7 filmów, przez które MILIONY DOLARÓW trafiły DO KOSZA

W branży filmowej nie ma przepisu na sukces. Film może okazać się arcydziełem, które rozbiło bank, albo kompletną klapą artystyczną i finansową. Czasem nazwisko znanego reżysera czy aktora nie wystarcza. Na kartach historii znajdziemy tytuły, na które wydano miliony. Wiele z nich nie zwróciło się wcale, a niektóre doprowadziły producentów i studia filmowe do bankructwa. Przedstawiam przykłady filmów, którym ogromny budżet i gwiazdy nie pomogły nawet w najmniejszym stopniu.

Wrota niebios

Reżyserem tego filmu był Michael Cimino, znany wcześniej ze znakomitego Łowcy jeleni z rolami takich aktorów jak Robert De Niro, John Cazale czy Christopher Walken. Wspomniane wyżej dzieło przyniosło mu uznanie członków Akademii, a Cimino rozbił bank, zdobywając Oscara za reżyserię i najlepszy film. Nasuwa się pytanie: co poszło nie tak przy Wrotach niebios? Nikt nie spodziewał się, że reżyser zacznie popadać w skrajny perfekcjonizm.

Regularnie przesuwał datę zakończenia zdjęć filmu, a że na producentkę filmu wybrał swoją ówczesną dziewczynę Joann Carelli, to nie podważała ona żadnej jego decyzji. Problem polegał jednak na tym, że każdy dodatkowy dzień zdjęciowy kosztował studio United Artists 200 tysięcy dolarów. Cimino nie widział w tym żadnego problemu. Na planie nakazywał rozbierać, przesuwać i składać scenografię na nowo, czekał na idealny kształt chmury lub wykonywał ponad 30 dubli jednego ujęcia. Skutkiem „zabaw” reżysera było podwyższenie budżetu z 7,5 do 44 milionów dolarów. Film zarobił nieco ponad 3 miliony, reżyser otrzymał Złote Maliny, posypała się fala krytyki, a studio United Artists prawie ogłosiło upadłość. Nie mogło być gorzej.

Pluto Nash

Kiedy Ron Underwood podejmował się reżyserowania Pluto Nasha, miał już spore doświadczenie w realizacji krótkich form oraz nominacje do Saturna za film Serce i dusze. Wydawać by się mogło, że kolejny pełny metraż w wykonaniu doświadczonego reżysera osiągnie wielki sukces. Miał bowiem budżet w wysokości 100 milionów dolarów, a w obsadzie wielką gwiazdę kina, jaką jest Eddie Murphy, który za podwójną rolę zażyczył sobie 20 milionów dolarów. O samym filmie można powiedzieć zaledwie kilka słów. Tandetne efekty specjalne, najgorsza rola Murphy’ego, za którą otrzymał nominację do Złotej Maliny, oraz klapa finansowa. Przy tak ogromnym budżecie film zarobił zaledwie 7 milionów dolarów. Według magazynu „People” Pluto Nash kwalifikuje się do miana najgorszego filmu 2002 roku.

Upadek Cesarstwa Rzymskiego

Reżyserem tego filmu był Anthony Mann, który czekając na taksówkę w Londynie, zauważył za szybą księgarni sześciotomowe dzieło Edwarda Gibbona Zmierzch Cesarstwa Rzymskiego. Twórca od razu pomyślał o stworzeniu adaptacji i przedstawił swój pomysł Samuelowi Bronstonowi. Producent przyjął pomysł z entuzjazmem, a film został zrobiony z ogromnym rozmachem. Jednym z głównych pomysłów było wybudowanie specjalnej makiety odtwarzającej Forum Romanum, która do dzisiaj jest jedną z największych stworzonych filmowych dekoracji. Do filmu zaproszono nie byle jakie gwiazdy: Sophię Loren, Stephena Boyda oraz Christophera Plummera. Budżet oscylował w granicach 19 milionów dolarów i niestety, ale wynik kasowy wyniósł zaledwie około 5 milionów. Dzieło spotkało się z mieszanym odbiorem. Jedni twierdzili, że jest to piękny film, który zarobi miliony, inni zaś uważali budowę Forum Romanum za efekciarstwo i nie czuli żadnego związku emocjonalnego z bohaterami. Uważa się, że po tym filmie zakończyła się kariera producencka Samuela Bronstona.

Wyspa piratów

Reżyser filmu Renny Harlin miał swoje wzloty i upadki. Za film Historia Rose, którego był producentem, otrzymał nagrodę Independent Spirit. Niejednokrotnie niestety zdarzało mu się być w gronie nominowanych do Złotej Maliny. W przypadku Wyspy Piratów było podobnie. Znalazło się jednak studio Carolco Pictures, które w tamtym czasie było bardzo zadłużone, ale zdołało wyłożyć 60 milionów dolarów. Ostateczny budżet filmu wyniósł około 100 milionów, co i tak nie pomogło. Film okazał się ogromną klapą zarówno dla reżysera, który otrzymał nominację do Złotej Maliny, jak i dla firmy produkcyjnej. Wynik kasowy wyniósł zaledwie 10 milionów, co doprowadziło Carolco Pictures do upadku. Do Piratów z Karaibów na pewno Wyspie piratów daleko.

Gigli

Martin Brest odniósł ogromny sukces po stworzeniu Zapachu kobiety z główną rolą Ala Pacino. Na jego kolejny film Joe Black trzeba było czekać sześć lat, a na Gigli kolejnych pięć. W przypadku tego ostatniego sytuacja reżysera była bardzo skomplikowana. Kiedy twórcy rozpoczęli pracę, udało się uzyskać finanse i ostateczny budżet wyniósł prawie 76 milionów dolarów. Dodatkowo obsada, w której składzie znaleźli się Ben Affleck, Jennifer Lopez oraz Al Pacino, wydawała się gwarantem sukcesu. Niestety w trakcie prac studio produkcyjne Revolution Studios przejęło kontrolę twórczą nad projektem i radykalnie go zmieniło, włącznie z nakręceniem niektórych scen od nowa.

Skutkiem tych działań był fatalny wynik kasowy, który wyniósł nieco ponad 7 milionów dolarów. Krytycy umieścili go na liście najgorszych stworzonych filmów w historii. Od tego czasu Martin Brest nie zaangażował się w żaden projekt.

Stalowy rycerz

Jeżeli jest się fanem Uniwersum DC i komiksów z nim związanych, to Stalowego rycerza nie trzeba specjalnie przedstawiać. Tak się składa, że w 1997 roku Kenneth Johnson napisał scenariusz i wyreżyserował film w oparciu o postać superbohatera stworzonego przez komiksy DC. Wydawać by się mogło, że twórcy mają sukces w kieszeni, ale przez szereg złych decyzji niczego specjalnego nie osiągnęli.

Do odtwórcy głównej roli zatrudniono Shaquille’a O’Neala. Prawdopodobnie chodziło tylko o popularność, jaką miał znany koszykarz. Nikt chyba nie zwrócił uwagi na to, że mężczyzna za występ w Drużynie asów otrzymał nominację do Złotej Maliny. Nadzieje finansowe, w które wierzyli twórcy, spotkały się z rzeczywistością. Ostateczny budżet filmu wynosił 16 milionów, a film zarobił niespełna 2 miliony. Popularny Shaq zagrał beznadziejne, na jego aktorstwo spłynęła fala krytyki, a całej historii zarzucano, że jest tandetna.

Czerwona Planeta

Podobno podczas tworzenia tego filmu twórcy twierdzili, że thriller science fiction zatytułowany Czerwona Planeta zastąpi 2001: Odyseję kosmiczną i będzie filmem nieporównywalnie lepszym. Bardzo, ale to bardzo się mylili. A najbardziej reżyser, którego był to pierwszy… i ostatni film fabularny. Antony Hoffman tworzył bowiem tylko reklamy telewizyjne i chyba nie do końca zdawał sobie sprawę, jak wymagającego tematu się podejmuje.

Budżet wynosił 80 milionów dolarów, a film zarobił mniej niż połowę – dokładnie 33,5 miliona dolarów. Ciekawostką jest również fakt, że na planie doszło do konfliktu pomiędzy aktorami. Tom Sizemore oraz Val Kilmer pokłócili się o to, że produkcja zapłaciła za sprzęt do ćwiczeń Sizemore’owi. Kilmer wpadł ponoć w furię, doszło do wymiany zdań o zarobkach i stosunki przyjacielskie dwóch aktorów bardzo się ochłodziły.

Ile z tych filmów widzieliście?