W OTCHŁANI LĘKU, sci-fi horror, który łączy Obcego i Coś

Czy to zamknięta stacja kosmiczna w bezmiarze przestrzeni międzygwiezdnej, czy odcięta od świata stacja badawcza na Antarktydzie, irlandzki horror W otchłani lęku, działa w podobny sposób jak te klasyczne horrory science fiction typu Obcy albo Coś, zamieniając tamte zamknięte przestrzenie na rybacki kuter na środku oceanu.

W otchłani lęku został napisany i wyreżyserowany przez irlandzką twórczynię Neasę Hardiman, dla której był to pełnometrażowy debiut, o czym przypomniał Collider. Cały film rozgrywa się na trawlerze rybackim z zaledwie garstką ludzi na pokładzie.

Statkiem dowodzi Freya i jej mąż Gerard, jednak to Siobhan zagrana przez Hermione Corfield jest naszą protagonistką. Jest studentką college’u, która robi doktorat, i zostaje zabrana na pokład, aby badać faunę oceanu. Licząc na lepszy połów, Gerard kieruje trawler w strefę, do której nie powinien wpływać i się zaczyna. Na ścianie statku zostaje znaleziony przyczepiony tajemniczy pąkiel, ale nie jest to zwykły pąkiel — to koniec macki. Siobhan zanurza się w wodzie, aby zbadać sprawę…

Najlepsze horrory wytrącają nas z równowagi, pokazując niewiele i odwołując się do lęku przed nieznanym. Dziś wiemy, jak wygląda ksenomorf, ale w oryginalnym Obcym pojawiał się zaledwie na parę minut, a w pełnej krasie praktycznie dopiero na sam koniec. To cisza i cienie przerażają nas bardziej niż jakiekolwiek sceny gore.

W otchłani lęku działa w podobny sposób. To nie są Szczęki, gdzie rekin jest głównym antagonistą – sam potwór sprawia wrażenie czegoś, co mogłoby istnieć w głębinach, gdybyśmy potrafili je zbadać. Prawdziwym źródłem strachu jest to, co ze sobą niesie, a to zdecydowanie bardziej przypomina Coś albo jeden z odcinków Z archiwum X pod tytułem Ice. Film nie dorównuje może jakością kultowej pozycji Carpentera, ale dla wielbicieli sci-fi horroru może być nie lada gratką.