STACJA JEDENASTA: Nowy wymiar postapokaliptycznego SCI-FI z 98% pozytywów

Co czyni serię Stacja jedenasta tak zapadającą w pamięć, to fakt, że zamiast skupiać się wyłącznie na przetrwaniu ludzkości w umierającym świecie, podkreśla ona, że samo przetrwanie nie wystarcza. W serialu jest jakaś cicha, poetycka melancholia, ukazująca, jak ludzie odnajdują sens w sztuce, pamięci i więziach międzyludzkich, o czym przypomina ScreenRant.

Serial zebrał prawie perfekcyjne 98% pozytywów na Rotten Tomatoes, Filip Pęziński, przy okazji tekstu o najlepszych filmach postapo pisał na naszych łamach o nim tak: […] znakomity, odrobinę niezauważony serial HBO. W zamkniętej w jednym sezonie opowieści rozbitej na dwie linie czasowe (początek apokalipsy i życie trupy teatralnej już po niej) stykamy się z zupełnie innym wymiarem życia po końcu cywilizacji. W Stacji jedenastej nie jest najważniejsze survivalowe przetrwanie, ale pozostanie w tym wszystkim człowiekiem. Wspominaliśmy o niej również przy okazji przeglądu wartych uwagi miniserii sci-fi.

Stacja jedenasta przyjmuje bardziej medytacyjne podejście do przedstawiania świata po apokalipsie. W jej fabule nie pojawiają się elementy nadnaturalne ani nieustanna przemoc – zamiast tego stopniowo zagłębia się w to, w jaki sposób ludzkość pozwala, by znaczenie kultury i wiedzy ewoluowało. Zarówno w tym przypadku, jak i innego serialu, o którym pisaliśmy niedawno – Ziemia trwa, pozostałości świata są pochłaniane przez naturę, nad planetą unosi się cisza, a nowe pokolenia niewiele wiedzą o dawnych czasach. Nie występują również konwencjonalni antagoniści – konflikty wyłaniają się z wewnętrznych tarć między ocalałymi usiłującymi utrzymać przy życiu zanikającą kulturę.

Co ciekawe książka Earth Abides George’a R. Stewarta, na której oparty jest serial Ziemia trwa jest uznawany za jedną z najbardziej przełomowych w gatunku postapokaliptycznym i wpłynęła na wiele współczesnych historii, w tym właśnie na Stację jedenastą, a Stephen King czerpał z niej pisząc Bastion.

Zdolność miniserii Stacja jedenasta do uchwycenia realizmu postapokaliptycznego świata i utrzymania prostoty historii, a jednocześnie uczynienia jej wciągającym, sprawia, że jest warta uwagi dla fanów gatunku poszukujących refleksyjnego spojrzenia na los ludzkości po apokalipsie.