Sekrety i niebezpieczne pragnienia. Ten HORROR FANTASY kusi nowoorleańskim gotykiem

W domu pełnym rodzinnych sekretów najtrudniej rozpoznać kogoś, kto naprawdę chce naszego dobra, zwłaszcza gdy ten ktoś nie jest człowiekiem, a pomoc obiecuje z pewnością siebie kogoś, kto znał już poprzednie pokolenia. Czarownice Mayfair grają na tym niepokoju i łączą odkrywanie własnego pochodzenia z fascynacją niebezpieczną siłą, a w dusznym Nowym Orleanie łatwo przy tym poczuć znajome dreszcze z American Horror Story. Otwarte pozostaje pytanie, czego może zażądać od zagubionej dziedziczki ktoś tak dobrze obeznany z przeszłością jej rodziny.

Dar, którego nie da się zdiagnozować

Rowan Fielding zna ludzki mózg od strony, z której większość z nas wolałaby go nie oglądać. Jako neurochirurżka powinna umieć oddzielić fizjologię od zabobonu, tymczasem sama uszkadza mózg przełożonego w sposób, którego medycyna nie potrafi wyjaśnić. Po śmierci adopcyjnej matki bohaterka, grana przez Alexandrę Daddario, jedzie do Nowego Orleanu szukać biologicznej rodziny. Na co dzień ingeruje w cudze ciała, a teraz musi poznać możliwości własnego. Jej historię, opowiedzianą w serialu AMC, można w Polsce oglądać w Playerze i CANAL+.

Odnalezienie krewnych nie daje jej jednak bezpiecznego schronienia. Rowan dziedziczy szczególną więź z Lasherem, bytem, który związał się z rodem, kiedy w Szkocji przywołała go Suzanne. W kolejnych pokoleniach tylko wyznaczona osoba może go widzieć i przywoływać. Lasher obiecuje bohaterce dostęp do pełni mocy, ale ma też własne zamiary. Groza tej relacji tkwi w atrakcyjności oferty: ktoś wreszcie potrafi wyjaśnić Rowan, co się z nią dzieje, i nie każe jej bać się własnych zdolności. Trudno o lepszy sposób na zdobycie jej zaufania.

Czarownice Mayfair w domu z cudzą przeszłością

Gotyk zaczyna się tu od domu, do którego ktoś nas wprowadza, choć nie znamy jeszcze jego historii. Anne Rice wzorowała siedzibę Mayfairów na własnym domu przy First Street, gdzie przed rozpoczęciem prac nad adaptacją odwiedziła ją Michelle Ashford, współtwórczyni serialu. Do zdjęć przearanżowano z kolei dekoracje domu Lestata z Wywiadu z wampirem, bo obie adaptacje należą do Immortal Universe stacji AMC. Wspólnota tych opowieści miała więc bardzo konkretny, przestrzenny – chciałoby się powiedzieć – wymiar: twórcy urządzili nowym bohaterom wnętrza po poprzednich lokatorach.

Poza rezydencją Rowan odkrywa miasto, którego mieszkańcy mają własne sposoby obcowania ze śmiercią. Podczas Second Line, nocnego pochodu żałobnego, wchodzi między ludzi i bierze udział w miejscowym rytuale. W takich scenach Nowy Orlean niepokoi skuteczniej niż w ujęciach podupadłej architektury, bo bohaterka wkracza w obcy jej porządek, zanim zdoła go dobrze zrozumieć. W odcinku The Thrall twórcy sięgają też po jeszcze bardziej horrorowy motyw zmieniającego się nawiedzonego domu i jumpscare’y, a w znajomych pokojach nie można już polegać na własnym rozeznaniu nie tylko przestrzeni.

Krewne czarownic z American Horror Story

Pokrewieństwo z American Horror Story: Sabat, trzecim sezonem antologii, zaczyna się od młodej kobiety przerażonej własnym darem. Zoe zabija chłopaka podczas zbliżenia, a potem trafia do nowoorleańskiej szkoły czarownic. Rowan również odkrywa moc, krzywdząc człowieka, i przyjeżdża do miasta po odpowiedzi. W obu historiach wtajemniczenie zaczyna się od przekroczenia progu nowoorleańskiego domu, który pamięta wcześniejsze pokolenia czarownic. U Rowan czarostwo spotyka się dodatkowo z medycyną, bo twórczynie Czarownic Mayfair wyszły oczywiście od prozy Anne Rice i historii uzdrowicielek.

W Sabacie Cordelia prowadzi szkołę, a jej matka Fiona rządzi jako najpotężniejsza czarownica i obie spierają się o wychowanie następczyń. Rowan przejmuje po Deirdre pozycję w rodzie razem z więzią z Lasherem, więc kobieca władza splata się u niej z zależnością od uwodzicielskiego bytu. Podobny niepokój budzi romans Fiony z Axemanem, duchem, który obserwował ją od dzieciństwa i tak jak Lasher towarzyszy całym pokoleniom Mayfairów. W obu przypadkach pozorna bliskość przypomina osaczenie: kobieta dopiero poznaje kogoś, kto od dawna uczestniczy w jej życiu.

Przy Wywiadzie z wampirem, który swobodniej gra przesadą, Czarownice Mayfair czasami bywają zbyt ostrożne. Rodzinna historia odsłania się powoli i chwilami grzęźnie, a erotyczny melodramat nie ma campowej swobody znanej z Sabatu. Przydałoby się więcej bezczelności i odwagi. Przy serialu trzyma mnie jednak sytuacja Rowan, która zdobywa wiedzę o sobie dzięki komuś, komu nie powinna bezwarunkowo ufać. Odnalazła rodzinę i teraz musi rozstrzygnąć, czy więź odziedziczona po przodkiniach daje jej siłę, czy pozwala komuś innemu decydować o jej życiu.