Recenzje
CZEGO PRAGNĄ KOBIETY. Co się dzieje, gdy słyszysz myśli kobiet?
Mężczyzna, który po porażeniu prądem zaczyna słyszeć kobiece myśli, to pomysł, który od razu przyciąga uwagę. Czego pragną kobiety.
WOJNA PŁCI
Od dawien dawna wszystkich mężczyzn nurtuje pytanie: czego, do cholery, chcą kobiety?? Żaden mężczyzna nie otrzymał chyba nigdy odpowiedzi na to jakże frapujące pytanie, które nie pozwala spać i myśleć spokojnie. To jest wielki problem. Rozwiązaniem problemu mogłoby być… no chyba, wychodzi na to, że nic! Chyba, że… mężczyźni poznają myśli kobiet! No tak! Jakież to proste… I jakie niemożliwe…

Nick Marshall jest szowinistycznym draniem. Ok, przystojny, szarmancki, elokwentny, dobrze zarabia. Czego chcieć więcej? Nick uważa, że nie trzeba niczego więcej. Jest przekonany, że wszystkie kobiety za nim szaleją niesamowicie, a skoro więc taką sytuację zauważa, nie sposób jej nie wykorzystać do niecnych, męskich planów. No tak, Nick to kobieciarz i na dodatek antyfeminista (tak go moga określić kobiety, gdyz on traktuje je przedmiotowo, a to niezbyt dobrze…). Pracuje w agencji reklamowej i z niecierpliwością czeka na awans. Niestety, kobieta zabiera mu stanowisko. Czy się nie wściec?
Wszystko ulega jednak zmianie po wypadku jakiego Nick dostaje w łazience. Porażony prądem zaczyna słyszeć… myśli kobiet! Niesamowity dar może być okrucieństwem psychicznym (bo Nick przekonuje się, że takie samcze mniemanie o sobie jest mocno przesadzone i większość kobiet, które go znają, nie cierpią go mocno), ale może też być czymś z goła pozytywnym. Czymś co można wykorzystać!

Darcy, jego szefowa, której Nick nie cierpi (bo niby „modliszka” no i jak być „pod pantoflem” u kobiety??), całemu zespołowi zadaje ciężka robotę: mają obmyśleć kampanię towarów skierowanych do kobiet. Dla Nicka to żaden problem: ot, wyjdzie na ulicę, podsłucha myśli niewiast, dowie się czego oczekują, naprawdę oczekują od np. kosmetyków i po sprawie. Jednak Nick chce osiągnąć coś jeszcze: wygryźć ze stanowiska Darcy, specyficznie podsłuchując i podkradając jej pomysły. Oczywiście początkowa wojna na słowa, odwieczny konflikt, wojna płci przeistaczają się w cokolwiek niewinną przyjaźń i oczywiście z czasem w romans…
O rany… Ależ świetny pomysł! Facet słyszy myśli kobiet i zapewne wszyscy siedzący na sali kinowej zaprzatąli sobie głowy myślami „gdyby to się mnie trafiło…”. Bardzo miło ogląda się ten film. Jest nawet bardzo śmieszny, Mel Gibson gra naprawdę ciekawie.

Ale, ale, ale. Ale to wszystko, co najlepsze, jest obecne w pierwszej połowie filmu! Do 60/70 minuty film jest rewelacyjną chwilami zabawą, lecz w połowie właśnie chyba zmienił się scenarzysta, bo dalej to juz jest żenada! Tak, tak – żenada i k i c z ! Słodycz leje się strumieniami, potokami, wręcz wodospadami z ekranu. Doprawione to wszystko lukrowaną muzyczką (nie chodzi mi o piosenki Sinatry często obecne na ekranie). Akcja rozwija się potwornie schematycznie, że aż śmiech chwilami słychać było na sali, w scenach niby poważnych. To naprawdę mogła być świetna komedia, szalenie inteligentna i oryginalna. Była taka do połowy, bo poźniej, co chwila, człowiek się irytuje ekranową „watą cukrową”. I do tego ta natrętna reklama Nike…
Reżyserka filmu, Nancy Meyers, chciał podobno przywołać klimat filmów z Katherine Hepburn. Tamten klimat, nastrój. Chwilami da się wyczuć o co chodziło pani reżyser. Ale jednak coś nie gra: może po prostu nie da sie przenieść na ekran klimatu komedii romantycznych sprzed 50 lat? Dajmy im spokój. Bo jak nie, to wychodzą takie Czego pragną kobiety: mdłe, cukierkowe komedio-romanse.

Moja rada: idźcie na ten film, ale na własne ryzyko. Ja nie polecam.

