Connect with us

Recenzje

NIEZWYKŁE PRZYGODY ADELI BLANC-SEC. Mumie, zagadki i Paryż w stylu belle époque

Paryż przełomu wieków, egipskie mumie i zagadka w rytmie francuskiej elegancji. Każdy kadr pachnie belle époque. Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec.

Published

on

Kadr z filmu „Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec”

Dawno nie oglądałam filmu, w którym można doświadczyć tyle piękna języka francuskiego, tyle piękna bohaterów z mademoiselle Ad?le na czele i tyle piękna całości filmu. I jest to piękno prawdziwe, proste i w ogóle nieskomplikowane. Wykorzystane zostały tu bowiem naturalne wnętrza i naturalne plenery. W końcu Francja ma się czym szczycić i czym chwalić. I zdecydowanie robić to powinna.

Advertisement

Chwała twórcom, że efekty specjalne sprowadzili do niezbędnego minimum i z wielką starannością starali się odtworzyć Paryż z ostatnich lat tzw. la Belle Époque. Dbałość o szczegóły zachwyca i oczarowuje. Jakże zabawna jest wypowiedź Ramzesa II, który mówi, że przed Luwrem powinna stać piramida. I po co było tyle hałasu i kontrowersji, kiedy ją stawiano 70 lat później, skoro tak zarządził największy faraon?

Kadr z filmu „Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec”

Jakże miło jest oglądać Ad?le (Louise Bourgoin)! Toż to sama kwintesencja Francji. Co za szyk! Co za wdzięk! Urok! Czar! Tego nie znajdzie się za Atlantykiem i długo by szukać w Europie. Francuzki są po prostu stworzone do elegancji. One się z tym rodzą. Żadnego plastiku, żadnego oszustwa. Wszystko to prawda. Jeśli bohaterka spociła się w Egipcie, to z jaką klasą to uczyniła! A jak ona mówi, a jak się porusza.

Advertisement

Z resztą nie tylko ona. Tak jest ze wszystkimi bohaterami tego filmu. Jak patrzymy na policjanta, to od razu wiemy, że to Francuz (dobrze skrojony garnitur, sumiaste wąsy, kapelusz). W Pałacu Elizejskim widzimy Prezydenta (Gérard Chaillou), który ma wygląd wielce podobny do oryginału (wierność szczegółu), zaś ministra spraw zagranicznych za wytwornym biurkiem i w wykwintnych wnętrzach.

Kadr z filmu „Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec”: kobieta w ozdobnym kapeluszu z piórami patrzy w bok

Całość dopełniają trzej naukowcy i jeden myśliwy. Zawsze wyprasowani, zawsze ogoleni, czyści, schludni. Nawet Ferdinand Choupard (Serge Bagdassarian) wracający chwiejnym krokiem z przyjęcia jest pełen jakiejś gracji i stylu. By nie wspomnieć o mumiach, które są wielce sympatyczne i gustowne. To nie jakieś tam wstrętne i odrażające maszkary z piekła rodem. Nie ma tu więc brudu, chamstwa, prostactwa.

Advertisement

To mnie niesłychanie raduje, bo takie to rzadkie we współczesnym kinie. Wszystko jest albo przerysowane i przekłamane, albo okropnie sztuczne, nienaturalne. Jeśli widzimy mieszkanie profesora Esperandieu (Jacky Nercessian), to mam wrażenie, że on rzeczywiście tam mieszka. Podobnie jest z mieszkaniem Ad?le i Zborowskiego. Kwiaty są kwiatami, a Wieża Eiffla Wieżą Eiffla. Niby proste, a niekoniecznie.

Kadr z filmu „Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec”: starszy mężczyzna w okularach i kapeluszu rozmawia z młodą kobietą

Jednym słowem ? czuję się z tym filmem wyjątkowo dobrze. Wręcz wspaniale. Obejrzałam go dwa razy, tak na wszelką wszelkość, aby sprawdzić czy mi ten entuzjazm czasem nie minął. I wszystko jest w porządku. Fabuła jest taka niewiarygodna i taka lekka, że ze smutkiem stwierdziłam, że to już koniec. Ani razu nie patrzyłam na zegarek, jedynie chłonęłam każde słowo padające z ekranu. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że ten film być może ma jakieś wady, ale ja ich w ogóle nie przyjmuję do wiadomości. Historia rewelacyjna, muzyka przepiękna, aktorzy cudowni, zdjęcia znakomite.

Advertisement

Moja ocena 9/10 koniec i bomba, kto nie oglądał?

Kadr z filmu „Niezwykłe przygody Adeli Blanc-Sec”: dwa wielbłądy z jeźdźcami idą przez pustynię ku piramidom
Advertisement
Kliknij, żeby skomentować

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *