Oto oscarowi wygrani i nasze recenzje filmów

Oscary rozdane, bardzo przewidywalna gala zakończona. Przez ponad 8 godzin komentowaliśmy to wydarzenie w naszej relacji live, do zapoznania z którą serdecznie zapraszamy.

Założę się, że bukmacherzy mają ciężki okres, bowiem wygranych dzisiejszej nocy było w bród – pewniacy dostali Oscara, a zaskoczeń praktycznie nie było. Na dokładniejsze podsumowanie będzie czas, a teraz przypomnimy kto wygrał (o sromotnych porażkach „Wilka z Wall Street” i „American Hustle” będziemy długo pamiętać).

Zgadzacie się z werdyktem?

12 YEARS A SLAVE (Zniewolony)

NAJLEPSZY FILM – Brad Pitt, Dede Gardner, Jeremy Kleiner, Steve McQueen, Anthony Katagas
NAJLEPSZA AKTORKA DRUGOPLANOWA – Lupita Nyong’o
NAJLEPSZY SCENARIUSZ ADAPTOWANY – John Ridley

Recenzja 6/10:

„Zniewolony” jest filmem dobrym, temu przeczyć nie będę. Posiada jakość wyróżniającą go na tle innych filmów traktujących o niewolnictwie. Problem w tym, że większość atutów nie odgrywa dla mnie w doświadczaniu tej historii większego znaczenia. I z pewnością jest to powód do niepokoju. Stwierdzam bowiem z całą stanowczością, że nie ma w tym filmie absolutnie niczego, co mogłoby wywołać we mnie zachwyt. A ten budzić powinien film pretendujący do najwyższych laurów. 

Recenzja 8/10:

Mimo typowo hollywoodzkiej tematyki, brytyjski reżyser z powodzeniem unika pułapek, które na niego czekały. Film jest pozbawiony ckliwości i patosu oraz jednoznacznego podziału na dobrych i złych, nie uświadczymy też podniosłych monologów o wolności i godności istoty ludzkiej. Zgrzytem jest tutaj jedynie pojawiająca się na kilka minut postać Kanadyjczyka granego przez Brada Pitta – ów abolicjonista, pełen zrozumienia dla tragicznej sytuacji amerykańskich niewolników, wygląda na wyjętego z innej bajki.

GRAVITY (Grawitacja)
NAJLEPSZY REŻYSER – Alfonso Cuaron
NAJLEPSZE ZDJĘCIA – Emmanuel Lubezki
NAJLEPSZA ORYGINALNA MUZYKA – Steven Price
NAJLEPSZY MONTAŻ -Alfonso Cuarón i Mark Sanger
NAJLEPSZY MONTAŻ DŹWIĘKU – Glenn Freemantle
NAJLEPSZY DŹWIĘK – Skip Lievsay, Niv Adiri, Christopher Benstead i Chris Munro – „Grawitacja”
NAJLEPSZE EFEKTY WIZUALNE – Tim Webber, Chris Lawrence, Dave Shirk i Neil Corbould

Recenzja 8/10:

Aby uwiarygodnić i przedstawić widzowi stan osoby przebywającej w przestrzeni kosmicznej, Cuaron stosuje cały wachlarz reżyserskich środków, tworzących bezbłędnie skonstruowane filmowe domino: aktorstwo, muzyka, dźwięk, zdjęcia, efekty specjalne, montaż oraz – co najważniejsze – trójwymiar łączą się w „Grawitacji” w sposób, którego efektywności mogłoby Cuaronowi pozazdrościć wielu współczesnych reżyserów.

DALLAS BUYERS CLUB (Witaj w klubie)
NAJLEPSZY AKTOR – Matthew McConaughey
NAJLEPSZY AKTOR DRUGOPLANOWY – Jared Leto
NAJLEPSZA CHARAKTERYZACJA I FRYZURY – Adruitha Lee i Robin Mathews

Recenzja 8/10:

Najnowszy film Jean-Marca Vallée to całkiem zgrabna, nie pozbawiona humoru dramatyczna opowieść, w której choroba staje się pretekstem do przemiany człowieka. I to może również być postrzegane za minus tego filmu, bo szkopuł tkwi w tym, że to nie historia czyni „Witaj w klubie” filmem bardzo dobrym. To przede wszystkim popis aktorstwa, które sprawia, że role Rona Woodroofa i Rayon zapamięta się o wiele, wiele dłużej niż opowieść, w której uczestniczyli.

BLUE JASMINE
NAJLEPSZA AKTORKA – Cate Blanchett

Recenzja 8/10:

To, co robi z tą postacią Cate Blanchett, to robota oscarowa i coś, co mam nadzieję zostanie zapamiętane w kinie na długo. To najlepsza rola, jaką widziałem od wielu lat. Nawet nie wiem, co tu napisać, bo słowa jedynie zubożą to, co możecie zobaczyć na ekranie. Jak niby mam opowiedzieć o czymś, co po prostu trzeba zobaczyć i doświadczyć samemu, jakich słów użyć? Że co, że Cate Blanchett dała swojej postaci niesłychaną głębię, że stworzyła wielowymiarową postać, że jej rola chwyta za serce i porusza? Banały i frazesy. Jestem trochę w kropce.

HER (Ona)
NAJLEPSZY SCENARIUSZ ORYGINALNY – Spike Jonze

Recenzja 9/10:

To najlepszy film o sztucznej inteligencji z perspektywy sztucznej inteligencji (Oskar za scenariusz!). To wspaniały popis scenopisarstwa oraz tworzenia dialogów. To dobra antyutopia spełniona. To smutny, a jednocześnie podnoszący na duchu film. Słodkogorzkie doznanie.

Recenzja 7/10:

Czy Her jest dobrym filmem? Ujmę to tak: nie do końca, choć bardzo łatwo uznać, że nim jest i wszystko na to wskazuje, że powinien nim być. Na pierwszy rzut oka trudno się w tej historii nie zakochać: rozpostarta przez Jonze’a wizja niedalekiej przyszłości (którą redakcyjny kolega Kuba Koisz – w swojej jak zwykle świetnej recce :* – słusznie określił „antyutopią spełnioną”) oczarowuje bliskością. Prześliczne zdjęcia i wypchane kolorami kadry zdradzają długoletnie doświadczenie Spike’a Jonze’a w reżyserii, Phoenix zalicza kolejną rolę, która sprawia, że coraz bardziej widzę go na tej samej półce jakościowej (i stylu aktorskiego) co Philipa Seymoura Hoffmanna*.

Bohaterowie opowieści są niejednoznaczni i oryginalni, a historia urzeka ciepłym, słodko-gorzkim klimatem. Do tego mamy tu wiele humoru, który sprawi, że na sali kinowej niejednokrotnie zaśmiejemy się w głos.

KRAINA LODU
NAJLEPSZY FILM ANIMOWANY – Chris Buck, Jennifer Lee, Peter Del Vecho
NAJLEPSZA ORYGINALNA PIOSENKA – „Let It Go” z filmu „Kraina lodu”, muzyka i słowa Kristen Anderson-Lopez i Robert Lopez

Recenzja 8/10:

Cała opowieść rozgrywa się w świecie, który dobrze znamy. Zaludniony jest przez konglomerat postaci o znanych wizerunkach i zespołach cech. Mamy więc pięknego księcia, księżniczkę, królową, dobrego króla, poddanych, niesfornego chłopaka z prowincji, czy spersonifikowanego zwierzęcego bohatera. We Frozen to środowisko jednak nie nuży – czasami jest zabawne, w innych przypadkach nadspodziewanie poważne. Mamy również piosenki. Nie jestem zwolennikiem ani musicali ani śpiewania w kinie, bo niezwykle rzadko – w moim odczuciu, którego nie musicie podzielać – tego typu konwencja się broni. Kraina Lodu jest akurat wyjątkiem.

WIELKIE PIĘKNO
NAJLEPSZY FILM NIEANGLOJĘZYCZNY – reż. Paolo Sorentino (Włochy)

Recenzja 10/10:

Pierwsze skojarzenie wywoływane przez „Wielkie piękno” to Fellini: sceny zbiorowe, rozterki głównego bohatera, narracja sprawiają, że przypominają się nam ujęcia z filmów legendarnego reżysera. Nawiązania do stylu Felliniego są udane i na pewno nie szufladkują autora „Wielkiego piękna” jako kopisty czyjegoś stylu. Sorrentino funduje nam znakomite kino i operuje świetnym stylem filmowym, którego efektem jest jego ostatni obraz.

WIELKI GATSBY
NAJLEPSZE KOSTIUMY – Catherine Martin
NAJLEPSZA SCENOGRAFIA – Catherine Martin i Beverley Dunn

Recenzja 9/10:

Luhrmann doskonale rozumie współczesnego widza. Wie także, jak uniwersalną historię dostosować do jego możliwości percepcyjnych. Czuje ducha książki, a jednocześnie zdaje sobie sprawę, że podając ją w klasycznej formie polegnie. Dlatego nieustannie balansuje między szaleństwem a spokojem. Lawiruje pomiędzy postaciami, ukazując ich skomplikowane relacje, by za chwilę zaprosić nas do pokoju pełnego kwiatów lub na szaloną przejażdżkę ulicami metropolii.

Pozostałe nagrody:

NAJLEPSZY PEŁNOMETRAŻOWY FILM DOKUMENTALNY
20 Feet from Stardom” – Morgan Neville, Gil Friesen i Caitrin Rogers

NAJLEPSZY KRÓTKOMETRAŻOWY FILM DOKUMENTALNY
The Lady in Number 6: Music Saved My Life” – Malcolm Clarke i Nicholas Reed

NAJLEPSZY ANIMOWANY FILM KRÓTKOMETRAŻOWY
„Mr. Hublot” – Laurent Witz i Alexandre Espigares

NAJLEPSZY AKTORSKI FILM KRÓTKOMETRAŻOWY
„Helium” – Anders Walter i Kim Magnusson

OSCARY HONOROWE

Piero Tosi – autor kostiumów do filmów
Steve Martin – za dorobek komediowy, muzyczny i producencki
Angela Lansbury – za dorobek zawodowy

NAGRODA HUMANITARNA IM. JEAN HERSHOLT

Angelina Jolie

NAGRODA IM. GORDONA E. SAWYERA

Peter Anderson – twórca nadzorujący prace nad efektami specjalnymi