Connect with us

Publicystyka filmowa

Nowa SPACE OPERA z Sydney Sweeney zmieni zasady gry dla SCI-FI na Netflixie

Zachodnia adaptacja nie musi wybierać między kopiowaniem pierwowzoru a pozbyciem się jego charakteru, a Sydney Sweeney i Noah Centineo mają potencjał. Gundam.

Published

on

Nowa SPACE OPERA z Sydney Sweeney zmieni zasady gry dla SCI-FI na Netflixie
Obraz wygenerowany przez AI.

Wielkie roboty łatwo sprzedać na plakacie. Trudniej opowiedzieć o ludziach, którzy siedzą za ich sterami, i nie sprowadzić przy tym wojny do efektownego konkursu celności. W aktorskim Gundam, który trafi na Netflixa, rywalizujących pilotów grają Sydney Sweeney i Noah Centineo. Marka, której twórca chciał pokazywać racje obu stron konfliktu, daje im materiał na coś więcej niż wymianę gróźb przez radio. Ciekawe jak twórcy tej adaptacji pogodzą obietnicę kosmicznego widowiska z opowieścią o ludziach podzielonych wojną.

Advertisement

Nie wystarczy przenieść robotów do Hollywood

Scenariusz napisał i film wyreżyserował Jim Mickle, twórca Łasucha (Sweet Tooth). Zdjęcia ruszyły w kwietniu 2026 roku w australijskim Queensland i zakończyły się latem, a za produkcją stoją Legendary Pictures i Netflix. Takie zaplecze zapowiada rozmach, ale o kierunku opowieści więcej powiedział Centineo, który opisał film jako… roman. Platforma nie ogłosiła jeszcze daty premiery, więc na odpowiedź, jak Mickle połączył uczucia pilotów z obowiązkami żołnierzy, trzeba poczekać.

Sydney Sweeney i Noah Centineo, gundam

Hollywood długo szukało sposobu na tę ekranizację. W 2021 roku Netflix zapowiedział wersję, którą miał wyreżyserować Jordan Vogt-Roberts, ale w 2024 roku projekt przejął Mickle. Wcześniej powstał już aktorski film telewizyjny G-Saviour, który bronił się muzyką i łączeniem aktorów z obrazem komputerowym, ale miał niejasną fabułę, a mechy słabo wiązały się w nim z opowieścią. Przy nowej adaptacji groźniejszy od starzenia się efektów wydaje się właśnie taki rozdźwięk, w którym osobno śledzimy ludzi, a osobno oglądamy popisy robotów.

Advertisement

Pilot jest ważniejszy od maszyny

W Mobile Suit Gundam z 1979 roku za stery prototypowej maszyny trafia cywil, Amuro Ray. Wokół trwa wojna Federacji Ziemskiej z Zeonem. Twórca serialu, Yoshiyuki Tomino, potwierdzał jego antywojenny charakter i tłumaczył, że chciał pokazać racje obu stron. Siła tego założenia tkwi w tym, że przeciwnika trzeba zobaczyć jako człowieka, zanim stanie się celem. Centineo potwierdził, że nowy film osadzono w Universal Century, czyli w tej samej ciągłości świata, więc Mickle pracuje w realiach obciążonych już historią konfliktów.

Mobile Suit Gundam

Historia marki kryje przy tym sprzeczność: antywojenny serial pomógł zbudować potężny rynek modeli maszyn bojowych. Skrócono go z planowanych 52 do 43 odcinków, a modele sprzedawane po emisji przyczyniły się do późniejszego boomu, więc opowieść o kosztach wojny przetrwała także dzięki fascynacji wojskowym sprzętem. Trudno widzieć w tym powód do odrzucenia widowiska. Wolałbym jednak, żeby film najpierw pozwolił zachwycić się maszyną, a potem pokazał, co się dzieje, kiedy pilot naprawdę jej użyje.

Advertisement

Co może wnieść reżyser Łasucha

W Stake Land Mickle dbał o postacie równie mocno jak o niesamowitą atmosferę, a przy Łasuchu połączył wyobraźnię z emocjonalną bliskością bohaterów. Serial można obejrzeć w Polsce na Netflixie, podobnie jak W cieniu księżyca, inny film tego samego reżysera. Z tego dorobku najbardziej przyda się umiejętność budowania napięcia bez ciągłego zwiększania skali zagrożenia. Pilot zamknięty w mechu daje przecież szansę na kameralną scenę w samym środku wielkiej bitwy.

Kadr z serialu Łasuch, odcinek The Road Ends Here (S03E07): kobieta w różowo-czerwonej kurtce, obok dziecko z rogami i mężczyzna z latarnią w śnieżnym otoczeniu

Filmografia nie jest jednak gwarancją. W filmie W cieniu księżyca reżyser nie połączył wszystkich elementów w równie spójną całość i sam rozmach pomysłu nie wystarczył. Przy Gundamie musi pogodzić wojenne sci-fi z romansem, a przy tym zostawić miejsce na polityczne tło konfliktu. Żaden z tych składników nie powinien wyglądać jak obowiązkowy dodatek dla innej grupy widzów, bo wtedy znów dostaniemy całość złożoną z części, które do siebie nie pasują.

Advertisement

Sweeney po drugiej stronie frontu

Netflix ma na koncie pomysłowe sci-fi w rodzaju Sklonowali Tyrone’a, gdzie inwencja idzie w parze z dobrze dobraną obsadą. Przy największych widowiskach bywało gorzej. W Rebel Moon – części 1: Dziecku ognia efektowne obrazy tkwią w historii poskładanej ze znanych schematów, a w Atlasie przeszkadzają z kolei schematyczny scenariusz i niedostatecznie rozwinięta bohaterka. Nowa space opera potrzebuje innej kolejności: najpierw powodu, dla którego postać podejmuje ryzyko, a dopiero potem pokazu tego, na co stać jej maszynę.

rebel moon

Zachodnia adaptacja nie musi przy tym wybierać między kopiowaniem pierwowzoru a pozbyciem się jego charakteru. Aktorski Cowboy Bebop zastępował emocjonalność oryginału kiczem, podczas gdy pierwszy sezon One Piece zachował serce opowieści i jej ducha. Nie szukałbym więc recepty w samym podobieństwie kostiumów czy maszyn do rysunkowych wzorów. W wojennym uniwersum o wierności świadczy również to, komu film pozwala mówić i czyj strach pokazuje. Przeciwnik widoczny wyłącznie jako punkt na celowniku niewiele nam o sobie powie.

Advertisement

Sydney Sweeney i Noah Centineo grają pilotów po przeciwnych stronach wieloletniej wojny Ziemi z dawnymi koloniami, a aktor opisał film jako romans w kosmosie. Gdyby ten romans wpłynął na przebieg konfliktu, a nie służył tylko za odpoczynek od bitew, netflixowe widowisko miałoby szansę wyjść poza wymianę ognia. Postacie musiałyby zdecydować, przeciw komu chcą użyć swojej przewagi, a uczucie do wroga mogłoby kazać im inaczej spojrzeć na własną stronę. Każda kolejna walka znaczyłaby wtedy więcej niż sprawdzian umiejętności pilotażu.

one piece
Advertisement
Kliknij, żeby skomentować

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *