SUNNY, niedoceniona (i za mało znana) perełka SCIENCE FICTION

Produkcja z 2024 roku, mimo imponującego wyniku 90% na Rotten Tomatoes, nie zdołała przyciągnąć szerokiej widowni. Serial śledzi losy Suzie Sakamoto w wykonaniu Rashidy Jones – Amerykanki mieszkającej w Japonii, której życie rozpada się po tajemniczej katastrofie lotniczej, w której zginęli jej mąż i syn. Otrzymany w prezencie domowy robot produkowany przez firmę męża wciąga kobietę w mroczny korporacyjny spisek. Oto Sunny, na którego uwagę zwraca ScreenRant.

Sunny stanowi idealny środek między technoparanoją Black Mirror a korporacyjną dystopią Severance. Podobnie jak antologia Netfliksa, serial Apple eksploruje niepokojące relacje między ludźmi a maszynami zaprojektowanymi do symulowania więzi – tytułowy robot Sunny staje się jednocześnie towarzyszem i zagadką. Produkcja zadaje pytania znane z odcinków Be Right Back czy Rachel, Jack and Ashley Too: czy technologia może naprawdę odwzorować emocje, czy jedynie je naśladuje? Jednocześnie Sunny dzieli z Severance równowagę między osobliwym humorem a podskórną grozą, tworząc świat, który jest jakby lekko nie na miejscu nawet w najspokojniejszych momentach.

Oba seriale opierają się na tajemnicy korporacyjnej – gdzie Lumon Industries redukuje pracowników do bezwolnych maszyn, tam bezimienna firma traktuje technologię i powiązanych ludzi jak zużywalne zasoby. Suzie, podobnie jak Mark z Severance, porusza się w rzeczywistości, gdzie odpowiedzi są celowo zamglone, niewyraźne. Sunny dobrze ujmuje ostrzeżenie przed niekontrolowanym postępem technologicznym stopniowo odsłaniając upiorną, powoli rozwijającą się tajemnicę korporacyjnej dehumanizacji.

Przedwczesne zakończenie Sunny po zaledwie jednym sezonie sprawia wrażenie rzadkiej pomyłki platformy, która zazwyczaj daje szansę swoim produkcjom na znalezienie widzów – świetnym przykładem może służyć For All Mankind, którego pierwszy sezon miał 75% na RT. Serial tak pomysłowy i bogaty tematycznie zasługiwał chyba na więcej czasu, by w pełni się rozwinąć.