Zapomnij o GRZE O TRON, za 3 miesiące Amazon wjeżdża z KRWAWYM TOPOREM

Po następcach Gry o tron zwykle oczekujemy rozmachu, rozbudowanej mitologii i świata, którego poznawanie wymaga osobnego przewodnika. Mnie bardziej interesuje, kto przy rodzinnym stole nie może już patrzeć na własnego brata. Takie napięcie zapowiada Krwawy Topór, nowy serial historyczny Prime Video, w którym Michael Hirst wrócił do nordyckich władców. Twórca Wikingów wziął tym razem na warsztat małżeństwo walczące o norweski tron. Pokrewieństwo nie daje tu nikomu bezpieczeństwa, a królewska żona ma do dyspozycji również wizje.

Rodzina czeka na tron

Chorujący król Harald musi wybrać następcę, a pierwszy sezon ma być dramatem sukcesyjnym o Eryku i jego braciach. Jednym z rywali jest wychowany w Anglii przyrodni brat Haakon. Spór szybko wychodzi jednak poza dwór: osiem odcinków ma pomieścić walkę o norweską koronę, zmienne sojusze i wojnę, w którą angażują się także inni skandynawscy władcy oraz angielski król. Serial napisał i prowadził Michael Hirst wspólnie z Horatio Hirstem, a jego globalną premierę na Prime Video zapowiedziano na 20 stycznia 2027 roku.

Eryk Krwawy Topór, grany przez Xaviera Molyneux, ma u boku Gunnhild. W jej rolę wciela się Jessica Madsen, a bohaterka od pierwszych scen wspiera ambicje męża. Współtwórca serialu porównał tę parę do średniowiecznych Bonnie i Clyde’a i trudno o celniejsze skojarzenie. To bardziej pociągający punkt wyjścia niż kolejny samotny wojownik przekonany o własnym przeznaczeniu, bo małżonkowie zabiegają o koronę razem, choć każde z nich wnosi do tej walki inne możliwości.

Podobieństwo do Gry o tron widać w rywalizacji ludzi, którzy wywodzą prawo do władzy z tej samej rodziny. Bracia Stannis i Renly Baratheonowie również zgłaszali konkurencyjne roszczenia do tronu, a ich spór zakończyło zabójstwo Renly’ego, dokonane przy użyciu magii. W obu opowieściach krewny staje się politycznym przeciwnikiem, którego nie sposób po prostu zignorować. Hirst zapowiedział zresztą realizm magiczny, wpisany w wierzenia bohaterów, a według sagi faktycznie Gunnhild uczyła się czarów.

Krwawy Topór, czyli między sagą a historią

Za historycznym nazwiskiem nie stoi przy tym gotowa, bezsporna biografia. Norweski okres życia Eryka znamy przede wszystkim z późnych i zawodnych sag, a mocniejszymi świadectwami są monety z Yorku z jego imieniem. W Sadze o Egilu królewska para popada w konflikt z poetą, w którym pojawiają się zemsta i klątwa rzucona przy słupie z końską głową. Nie trzeba przenosić tej historii na ekran w całości, żeby dostrzec jej dramaturgiczny potencjał: władca ma do dyspozycji przemoc, ale przeciwnik może odpowiedzieć słowem i rytuałem.

Hirst już wcześniej nie trzymał się kurczowo źródeł. W Dynastii Tudorów połączył losy dwóch sióstr Henryka VIII w jednej postaci. W Wikingach Ragnar uczestniczy z kolei w wydarzeniach zbyt odległych w czasie, by pomieścić je w jednym życiorysie. Archeolog Howard Williams mimo tych skrótów cenił materialny świat serialu i złożoność pokazanych społeczeństw. Sam scenarzysta mówił natomiast o autentyczności i prawdopodobieństwie, których szukał z pomocą historycznego doradcy Justina Pollarda.

Nie samym rozmachem człowiek żyje

Prime Video ma już doświadczenie z widowiskami, w których ogrom świata przesłaniał bohaterów. Pierwszemu sezonowi Koła czasu zarzucano pośpieszną ekspozycję kosztem postaci, ale przy trzecim chwalono już ich rozwój i bogatsze emocje. Drugi sezon Władcy Pierścieni: Pierścieni Władzy zbierał tymczasem pochwały za intrygę i tempo, a zarazem zarzuty schematyczności oraz drewnianych dialogów. Bloodaxe od początku stawia na relacje w rodzinie: kandydat do korony musi zmierzyć się z bratem, a o władzę zabiega razem z żoną.

Hirstowie również nie zrezygnowali z widowiska. Zdjęcia powstawały w Irlandii i Islandii. W studiu w hrabstwie Wicklow zbudowano wielką salę Haralda, a przy produkcji pracowali członkowie ekipy Wikingów, w tym doradca morski, bo zapowiedzi obejmują także bitwy na wodzie. Krytyk Jake Kleinman po przedpremierowym pokazie pierwszego odcinka chwalił intrygę, scenografię i pejzaże. Potencjał serialu porównał do Gry o tron. W tej początkowej rozgrywce dostrzegł zatem coś więcej niż efektowne plenery i kolejną armię wojowników z toporami.

Amazon zamówił drugi sezon jeszcze przed premierą pierwszego, a kolejne odcinki powstają już w Irlandii. Hirstowie mogą więc rozwinąć konflikty poza początkową rozgrywkę o sukcesję, więc mamy szansę na serial, który dorówna Grze o tron siłą dynastycznego dramatu, a nie liczbą armii. Interesująco wygląda zwłaszcza małżeństwo Eryka i Gunnhild: wspólny cel pozwala im działać razem, ale rodzi też pytanie, jak podzielą przyszłą władzę. Bitwa może rozstrzygnąć, kto zdobędzie koronę, ale z żoną trzeba będzie potem dalej rozmawiać.