SENSE8, nieco zapomniany serialowy skarb SCI-FI, idealny na weekendowy binge

Ta niezwykła produkcja, stworzona przez rodzeństwo Wachowskich wraz z J. Michaelem Straczyńskim w dużym stopniu przeleciała pod radarem, mimo że może pochwalić się zapleczem kreatywnym jak żaden inny tytuł. Na dokładkę parę lat minęło (finał w 2018 roku) i mało kto już o nim pamięta. Wachowskich nikomu przedstawiać nie trzeba, a Straczynski natomiast zapisał się w historii popkultury zarówno swoją pracą telewizyjną (Babylon 5), jak i scenariuszami komiksowymi (The Amazing Spider-Man, Superman: Earth One). Choć Sense8 był generalnie lubiany przez krytyków (86% na Rotten Tomatoes), został skasowany po dwóch sezonach, o czym przypomniał Collider.

Serial opowiada historię ośmiorga ludzi z różnych zakątków świata, którzy odkrywają, że dzielą psychiczną więź. Kierowca taksówki Capheus, kickbokserka Sun, aktywistka Nomi, farmaceutka Kala, DJ-ka Riley, kasiarz Wolfgang, aktor Lito oraz policjant Will mogą czerpać z nawzajem swoich umiejętności i wspomnień. Ta niezwykła zdolność okazuje się niezbędna, gdy grupa zostaje ścigana przez tajemniczą Organizację. Bohaterowie odkrywają, że Angela, kobieta która wyzwoliła ich więź, oraz egzekutor Organizacji, również – podobnie jak oni – współodczuwali.

Sense8 wyróżnia się prawdziwie globtroterskim zacięciem. Większość zdjęć kręcono w plenerze – sceny w Chicago rzeczywiście powstawały w Wietrznym Mieście, a ujęcia z Berlina i Meksyku realizowano w… Berlinie i Meksyku. Takie podejście pomogło zanurzyć widzów w historii.

Anulowanie Sense8 w 2017 roku wywołało falę protestów fanów, którzy zalali media społecznościowe petycjami i hashtagiem #RenewSense8. Wysiłki się opłaciły – Netflix ogłosił specjalny odcinek finałowy zatytułowany Amor Vincit Omnia, który domknął walkę między sensatami a Organizacją. Serial zdobył szereg nagród, a nawet został wspomniany w przemówieniu laureata Pokojowej Nagrody Nobla. Straczynski zdradził później pewne szczegóły dotyczące potencjalnego trzeciego sezonu, choć oficjalnie żadne scenariusze nigdy nie powstały.

Krzysztof Bigumilski w recenzji pierwszego sezonu na naszych łamach pisał tak: Nie jest to serial idealny, […] ale to jak wszystko zgrabnie się ze sobą łączy w finale, nadaje im dodatkowej wartości. Do tego jest całkiem sporo konkretnego mordobicia oraz kilka – nienagannie zrealizowanych – strzelanin i pościgów. Netflix daje swoim twórcom sporo swobody, więc Wachowcy mogli w końcu nieco poprzeklinać, pozwolić sobie na trochę krwi i wrzucić kilka obrazoburczych – chociaż pokazujących coś naturalnego – scen. Nie sposób się nudzić, w serialu opartym na tak wielu wątkach, nudniejsza partia w jednym z nich, szybko zostaje skontrowana pobudzającą sceną akcji w równoległej historii.