PO TAMTEJ STRONIE, seria SCI-FI z Stephenem Kingiem i autorem Gry o Tron na pokładzie

To był serial, który w latach 90. prawdziwie przełamywał granice telewizyjnego horroru i science fiction, o czym przypomniał Collider. Gdy telewizja kablowa dopiero rozwijała skrzydła, stacje takie jak Showtime szukały odważnych projektów. W 1995 roku sięgnięto po klasykę z lat 60. i wskrzeszono The Outer Limits, u nas znane jako Po tamtej stronie, angażując do współpracy tak znamienitych twórców jak George R.R. Martin i Stephen King. To było coś więcej niż zwykłe ożywienie czy reboot starego serialu, to była próba pokazania, czym telewizja może być w erze rosnącej kreatywnej swobody.

Lata 90. to okres, gdy kablówki zaczęły tworzyć oryginalne programy, przyciągając widzów takimi hitami jak np. The Real World MTV, który wprowadził reality tv do mainstreamu. Wraz z ekspansją powstała przestrzeń dla eksperymentów. Pionierskie serie w rodzaju Z Archiwum X i Opowieści z krypty odniosły sukces, podobnie jak Star Trek: The Next Generation, który czerpał z oryginalnej serii, lecz szedł własną drogą.

Oryginalne The Outer Limits z 1963 roku było odpowiedzią na popularność Strefy mroku. Choć podobieństwa były oczywiste, serial twórców wyróżniał się własnym charakterem. Tam gdzie Rod Serling pobudzał wyobraźnię, The Outer Limits wywoływało niepokój – poczucie zdania się na łaskę czegoś złowrogiego. Odcinki koncentrowały się na science fiction z nutą horroru, rozwijając formułę potwora tygodnia, czyli w gruncie rzeczy sci-fi horrorowego procedurala.

Wersja z 1995 roku poszerzyła zakres oryginalnej koncepcji. Showtime postawił na renomowanych twórców, dając im swobodę w kreowaniu mrocznych, przełamujących schematy historii. Postawili na jakość i odwagę – serial antologiczny, który nie bał się eksplorować najciemniejszych zakamarków ludzkiej natury i wyobraźni, wykorzystując doświadczenie mistrzów gatunku.

Każdy odcinek opowiada zamkniętą historię drążącą temat ludzkich zachowań pod presją – strach, chciwość, ciekawość, poczucie winy, obsesja… Podobnie jak Black Mirror używa technologii bliskiej przyszłości do obnażania współczesnych lęków, Po tamtej stronie sięga po eksperymenty genetyczne, podróże w czasie, dystopijną naukę i wiele innych.

Chociaż był rebootem serii z 1963 roku, to teraz, będąc już niekłamanym klasykiem, sam zasługuje na nową wersję. W 2019 roku pojawiły się pierwsze wzmianki o powrocie serii, lecz nie znalazły one dalszego ciągu. Przy obecnej popularności seriali antologicznych i sukcesie Black Mirror, moment wydaje się idealny. Tematyka serialu może być nawet bardziej aktualna niż trzy dekady temu. Nigdy za mało oryginalnych historii science fiction!