Publicystyka filmowa
STRANGER THINGS w czasach ZIMNEJ WOJNY. Netflix na nowo pisze mitologię swojego mega hitu
Nevada, 1955 rok, próba jądrowa na poligonie cztery dni przed akcją nowego spin-offu Netflixa. Taki początek obiecuje inną rodzaj grozy. Stranger Things.
Pożegnanie z Hawkins nie musi oznaczać kolejnej wycieczki po znajomych miejscach. Netflix zamówił aktorski spin-off Stranger Things, a jego twórcy cofają się do Nevady lat 50. Mogą więc odpuścić nostalgię za latami 80. i sięgnąć po grozę epoki, w której Amerykanie naprawdę oglądali atomowe eksplozje na własnym terytorium. Other Worlds: A Stranger Things Adventure ma szansę zmienić sam rodzaj strachu. Otwarte jest tylko pytanie, ile swobody dostaną bohaterowie obciążeni szyldem tak dobrze znanej serii.
Atomowa pustynia lat 50.
Akcja nowej opowieści przenosi się do Marion w Nevadzie, a oficjalna zapowiedź cofa zegar do 19 kwietnia 1955 roku. To przeszłość inna niż ta, którą widzowie znają z głównej serii. Netflix ogłosił serial w listopadzie i zapowiedział premierę na 2028. Współtworzą go Matt i Ross Dufferowie, autorzy Stranger Things, ale już sama zmiana epoki pozwala spodziewać się czegoś więcej niż powtórki z ich serialu. Prequel powinien znów sprawić, że poczujemy się w tym uniwersum obco – także wobec zwyczajnego świata bohaterów.

Cztery dni przed datą z zapowiedzi na poligonie w Nevadzie przeprowadzono próbę jądrową MET. Amerykanie detonowali tam ładunki już od stycznia 1951 roku, a w 1955 przygotowywali też nad Groom Lake tajny ośrodek dla programu samolotów U-2. Od trzech lat działał przy tym Project Blue Book, w którym badali zgłoszenia UFO. Potwór nie jest tu potrzebny, żeby zobaczyć materiał na grozę. Mieszkaniec takiej okolicy mógł się zastanawiać, co zobaczył na niebie, ale też – a może przede wszystkim – co właściwie robią w pobliżu ludzie działający w imieniu jego kraju.
Stranger Things na drodze do przeszłości
Za prowadzenie serialu odpowiada Kate Trefry, scenarzystka Stranger Things i autorka sztuki Stranger Things: The First Shadow. Przy głównej serii pracowała od drugiego sezonu, a przy spin-offie została współtwórczynią, showrunnerką i producentką wykonawczą. Netflix nie oddał więc tego świata komuś, kto dopiero musi poznać jego zasady. Historię spektaklu Trefry opracowała wspólnie z Dufferami i Jackiem Thorne’em, ale tekst napisała już samodzielnie, więc próbę opowiedzenia przeszłości tego uniwersum poza telewizyjnym oryginałem ma za sobą.

Teatralny prequel zdobył trzy konkursowe nagrody Tony i specjalną statuetkę za efekty. Krytycy chwalili właśnie widowisko, ale część z nich zarzucała scenariuszowi fan service’u. Z techniką twórcy poradzili sobie bez zarzutu, spór dotyczył tego, co opowiedzieli między kolejnymi atrakcjami. Od serialu Trefry nie potrzeba więc większego katalogu osobliwości, tylko bohaterów, których los obchodzi także widza niepamiętającego wszystkich rodzinnych sekretów mieszkańców Hawkins.
Stary ślad w nowym miejscu
Dufferowie jeszcze przed listopadowym ogłoszeniem zapowiadali spin-off, który odpowie na jedno z otwartych pytań, a przy tym zbuduje własną mitologię. W wywiadzie z 1 stycznia 2026 roku Ross przywołał świecącą substancję, którą młody Henry Creel znalazł w walizce naukowca. Brat Rossa obiecał wyjaśnienie tej zagadki, zastrzegł jednak, że nie będzie to opowieść o Łupieżcy Umysłów. Bracia nie obiecywali zerwania wszystkich połączeń z serią. Chcieli natomiast przestać wciskać kolejne historie w coraz węższe luki, które zostawiła wcześniejsza narracja.

Sama Nevada też nie jest niezapisaną kartą: sztuka i piąty sezon wiążą przeszłość Henry’ego z tamtejszą jaskinią i eksperymentem. W teatralnej historii jaskinia leży w pobliżu Rachel. Zapowiedź nowego serialu kieruje nas do Marion, a skoro przeszłość Henry’ego już raz zaprowadziła widzów do Nevady, trudno traktować wybór stanu wyłącznie jako zmianę krajobrazu. Prequel może przenieść uwagę z późniejszych skutków podobnych zdarzeń na ich otoczenie i pokazać społeczność, która żyje obok tajemnicy i nawet nie podejrzewa jej istnienia.
Netflix rozbudowuje markę także bliżej znajomych czasów: animacja Stranger Things: Opowieści z ’85 doczekała się już dwóch sezonów. Pierwszy sezon zebrał 59 procent pozytywnych recenzji krytyków i 52 procent pozytywnych ocen widzów, więc sam powrót do rozpoznawalnego świata ewidentnie nie zapewnił powszechnego zachwytu. Na tym tle prequel daje szansę, by platforma sprawdziła inny model: nazwa ma przyciągnąć publiczność, a zatrzymać ją ma opowieść z innego gatunku.

Trefry opowiadała o pracy nad Henrym jako o przejściu od bezosobowego zagrożenia do zła z ludzką twarzą. Podobną ciekawość człowieka chciałoby się zobaczyć w serialu osadzonym w Nevadzie. Zimnowojenne realia pozwalają zapytać, komu bohaterowie zaufają i co zrobią, kiedy oficjalne wyjaśnienie okaże się trudniejsze do przyjęcia niż własny strach. Prequel obroni się, jeśli w trakcie seansu będziemy się bać o ludz, niezależnie od tego, ile dowiemy się o Drugiej Stronie czy innym miejscu ze świata Stranger Things.

