10 kluczowych seriali, które zdefiniowały NETFLIXA

Netflix nie stał się największą platformą streamingową świata wyłącznie dzięki temu, że przeniósł telewizję do internetu. Kluczowa była decyzja, by samemu produkować seriale, które wcześniej mogły powstać wyłącznie w tradycyjnych stacjach telewizyjnych. House of Cards rozpoczął erę Netflix Originals, ale później platforma konsekwentnie poszerzała swoją strategię: od komedii i animacji, przez prestiżowe dramaty, aż po produkcje tworzone poza Stanami Zjednoczonymi. Te dziesięć tytułów opowiada przede wszystkim historię tego, jak zmieniał się sam Netflix.

House of Cards (House of Cards, 2013–2018)

To właśnie tutaj zaczyna się nowoczesna historia Netflixa jako producenta seriali. House of Cards był pierwszym dużym serialem platformy stworzonym na potrzeby jej własnej usługi streamingowej i od początku potraktowano go jak prestiżową produkcję telewizyjną. David Fincher wyreżyserował pierwsze odcinki, a Kevin Spacey i Robin Wright otrzymali główne role.

Polityczny thriller pokazał, że Netflix jest gotowy konkurować z HBO czy tradycyjnymi stacjami o najbardziej ambitne produkcje. Równie ważny był sposób dystrybucji. Cały pierwszy sezon został udostępniony jednocześnie, wzmacniając model oglądania kilku odcinków za jednym razem. Netflix przestał tym samym być wyłącznie miejscem, w którym można znaleźć cudze produkcje.

Orange Is the New Black (Orange Is the New Black, 2013–2019)

Serial Jenji Kohan był drugim wielkim filarem wczesnej strategii Netflixa i pokazał, że platforma nie musi ograniczać się do męskich thrillerów czy prestiżowych dramatów. Historia Piper Chapman trafiającej do więzienia szybko rozrosła się w wielowątkową opowieść o kobietach pochodzących z różnych środowisk. Kolejne sezony coraz mocniej przesuwały środek ciężkości z jednej bohaterki na całą społeczność więzienną.

Orange Is the New Black udowodnił również, że serial stworzony dla streamingu może przez wiele lat pozostawać jedną z najważniejszych własnych produkcji platformy. Był jednocześnie komedią, dramatem społecznym i serialem obyczajowym, co dobrze pokazywało szerokość kierunku, w którym Netflix zamierzał rozwijać własny katalog.

Stranger Things (Stranger Things, 2016–2025)

Jeśli House of Cards ustanowiło Netflixa jako producenta, Stranger Things stworzyło jedną z jego pierwszych prawdziwie globalnych marek. Bracia Duffer połączyli science fiction, horror, przygodę i kino młodzieżowe, osadzając historię w małym amerykańskim mieście w latach 80.

Serial błyskawicznie wykroczył poza samą telewizję. Muzyka, moda, gry, gadżety i charakterystyczna estetyka stały się częścią jego fenomenu. Co istotne, Netflix nie musiał budować popularności wokół istniejącej franczyzy. Stranger Things było własną marką platformy od początku. Z czasem stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych seriali streamingowych w historii i jednym z najważniejszych elementów popkulturowego wizerunku Netflixa.

The Crown (The Crown, 2016–2023)

Peter Morgan stworzył dla Netflixa coś, co wcześniej kojarzyło się przede wszystkim z najbardziej prestiżowymi stacjami telewizyjnymi: ogromny dramat historyczny z gwiazdorską obsadą, rozbudowaną scenografią i bardzo wysokim budżetem. The Crown przedstawiał kolejne etapy panowania Elżbiety II, a zmieniający się wraz z dekadami aktorzy pozwalali zachować wieloletnią perspektywę.

Serial pokazał, że streaming może finansować produkcje o skali porównywalnej z największymi przedsięwzięciami telewizji premium. Był również ważny dla budowania marki Netflixa poza kinem gatunkowym. Platforma nie chciała już tylko przyciągać widzów thrillerami czy komediami — zamierzała stać się domem dla najbardziej kosztownych serialowych widowisk.

Narcos (Narcos, 2015–2017)

Narcos był ważnym krokiem w kierunku modelu, który później stał się jednym ze znaków rozpoznawczych Netflixa: globalnej produkcji skierowanej do międzynarodowej publiczności. Serial opowiadał o kartelach narkotykowych w Kolumbii, a jego twórcy wykorzystywali język hiszpański jako integralną część historii, zamiast traktować go wyłącznie jako przeszkodę dla amerykańskiego odbiorcy.

Sukces serialu pokazał, że Netflix może produkować historię zakorzenioną w konkretnej kulturze i jednocześnie sprzedawać ją widzom na całym świecie. Późniejsze Narcos: Meksyk dodatkowo potwierdziło, że tego rodzaju model może zostać przekształcony w większą franczyzę.

Dark (Dark, 2017–2020)

Niemiecki Dark okazał się jednym z najważniejszych dowodów na to, że globalny Netflix nie musi produkować swoich największych hitów po angielsku. Historia mieszkańców Winden, zaginięć dzieci i tajemnicy związanej z podróżami w czasie szybko rozrosła się w niezwykle skomplikowaną konstrukcję obejmującą kilka pokoleń.

Serial nie upraszczał swojej fabuły z myślą o międzynarodowej publiczności. Przeciwnie — wymagał od widza dużej uwagi i aktywnego śledzenia powiązań między bohaterami. Jego popularność była ważna również dlatego, że pokazała potencjał produkcji europejskich. Netflix mógł stworzyć globalne wydarzenie bez przenoszenia historii do Stanów Zjednoczonych i bez rezygnowania z lokalnego języka oraz charakteru.

BoJack Horseman (BoJack Horseman, 2014–2020)

Jednym z najważniejszych elementów strategii Netflixa była również inwestycja w oryginalną animację dla dorosłych. BoJack Horseman zaczynał jako absurdalna komedia o byłym gwiazdorze sitcomu, który mieszka w Hollywood i próbuje odnaleźć się po zakończeniu kariery. Z czasem serial zaczął jednak znacznie poważniej traktować depresję, uzależnienia, samotność, relacje i konsekwencje własnych decyzji.

Jego znaczenie wykracza poza samą animację. BoJack pokazał, że serial przeznaczony dla dorosłych może swobodnie zmieniać ton między komedią a dramatem i nie musi mieścić się w tradycyjnych telewizyjnych ramach gatunkowych.

Ozark (Ozark, 2017–2022)

Ozark reprezentuje inną stronę rozwoju Netflixa: umocnienie pozycji platformy jako producenta wielosezonowych dramatów kryminalnych. Marty Byrde przenosi rodzinę do Missouri, gdzie musi spłacić dług wobec kartelu i rozpocząć pranie pieniędzy na ogromną skalę. Z czasem historia coraz mocniej skupia się na konsekwencjach decyzji podejmowanych przez całą rodzinę.

Serial rozwijał model prestiżowego kryminału, w którym przestępczy świat jest jednocześnie źródłem napięcia i tłem dla historii rodzinnej. Ozark nie potrzebował wielkiej franczyzy ani znanych postaci z wcześniejszych produkcji. Stał się jednym z najważniejszych długoterminowych hitów Netflixa dzięki własnym bohaterom i konsekwentnie budowanemu światu.

Squid Game (Squid Game, 2021–2025)

Squid Game pokazał skalę, do jakiej doszedł model rozwijany przez Netflixa przez poprzednią dekadę. Koreański serial Hwang Dong-hyuka stał się globalnym fenomenem mimo bariery językowej i kulturowego kontekstu.

Historia uczestników śmiertelnych gier szybko została odczytana jako opowieść o zadłużeniu, nierównościach społecznych i desperacji, ale jej popularność wynikała również z bardzo wyrazistej formy wizualnej i prostego, natychmiast zrozumiałego założenia. Dla Netflixa był to moment szczególny: produkcja spoza anglojęzycznego rynku stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych seriali platformy. W tym momencie globalny model Netflixa przestał być eksperymentem.

Bridgertonowie (Bridgerton, 2020–)

Shonda Rhimes przeniosła swoje doświadczenie z tradycyjnej telewizji do świata streamingu, tworząc serial, który połączył romans historyczny z nowoczesnym podejściem do obsady, muzyki i konstrukcji sezonów. Bridgertonowie szybko stał się jednym z największych przebojów Netflixa i pokazał, że globalny hit nie musi być thrillerem, fantastyką ani kryminałem.

Serial wykorzystuje konwencje romansu kostiumowego, ale świadomie nadaje im współczesną energię. Każdy sezon może przesuwać uwagę na innych bohaterów, dzięki czemu świat przedstawiony pozostaje otwarty na kolejne historie. Sukces Bridgertonów pokazał, że Netflix potrafi przekształcić stosunkowo wąski gatunek w globalną markę i rozwijać ją przez kolejne sezony oraz produkcje poboczne.