7 SEQUELI, którym trafienie na ekran zajęło ponad 30 LAT

Niektóre sequele powstają kilka miesięcy po sukcesie pierwszej części, inne każą widzom czekać dekadę. Są jednak również takie przypadki, gdy twórcy wracają do dobrze znanych bohaterów po trzydziestu, a nawet ponad pięćdziesięciu latach. Co ciekawe, długi odstęp wcale nie musi oznaczać katastrofy, wręcz przeciwnie. Oto siedem sequeli, które pojawiły się co najmniej 30 lat po swoich poprzednikach.

Blade Runner 2049 (Blade Runner 2049, 2017)

Ridley Scott nakręcił Blade Runnera w 1982 roku, ale na jego bezpośrednią kontynuację trzeba było czekać aż 35 lat. Denis Villeneuve nie próbował jednak po prostu odtworzyć klimatu oryginału. Blade Runner 2049 rozwija jego świat, przenosząc historię w przyszłość, w której pytania o granicę między człowiekiem a replikantem stają się jeszcze bardziej aktualne.

Ryan Gosling wciela się w oficera K, który odkrywa informację mogącą zmienić porządek społeczny przedstawiony w pierwszym filmie. Powrót Harrisona Forda jako Ricka Deckarda łączy obie historie, ale sequel pozostaje przede wszystkim samodzielną opowieścią. To jeden z przykładów kontynuacji, która nie próbuje udawać, że trzy dekady przerwy nie miały znaczenia.

Top Gun: Maverick (Top Gun: Maverick, 2022)

Między Top Gunem z 1986 roku a jego kontynuacją minęło 36 lat. Tom Cruise powrócił jako Pete Maverick Mitchell, tym razem już jako doświadczony pilot i instruktor, którego zadaniem jest przygotowanie grupy młodych lotników do wyjątkowo trudnej misji. Film wykorzystuje nostalgię związaną z pierwszą częścią, ale nie ogranicza się do odtwarzania jej schematów.

Szczególnie istotna staje się relacja Mavericka z Bradleyem Bradshawem, synem Goose’a, jego dawnego partnera z pierwszego filmu. Dzięki temu sequel wykorzystuje wydarzenia sprzed kilku dekad nie tylko jako dekorację, ale jako fundament emocjonalnego konfliktu. To także przykład filmu, który powstał w zupełnie innej epoce kina, ale świadomie zachował praktyczny charakter scen lotniczych.

Doktor Sen (Doctor Sleep, 2019)

Stanley Kubrick nakręcił Lśnienie w 1980 roku, a filmowa kontynuacja pojawiła się dopiero 39 lat później. Doktor Sen Mike’a Flanagana jest jednocześnie adaptacją powieści Stephena Kinga i kontynuacją wydarzeń z filmu Kubricka. Ewan McGregor gra dorosłego Danny’ego Torrance’a, który po doświadczeniach z dzieciństwa próbuje ułożyć sobie życie i poradzić z własnymi problemami.

Jego zdolności ponownie stają się jednak ważne, gdy spotyka młodą Abrę Stone. Film musiał więc połączyć dwa różne źródła inspiracji: literacki świat Kinga oraz charakterystyczną wizję Kubricka. Dzięki temu nie jest wyłącznie próbą odtworzenia Lśnienia, lecz opowieścią o tym, co mogło wydarzyć się z jego bohaterem wiele lat później.

Pogromcy duchów. Dziedzictwo (Ghostbusters: Afterlife, 2021)

Od Ghostbusters II z 1989 roku minęły 32 lata, zanim seria powróciła z fabularną kontynuacją. Tym razem centrum historii stanowi rodzina, która przeprowadza się do niewielkiego miasteczka w Oklahomie i odkrywa związek z działalnością oryginalnych Pogromców duchów.

Film Jasona Reitmana, syna reżysera pierwszych dwóch części, mocno korzysta z dziedzictwa serii, ale przenosi jej punkt ciężkości na nowe pokolenie bohaterów. Powracające elementy oryginalnego świata mają więc podwójną funkcję: są częścią fabuły i jednocześnie ukłonem w stronę widzów pamiętających filmy z lat 80.

Książę w Nowym Jorku 2 (Coming 2 America, 2021)

Pierwszy Książę w Nowym Jorku trafił do kin w 1988 roku, a jego kontynuacja pojawiła się 33 lata później. Eddie Murphy ponownie wcielił się w Akeema, który tym razem jest już królem Zamundy. Okazuje się, że ma syna w Nowym Jorku, o którego istnieniu wcześniej nie wiedział, dlatego wraz z Semmim ponownie wyrusza do Stanów Zjednoczonych.

Film celowo wraca do wielu postaci i motywów znanych z oryginału, wykorzystując nostalgię znacznie bardziej bezpośrednio niż niektóre inne późne sequele. Jednocześnie historia przenosi część uwagi na młodsze pokolenie, dzięki czemu powrót do Zamundy staje się także okazją do przekazania komediowej pałeczki nowym bohaterom.

Beetlejuice Beetlejuice (Beetlejuice Beetlejuice, 2024)

Tim Burton potrzebował aż 36 lat, aby ponownie otworzyć drzwi do świata Soku z żuka. W sequelu z 2024 roku ponownie pojawiają się Michael Keaton jako Beetlejuice, Winona Ryder jako Lydia Deetz i Catherine O’Hara jako Delia Deetz. Tym razem centrum historii stanowi już kolejne pokolenie rodziny Deetzów.

Lydia musi zmierzyć się z konsekwencjami swojej przeszłości, gdy jej córka Astrid odkrywa model miasteczka pozostawiony na strychu i przypadkowo otwiera przejście do zaświatów. Film zachowuje charakterystyczną dla Burtona mieszankę makabry, groteski i czarnego humoru. Po ponad trzech dekadach sequel świadomie wraca więc do estetyki, która była jednym z najważniejszych elementów oryginału.

Mary Poppins powraca (Mary Poppins Returns, 2018)

Najdłuższą przerwę w tym zestawieniu ma Mary Poppins powraca. Od premiery Mary Poppins w 1964 roku do filmu Roba Marshalla minęły aż 54 lata. Emily Blunt przejęła rolę tytułowej niani, która powraca do rodziny Banksów w okresie, gdy dorosły już Michael zmaga się z problemami po śmierci żony i wychowuje troje dzieci.

Film nie jest jednak prostym remakiem oryginału. Historia wykorzystuje nowe piosenki, nowych bohaterów i zmienioną sytuację rodziny, jednocześnie świadomie odwołując się do wizualnego i muzycznego dziedzictwa klasyka z 1964 roku. Tak długa przerwa sprawiła, że Powrót Mary powraca funkcjonuje właściwie jako spotkanie dwóch różnych epok kina, połączonych przez tę samą postać.