OPOWIEŚCI NIESAMOWITE. Antologia HORRORU według Poego

Opowieści niesamowite Raúla Garcíi z 2013 roku to ciekawe ujęcie utworów Edgara Allana Poego, które na szczęście zachowuje szacunek wobec mistrza literackiej grozy.

Klamrą spinającą Opowieści niesamowite jest toczona przez Poego (wcielonego w kruka) i Śmierć rozmowa o pięciu opowiadaniach pisarza. Zagłada domu Usherów opowiada o wizycie pewnego człowieka w posiadłości dawnego przyjaciela; Serce oskarżycielem portretuje mordercę gnębionego przez swoją ofiarę z zaświatów; Prawdziwy opis wypadku z panem Waldemarem to historia duszy uwięzionej w martwym ciele; Studnia i wahadło traktuje o mężczyźnie skazanym przez Inkwizycję na egzekucję; w Masce Czerwonego Moru miejscowy arystokrata wydaje bal, podczas gdy w okolicy szerzy się śmiertelna zaraza.

Raúl García to hiszpański animator, który pracował m.in. przy serialach Lucky Luke (1983-1984) i Smerfy (1984-1986), pełnometrażowych filmach Pradawny ląd (1988) Dona Blutha i Kto wrobił Królika Rogera? (1988) Roberta Zemeckisa, a także przebojach ze stajni Walta Disneya, takich jak Piękna i bestia (1991) Gary’ego Trousdale’a i Kirka Wise’a, Aladyn (1992) Ron Clementsa i Johna Muskera, Król lew (1994) Roger Allersa i Roba Minkoffa oraz Pocahontas (1997) Mike’a Gabriela i Erica Goldberga. Podczas tegorocznego festiwalu filmów animowanych w Annecy swoją premierę miał nowy film Garcíí, czyli The Violinist.

Artysta pracował nad adaptacjami utworów Poego przez dekadę, a trzy z nich prezentował na festiwalach filmowych jako obrazy krótkometrażowe: Serce oskarżycielem (2005), Zagłada domu Usherów (2012) i Prawdziwy opis wypadku z panem Waldemarem (2014). Każda z nowel doczekała się innego stylu: Zagłada domu Usherów przypomina trochę animacje Tima Burtona, czarno-białe Serce oskarżycielem czerpie z dokonań Alberto Brecchii, Prawdziwy opis… odwołuje się do komiksów z lat 50., Studnia i wahadło kojarzy się z grami wideo z lat 2000, a Maska Czerwonego Moru łączy ręczne ilustracje z grafiką komputerową.

Do roli narratorów García zaangażował Christophera Lee (Zagłada domu Usherów), Juliana Sandsa (Prawdziwy opis…) i Guillermo del Toro (Studnia i wahadło), swojego głosu użyczyli także Roger Corman (Maska Czerwonego Moru), który w latach 60. zrealizował osiem znakomitych filmów na podstawie utworów Poego, oraz… Bela Lugosi, którego zarejestrowaną w 1947 roku narrację Serce oskarżycielem wykorzystano za zgodą jego syna i zarazem współproducenta filmu, Belę G. Lugosiego. To trzeszczące nagranie z ciężkim akcentem węgiersko-amerykańskiego aktora dobrze pasuje do monochromatycznej animacji.

Pełnometrażowe ekranizacje utworów Poego zazwyczaj były rozbudowane o dodatkowe wątki, bo literackie pierwowzory rzadko przekraczały tuzin stron. Inni twórcy (jak np. Patrick Picard w The Bloodhound [2020]) brali od pisarza wybrane elementy i wokół nich budowali nowe historie. Decydując się na krótkie formy trwające od kilku do kilkunastu minut, García pozbył się problemu wypełnienia fabuły innymi motywami, więc jego adaptacje dochowują wierności pierwotnym źródłom. Styl animacji jest nierówny, ale Opowieści niesamowite i tak ogląda się z niekłamaną satysfakcją.