10 nadprzyrodzonych THRILLERÓW, które powinieneś zobaczyć

Nadprzyrodzony thriller to dość specyficzna odmiana kina. Nie chodzi w nim przede wszystkim o straszenie widza, dlatego klasyczne horrory zostawiamy na boku. Najważniejsza jest zagadka, śledztwo, paranoja albo próba odkrycia prawdy, której nie da się wyjaśnić za pomocą racjonalnych metod. Bohater może być detektywem, prawnikiem, nauczycielem czy zwyczajnym człowiekiem, który nagle odkrywa, że rzeczywistość ma drugie dno. Wybraliśmy filmy, w których element nadprzyrodzony napędza thriller, zamiast być wyłącznie źródłem strachu. Kolejność przypadkowa.

Adwokat diabła (The Devil’s Advocate, 1997)

Kevin Lomax jest młodym, niezwykle skutecznym prawnikiem, który otrzymuje ofertę pracy w jednej z najbardziej prestiżowych kancelarii w Nowym Jorku. Jej właściciel, John Milton, wydaje się idealnym szefem, ale z czasem Kevin zaczyna odkrywać, że za jego sukcesem kryje się coś znacznie bardziej niepokojącego.

Film Taylora Hackforda zaczyna się jak klasyczny thriller prawniczy, a dopiero później coraz mocniej przesuwa się w stronę nadprzyrodzonej tajemnicy. Al Pacino otrzymał rolę, która pozwala mu niemal całkowicie przejąć ekran, podczas gdy Keanu Reeves gra człowieka stopniowo odkrywającego, że jego największym przeciwnikiem nie jest konkurencyjny prawnik, lecz siła znacznie starsza od prawa.

Drabina jakubowa (Jacob’s Ladder, 1990)

Jacob Singer wraca z wojny w Wietnamie i próbuje prowadzić normalne życie, ale coraz częściej doświadcza przerażających wizji. Widzi dziwne postacie, spotyka ludzi, których nie powinno być w jego otoczeniu, a wspomnienia z wojny zaczynają mieszać się z teraźniejszością. Najważniejsze pytanie brzmi jednak: czy Jacob traci kontakt z rzeczywistością, czy rzeczywiście odkrywa coś, czego nie powinien widzieć?

Adrian Lyne wykorzystuje nadprzyrodzone elementy do stworzenia niezwykle niepokojącej zagadki psychologicznej. Drabina jakubowa nie daje widzowi prostych odpowiedzi, a granica między wspomnieniem, halucynacją i rzeczywistością staje się coraz bardziej płynna.

Inni (The Others, 2001)

Grace mieszka z dwójką dzieci w ogromnym, odizolowanym domu na wyspie Jersey. Jej dzieci cierpią na tajemniczą chorobę, dlatego w domu obowiązują surowe zasady dotyczące światła. Kiedy pojawiają się nowi służący, zaczynają się również dziwne wydarzenia.

Alejandro Amenábar buduje napięcie przede wszystkim poprzez atmosferę tajemnicy. Widz, podobnie jak Grace, próbuje ustalić, co właściwie dzieje się w domu i czy kobieta może ufać własnym zmysłom. Nicole Kidman świetnie odnajduje się w roli kobiety coraz bardziej przekonanej, że jej rodzina jest zagrożona. Inni balansują na granicy thrillera i horroru, ale jego konstrukcja zagadki sprawia, że zdecydowanie warto umieścić go na tej liście.

Szósty zmysł (The Sixth Sense, 1999)

M. Night Shyamalan stworzył jeden z najbardziej rozpoznawalnych thrillerów nadprzyrodzonych w historii kina. Psycholog Malcolm Crowe spotyka chłopca, który twierdzi, że widzi zmarłych. Zamiast klasycznego horroru dostajemy przede wszystkim zagadkę, próbę zrozumienia niezwykłych zdolności dziecka i pytanie, dlaczego właśnie Malcolm ma pomóc mu poradzić sobie z tym, czego doświadcza.

Bruce Willis i Haley Joel Osment prowadzą film w stronę emocjonalnego dramatu, a Shyamalan bardzo długo podsuwa widzowi kolejne tropy, nie pozwalając mu zorientować się, dokąd właściwie zmierza historia. To jeden z tych filmów, które po zakończeniu każą natychmiast wrócić do początku i obejrzeć je jeszcze raz.

Martwa strefa (The Dead Zone, 1983)

Po poważnym wypadku nauczyciel Johnny Smith zapada w śpiączkę. Kiedy budzi się po kilku latach, odkrywa, że zyskał zdolność przewidywania przyszłości poprzez fizyczny kontakt z innymi ludźmi. Początkowo wydaje się to niezwykłym darem, ale szybko okazuje się również przekleństwem. Johnny zaczyna dostrzegać wydarzenia, których inni nie mogą przewidzieć, a jedna z jego wizji prowadzi go do pytania, czy można zmienić przyszłość, zanim wydarzy się coś strasznego.

David Cronenberg zrobił z powieści Stephena Kinga przede wszystkim thriller o odpowiedzialności za wiedzę o przyszłości. Christopher Walken świetnie wykorzystuje melancholijny charakter postaci, która wie więcej, niż chciałaby wiedzieć.

Harry Angel (Angel Heart, 1987)

Prywatny detektyw Harry Angel otrzymuje nietypowe zlecenie: ma odnaleźć zaginionego piosenkarza Johnny’ego Favorite’a. Poszukiwania prowadzą go przez Nowy Jork i Nowy Orlean, a każde kolejne odkrycie czyni sprawę coraz bardziej zagadkową. Alan Parker zaczyna od klasycznego czarnego kryminału, ale stopniowo wprowadza do historii elementy voodoo, okultyzmu i nadprzyrodzonej grozy.

Mickey Rourke tworzy świetną postać detektywa, który z każdym krokiem coraz bardziej zbliża się do prawdy, której zdecydowanie wolałby nie poznać. Harry Angel działa przede wszystkim jako mroczne śledztwo, a jego nadprzyrodzony wymiar sprawia, że kolejne elementy układanki zaczynają nabierać zupełnie innego znaczenia.

Ręka boga (Frailty, 2001)

Agent FBI prowadzi śledztwo w sprawie seryjnego mordercy, który twierdził, że zabija demony przebrane za ludzi. Pewnego dnia do jego biura przychodzi mężczyzna twierdzący, że zna prawdę o sprawie. Rozpoczyna opowieść o swoim dzieciństwie i ojcu, który pewnego dnia oznajmił swoim synom, że otrzymał od Boga misję zabijania demonów.

Największą siłą filmu Billa Paxtona jest niepewność. Czy ojciec rzeczywiście otrzymał nadprzyrodzone zdolności, czy był po prostu niebezpiecznym fanatykiem? Film konsekwentnie utrzymuje obie możliwości, dzięki czemu nadprzyrodzony element staje się częścią zagadki, a nie gotowym wyjaśnieniem.

W sieci zła (Fallen, 1998)

Detektyw John Hobbes prowadzi śledztwo w sprawie seryjnego mordercy, który przed śmiercią wypowiada tajemnicze słowa sugerujące, że koszmar jeszcze się nie skończył. Wkrótce Hobbes zaczyna podejrzewać, że kolejne zbrodnie mogą być ze sobą połączone w sposób wykraczający poza możliwości zwykłego człowieka.

Denzel Washington prowadzi film jako policjant próbujący zachować racjonalne podejście w sytuacji, która coraz bardziej wymyka się logice. W sieci zła jest bardzo dobrym przykładem thrillera, który zaczyna się jak policyjne śledztwo, a kończy jako konfrontacja z czymś nadnaturalnym. Co najważniejsze, paranormalny przeciwnik nie pojawia się od razu – jego obecność jest odkrywana razem z bohaterem.

Dotyk przeznaczenia (The Gift, 2000)

Sam Raimi, kojarzony przede wszystkim z horrorem i kinem gatunkowym, stworzył tutaj znacznie bardziej stonowany thriller kryminalny. Annie Wilson posiada zdolności jasnowidzenia i dorabia, wykorzystując swoje wizje do pomagania mieszkańcom niewielkiego miasteczka. Kiedy znika młoda kobieta, Annie zaczyna widzieć obrazy, które mogą pomóc w rozwiązaniu zagadki.

Problem polega na tym, że wizje są niepełne i często trudne do interpretacji. Dotyk przeznaczenia wykorzystuje więc paranormalne zdolności bohaterki dokładnie tak, jak dobry kryminał wykorzystuje poszlaki. Nie dostajemy gotowych odpowiedzi, tylko kolejne fragmenty układanki, które trzeba samemu połączyć.

Co kryje prawda (What Lies Beneath, 2000)

Robert Zemeckis połączył thriller małżeński z opowieścią o nawiedzonym domu. Claire Spencer zaczyna słyszeć głosy i widzieć tajemniczą postać w domu nad jeziorem. Jej mąż Norman przekonuje ją, że wszystko może być wynikiem stresu lub wyobraźni, ale kolejne wydarzenia sprawiają, że coraz trudniej ignorować możliwość istnienia ducha.

Bohaterka Michelle Pfeiffer próbuje ustalić, czy naprawdę odkrywa coś nadprzyrodzonego, czy może traci kontakt z rzeczywistością. Co kryje prawda ma wszystkie składniki klasycznego thrillera: tajemnicę, podejrzanych, ukryte sekrety i kolejne zwroty akcji. Nadprzyrodzony element jest natomiast tym, co pozwala Zemeckisowi stopniowo odsłaniać prawdę ukrytą pod pozornie idealnym małżeństwem.