Sequele

SEQUELE – Efekt motyla

Autor: Tomasz Urbański
opublikowano

TYTUŁ POLSKI: Efekt Motyla
ROK PRODUKCJI: 2004
DYSTRYBUCJA W POLSCE: Monolith
REŻYSERIA: Eric Bress, J. Mackye GruberWYSTĄPILI:
Ashton Kutcher
Melora Walters
Amy Smart
Elden Henson

Evan Treborn, chłopak z ciężkim dzieciństwem, po latach odnajduje swój dziennik. Czytając go odkrywa, że posiada zdolność przenoszenia się w czasie i zmieniania swojej (a tym samym swych najbliższych) przyszłości. Jak się okazuje, łańcuch zdarzeń, który początkuje ma później negatywny wpływ na relacje z bliskimi mu osobami. Film wyraźnie próbuje być czymś więcej niż rozrywką. Oparty na zjawisku chaosu deterministycznego, w otoczce kina efektownego, próbuje przede wszystkim młodemu, niewyrobionemu widzowi otworzyć oczy na inne sprawy niźli zabawa, uciecha i beztroska. Robi to za pomocą formy post-MTV i z udziałem młodych pięknych gwiazd (nie zawsze utalentowanych). I choć Ashtonowi Kutcherowi nie można odmówić tego, że próbował, to film dotyka poruszanych spraw dość pobieżnie. Niemniej film jest łatwy w odbiorze i ogląda się go dobrze. Szkoda tylko, że w głowie niewiele pozostaje.

ROK PRODUKCJI: 2006
DYSTRYBUCJA W POLSCE: brak
REŻYSERIA: John R. LeonettiWYSTĄPILI:
Eric Lively
Erica Durance
Dustin Milligan
Gina Holden
David Lewis
Chris Gauthier
Susan Hogan

W dniu 24. urodzin swojej dziewczyny, Nick ze znajomymi i ukochaną Julie wraca ze spotkania. Podczas jazdy samochodem biorą udział w kraksie. Cało z opresji wychodzi tylko Nick. Rok po wydarzeniu wciąż nie może zapomnieć o tej tragedii i w pewnym momencie, pod wpływem bliżej nieokreślonego impulsu, przenosi się w przeszłość. Uświadamia sobie, że może zmienić bieg wydarzeń tamtego feralnego dnia. Lecz jak to wpłynie na jego przyszłość….? Sequel filmu z 2004 roku to typowa produkcja skierowana od razu na rynek dvd/ video. Zatem otrzymujemy galerie papierowych postaci, słabe aktorstwo i reżyserię oraz śladowe ilości dramaturgii. Niestety całość wyraźnie dryfuje w stronę kina efektownego na miarę swojego budżetu, nie zagłębiając się w niuanse psychologiczne. Strata czasu.

ROK PRODUKCJI: 2009
DYSTRYBUCJA W POLSCE: brak
REŻYSERIA: Seth GrossmanWYSTĄPILI:
Chris Carmack
Rachel Miner
Melissa Jones
Kevin Yon
Lynch R. Travis
Sarah Habel
Mia Serafino
Richard Wilkinson

Sam Reed potrafi przenosić się w czasie. Niezwykły dar wykorzystuje w szlachetnym celu, pomagając chociażby policji w rozwiązywaniu trudnych spraw. Podstawowa zasada nieingerowania w przeszłość zostaje złamana przez Sama w przypadku sprawy jednej ze znajomych. Dodatkowo piętrzą się zaburzenia związane z przenoszeniem się w czasie, co kończy się oskarżeniami o dokonanie zbrodni. Trzeciej części nie udało mi się obejrzeć, natomiast oceny filmu znalezione w internecie sugerują podobną jakościowo produkcję jak w przypadku pierwszego sequela.

CIEKAWOSTKI:

  • Na rok 2007 planowana była premiera serialu telewizyjnego The Butterfly Effect. Pomysł spalił na panewce.
  • Jedynym fabularnym łącznikiem pierwszych dwóch części jest postać Jasona Treborna, w którego w pierwszej części wcielił się Callum Keith Rennie. W sequelu główny bohater przeszukując artykuły o swojej “dolegliwości” natrafia na jeden opisujący przypadek tegoż jegomościa.
  • Reżyserska wersja pierwszej części powstała niemal równocześnie z wersją kinową. Wydana na DVD, zawiera kilka istotnych dodatkowych scen oraz mroczniejsze, alternatywne zakończenie. Trwa 120 minut, przy 113 minutach wersji “zwykłej”.
  • Gwiazda oryginału, Ashton Kutcher był producentem wykonawczym filmu.
  • Do roli Evana “przymierzani” byli Josh Hartnett, Seann William Scott i Joshua Jackson.
  • Okładka pamiętników Evana jest identyczna jak ta z filmu Se7en – pamiętników Johna Doe (oba filmy produkowane były przez New Line Cinema).

CZY BĘDZIE KOLEJNA CZĘŚĆ?

Takie podejście do cyklu, jakie miało miejsce w sequelu powoduje, że czwartej części możemy się wkrótce spodziewać.

Tekst z archiwum film.org.pl.

Ostatnio dodane