Recenzje
NIEŚMIERTELNY: OSTATNIA ROZGRYWKA. Connor i Duncan muszą połączyć siły
Connor i Duncan muszą połączyć siły, by stawić czoła potężnemu Jakubowi Kellowi. Czy kultowa saga wraca w formie? Nieśmiertelny IV: Ostatnia rozgrywka.
Między nami żyją Nieśmiertelni – ludzie, którzy nigdy nie umierają, chyba, że stracą głowę. Biorą udział w trwającej od wieków Rozgrywce, w której to walczą między sobą na miecze. Zwycięzca przejmuje moc pokonanego. W ostatecznym rozrachunku może zostać tylko jeden…
Tak w skrócie przedstawia tło do jednej z najlepszych historii, jakie kiedykolwiek zaserwowało nam kino fantastyczne. W roku 1986 Russell Mulcahy nakręcił film Nieśmiertelny (Highlander) o szkockim góralu, Connorze MacLeodzie, który przez wieki musiał się zmagać z brzemiem swej nieśmiertelności. Był to nie tylko widowiskowy film akcji, lecz także, a raczej przede wszystkim przejmująca, epicka opowieść o bólu, śmierci i miłości.

Dodatkowo charakteryzował się świetnymi zdjęciami, piękną muzyką Queen i bardzo dobrymi kreacjami aktorskimi Christophera Lamberta i Seana Connery. Film z miejsca stał się wielkim przebojem i jak to zwykle z przebojami bywa – musiał doczekać się ciągu dalszego. Pojawił się jednak mały problem – otóż oryginał stanowił zamkniętą całość; Connor został ostatnim Nieśmiertelnym, wygrał nagrodę. Niestety jednak mimo wszystko zafundowano nam część drugą z roku 1991, a następnie także trzecią, powstałą 3 lata później.
Jednak obie te części są, delikatnie mówiąc, fatalne (z drugiej dowiadujemy się np. , że Nieśmiertelni pochodzą z innej planety, trzecia zaś przekreślała z kolei drugą…). W międzyczasie powstał serial Nieśmiertelny z Adrianem Paulem w roli głównej, który grał kuzyna Connora, Duncana MacLeoda. Serial zyskał ogromną opularność, choć również negował część faktów z pierwszego filmu. W końcu jednak postanowiono połączyć wątki filmowe z serialowymi. Tak powstał Nieśmiertelny 4: Ostateczna Rozgrywka (Highlander: Endgame).

Na horyzoncie pojawia się nowy, niezwykle potężny przeciwnik, Jakub Kell, któremu nikt w pojedynkę nie jest w stanie sprostać. Dlatego też Connor i Duncan muszą połączyć siły.
Muszę przyznać, że ten film podobał mi się bardzo. Jest to zdecydowanie najlepszy z sequeli tej sagi. Fabuła jest ciekawa i pomysłowa, scenariusz zaś napisany sprawnie. Nie zawodzi również reżyser, Doug Aarniokoski, któremu udało się powrócić do klimatu jedynki, choć Ostateczna Rozgrywka jest zarazem szybkim filmem akcji ze spektakularnymi pojedynkami, strzelaninami etc.

Bardzo ładnie wypadają zdjęcia i naprawdę dobra muzyka. Jak już pisałem wcześniej, reżyserowi udało się odtworzyć klimat, jednocześnie pokazując nam coś zupełnie nowego. Wiedzieliśmy bowiem wcześniej, że Connor i Duncan są dla siebie jak bracia (Lambert pojawił się bodaj w jednym, pilotowym odcinku serialu), jednak dopiero teraz mamy okazję w licznych retrospekcjach przeżywać ich wspólne przygody. Jednocześnie zaś reżyser zgłębia psychikę każdego z nich, pokazując nam mroczne epizody z ich przeszłości. Ciekawą postać stworzył w tej części Lambert – Connor jest tu zgorzkniały i zrezygnowany w stopniu jeszcze wiekszym, niż w części pierwszej. Również końcówka jest doprawdy poruszajaca…
Na koniec jeszcze dodam, że zadowoleni powinni być fani – pojawia się tu sporo odniesień do wcześniejszych produkcji, włącznie ze znanymi i lubianymi postaciami (Joe, Mythos, nawet Heather!).

Reasumując: jest to naprawde ciekawa (najlepsza) kontynuacja kultowego już filmu, która jedocześnie nawiązuje do pierwowzoru, ale też wnosi sporo nowego…
Autor: Marcin Tadera

