search
REKLAMA
Zestawienie

Oniryczny, zbity pies. 5 najlepszych ról JAKE’A GYLLENHAALA

Odys Korczyński

19 grudnia 2020

REKLAMA
Dobry z niego aktor wspierający – nie do końca drugoplanowy, ale także chowający się gdzieś za głównym bohaterem. Zachwycił mnie po raz pierwszy w Tajemnicy Brokeback Mountain, chociaż to film wcześniejszy od Pojutrze, które również jak na produkcję typowo katastroficzną wspominam z wielkim sentymentem i wielokrotnie już do niej wracałem. Potrafi zagrać trudną, psychologiczną rolę, jak i typowo pulpowy kicz. Jego twarz się pamięta, zresztą podobnie jest z jego starszą siostrą, Maggie. Są charakterystyczni, a tego oczekuje się od aktorów, którym dane jest w swoich karierach stworzyć tzw. kultowe kreacje. W przypadku Jake’a jest nią niewątpliwie Jack Twist, a Maggie udało się zagrać niesamowitą Charlotte w Histerii – romantycznej historii wibratora.
Sam Hall, Pojutrze (2004), reż. Roland Emmerich

Kiedy myślę o filmach katastroficznych, w głowie od razu pojawia mi się nazwisko Emmerich oraz szereg wyjątkowo sprzecznych emocji. Z jednej strony niesmak, że można tworzyć tak naburmuszone i tandetne kino, a z drugiej radość, że na rynku filmowych katastrof pojawiło się Pojutrze. Film idealnie zestawiający ze sobą historię ogólnoplanetarnej katastrofy z jednostkową opowieścią o determinacji dwóch ludzi, ojca i syna, którzy chcą przeżyć i się wzajemnie ocalić. Synem jest Jake Gyllenhaal, jakże jeszcze młodo wyglądający, nieco onieśmielony, cały czas jakby gdzie z tyłu, a jednocześnie wraz z mijającym czasem projekcji coraz bardziej skupiający uwagę swoją determinacją, gdy całą Ziemię ściska mroźny uścisk zimy.

Detektyw David Loki, Labirynt (2013), reż. Denis Villeneuve

Będąc o wiele starszym mężczyzną, lecz wciąż specyficznie wycofanym, zagrał rolę Davida Lockiego, policjanta, który cały czas zastanawia się, czy powinien być policjantem. Jego niezdecydowanie jest znakomite w skuteczności wyprowadzania widza z równowagi. Trudno nawet stwierdzić z całą pewnością, czy w Labiryncie występuje jakiś z krwi i kości jednoznaczny bohater pozytywny. Są za to ludzie z problemami tak mocno wpływającymi na ich postępowanie, że można się bardzo pomylić co do ich moralnej proweniencji. Villeneuve po mistrzowsku rozwiązał suspens i przyrost niepokoju w psychice widza. Jego prawdziwym nośnikiem jest nieporadny Loki – o wzroku zbitego psa, który jeszcze śni, a może sam jest snem na jawie.

Odys Korczyński

Odys Korczyński

Filozof, antyteista, zwolennik teorii ćwiczeń Petera Sloterdijka, neomarksizmu w wydaniu Slavoja Žižka, operator DTP, fotograf, retuszer i redaktor związany z małopolskim rynkiem wydawniczym oraz reklamowym. Od lat pasjonuje się grami komputerowymi, w szczególności produkcjami RPG, filmem, medycyną, religioznawstwem, psychoanalizą, sztuczną inteligencją, fizyką, bioetyką, a także mediami audiowizualnymi. Opowiadanie o filmie uznaje za środek i pretekst do mówienia o kulturze człowieka w ogóle, której kinematografia jest jednym z wielu odprysków. Mieszka w Krakowie.

zobacz inne artykuły >>>

REKLAMA