Connect with us

Recenzje

MUSTANG Z DZIKIEJ DOLINY. Koń, którego nie da się złamać

Animowany western o koniu, który nie daje się złamać, a w tle toczy się spór o to, kto ma prawo do dzikiej ziemi. Mustang z Dzikiej Doliny.

Published

on

Kadr z filmu „Mustang z Dzikiej Doliny”

Dziękujemy Pani Justynie Suchenek i Pani Kindze Zych z firmy UIP za zaproszenie na pokaz prasowy filmu.

Advertisement

Wojna animatorów trwa. Tym razem uderza Dreamworks. Mustang z Dzikiej Doliny to historia przygód tytułowego bohatera, osadzona w czasach podboju Dzikiego Zachodu. A więc western. W oryginalnej wersji Mustang wabi się Spirit. Ale niech się to nikomu nie kojarzy z jakimś napojem, bo znaczy to tyle co duch. A duch naszego Mustanga jest nieugięty i nie do złamania. Przekonuje się o tym zarówno Pułkownik białych jak i czerwonoskóry Mały Strumyk. Tematyka, postaci i sama historia przedstawiona w filmie zaskakują swoim konserwatyzmem, w czasach gdy film animowany poszukuje coraz wymyślniejszych bohaterów (vide Shrek, Epoka lodowcowa, Potwory i spółka).

Kadr z filmu „Mustang z Dzikiej Doliny”: jasny koń skacze nad kanionem pod błękitnym niebem i słońcem

Mustang to film przesiąknięty amerykańską poprawnością polityczną. Biali są umiarkowanie źli gdyż ingerują swoją koleją w naturę dziewiczej Ameryki, chcąc sobie podporządkować wszystko, także dzikie konie. Indianie żyją z kolei w zgodzie z naturą i wydają się ją rozumieć wręcz doskonale. Słodyczy dodają jeszcze Mustangowi piosenki Briana Adamsa, a więc kanadyjczyka, gorszego sąsiada USA. Ale skoro wszystko ma być ładne… Bo też przymiotnik ładny chyba najlepiej charakteryzuje ten film. Konie są ładne, krajobrazy dziewiczej Ameryki, wzorowane na sześciu Parkach Narodowych, przepiękne, zaś sama historia jest szlachetna i odwołuje się do takich wartości jak rodzina, miłość, odwaga, wolność i honor.

Advertisement

Jak twierdzą twórcy, koń jest zwierzęciem nadzwyczaj trudnym w animacji (z racji swojej dziwacznej budowy) i zobrazowanie tej historii było dla nich nie lada wyzwaniem. W filmie Mustang oglądamy hybrydę animacji tradycyjnej z techniką komputerową. Efekt chwilami zapiera dech w piersiach, zwłaszcza w co bardziej dynamicznych scenach pościgów, ucieczek i zmagań z wartkim nurtem górskich rzek.

Kadr z filmu „Mustang z Dzikiej Doliny”: dwa konie na tle zachodzącego słońca i górskiego pejzażu

Oglądany na kinowym ekranie Mustang robi wrażenie i to dość sympatyczne wrażenie, gdyż pozbawiony jest mocniejszej przemocy, krew się nie leje, a wszystko kończy się dobrze. Właściwie nikt z bohaterów nie cierpi w jakiś drastyczny sposób (można się tylko domyślać, że w efektownej sekwencji z lokomotywą spadającą ze wzgórza, zginęło jednak kilka osób).

Advertisement

W warstwie dźwiękowej oprócz piosenek Briana Adamsa (w polskim wykonaniu) otrzymujemy również bardzo dobrą ilustrację muzyczną autorstwa Hansa Zimmera i dużo naturalnych odgłosów koni. Co prawda tytułowy Mustang występuje również jako narrator, i tu posługuje się z off-u mową ludzką, ale w rozmowach z innymi przedstawicielami swojego gatunku słyszymy autentyczne końskie rżenie.

Kadr z filmu „Mustang z Dzikiej Doliny”: dwa konie stoją w wysokiej trawie pod pomarańczowym niebem

Ta innowacja, podana na początku w dużych ilościach, dość szybko staje się irytująca, na szczęście Mustang jest ciekawy świata i zamiast przewodzić swojemu stadu wkrótce trafia między ludzi. Trafia tam, by utracić kilkukrotnie swoją wolność, znaleźć miłość i powrócić wreszcie na rodzinne łono natury, wolny, szczęśliwy i bogatszy o nowe, ekscytujące doświadczenia… ja zaś chętnie przeżyję jeszcze raz przygody Mustanga, tym razem wraz z moją, prawie już czteroletnią, córeczką. I będzie to jej pierwsza wizyta w kinie.

Advertisement

Autor: Tomasz Zając

Kadr z filmu „Mustang z Dzikiej Doliny”: młody mężczyzna dotyka pyska konia obok drugiego konia o zachodzie
Advertisement