromny sukces finansowy.
Wystarczy spojrzeć na dane dotyczące oglądalności filmu Zabójczy rejs (2019), który w ciągu trzech pierwszych dni udostępnienia został wyświetlony na 30,87 milionach kont użytkowników z całego świata. Czy to oznacza jednak, że Netflix dał Sandlerowi jakąś szansę? Wydaje się, że tak, ponieważ, z całym szacunkiem dla aktora, produkcje z jego udziałem lepiej sprzedają się w domach aniżeli w multipleksach. Dystrybucja kinowa filmów z Sandlerem z góry skazana byłaby raczej na finansową porażkę.
Umowa aktora z Netfliksem to dla niego rodzaj złotego biletu do fabryki czekolady, z której smakołyków może korzystać prawie do woli, jednocześnie nie ponosząc w związku z tym żadnych przykrych konsekwencji. Czy po rozwiązaniu paktu Sandler odnajdzie się w rzeczywistości? To już zupełnie inna sprawa.
Skradziona kariera Winony Ryder
W latach 90. XX wieku Winona Ryder osiągnęła w Hollywood status gwiazdy. Jej występy w Edwardzie Nożycorękim (1990), Wieku niewinności (1993) czy Przerwanej lekcji muzyki (1999) były niezwykłe i magnetyzujące. Wszyscy z niecierpliwością oczekiwali kolejnych filmów z Winoną w roli głównej.
Początek XXI wieku okazał się jednak dla aktorki fatalny. Najpierw nominacja do Złotej Maliny za film Miłość w Nowym Jorku (2000), następnie przyłapanie aktorki na kradzieży odzieży w ekskluzywnym sklepie Saks Fifth Avenue w Los Angeles, a na dokładkę współpraca z Adamem Sandlerem przy Mr. Deeds – Milionerze z przypadku (2002) i w rezultacie kolejna nominacja do Maliny. Winona trafiła z nieba do piekła, chociaż – jak sama stwierdziła – aresztowanie było dla niej zbawienne, bo wówczas od kilku lat się staczała. Niezależnie od tego, czy aktorka mówiła prawdę, na kolejny dobry występ Ryder musieliśmy poczekać właściwie aż do 2010 roku, czyli do roli Beth Macintyre w Czarnym łabędziu Darrena Aronofsky’ego. Solidna gra w obrazie twórcy Pi (1998) nie wymazała jednak z pamięci publiczności kradzieżowych ekscesów artystki. Drugą szansą dla Ryder okazał się dopiero nostalgiczny serialowy hit Netfliksa – Stranger Things (2016–) i jej świetna rola rozdygotanej, rozbitej emocjonalnie, trochę szalonej, ale, jak się szybko później okazuje, rozsądnej matki Willa Byersa – Joyce.
Po ST już chyba prawie nikt z widzów nie widzi w Winonie Ryder osoby usuwającej klipy zabezpieczające swetry Marca Jacobsa, ale rewelacyjną aktorkę, która jeszcze nie powiedziała w kinie ostatniego słowa.
