Seria WDOWIA ZATOKA, horrorowe (i nie tylko) ZASKOCZENIE ROKU

Wiosną w ofercie AppleTV pojawił się nowy serial z udziałem Matthew Rhysa. Wdowia Zatoka zapowiadała się niepozornie jako kolejna produkcja o małej społeczności i lokalnych sekretach. Okazało się jednak, że to czarny koń tegorocznego wyścigu o uwagę użytkowników streamingu.

Matthew Rhys rolą we Wdowiej Zatoce udowodnił, że jest aktorem wszechstronnym i niezwykle utalentowanym. Od czasów premiery hitu Zawód: Amerykanin wiadome było, że doskonale odnajduje się w rolach dramatycznych, a zeszłoroczny thriller Bestia we mnie dowiódł, że czarne charaktery nie są mu obce. Występ w nowej produkcji AppleTV pokazuje, że aktor umiejętnie łączy komedię, obyczajówkę i nuty melodramatyczne. W końcu w finale musi podjąć trudną decyzję, która zaważy na całej jego przyszłości.

Wdowia zatoka i sami ekscentrycy

Serial Wdowia Zatoka to nie tylko jeden aktor. Poza Rhysem świetne role zagrali m.in. Stephen Root, Kate O’Flynn i K Callan. Specyfika całej produkcji opiera się na życiu lokalnej społeczności, więc mamy całą zgraję ekscentrycznych osobowości. Akcja rozgrywa się na niewielkiej wyspie położonej u wybrzeży Nowej Anglii. Burmistrzem zlokalizowanego na niej miasteczka jest Tom Loftis (w tej roli Matthew Rhys).

Marzeniem bohatera, który nie urodził się na wyspie (to ważne wg lokalnej legendy!), ale przybył na nią i założył rodzinę, jest rozkręcenie biznesu turystycznego. Kondycja finansowa ratusza jest kiepska, ale Tom dostrzega potencjał Widow’s Bay. Chce ściągnąć na miejsce osoby gotowe wypromować miasteczko wśród wielbicieli urbexu i nieoczywistych miejsc na odpoczynek. Po wielu trudach, udaje mu się zaprosić na krótki pobyt dziennikarza z New York Timesa. Celem Toma jest pokazanie gościowi miejsc opowiadających historię wyspy i znanych mieszkańców, a także udowodnić, że lokalna kuchnia i hotel gwarantują niezapomniane doświadczenia.

Turystyka i urbex na wyspie

W oczach Toma, wyspa jest miejscem, które może przyciągnąć zarówno rodziny, jak i grupy znajomych na wieczory panieńskie, albo kawalerskie. W jego opinii Wdowia Zatoka stanowi wentyl bezpieczeństwa, idealne miejsce na ucieczkę, albo city break. Szwankujące wifi, czy częste braki w dostawie prądu mogą budować wizerunek sielskiej prowincji, co wielu przyjezdnym mogłoby przypaść do gustu. Dopóki nie dowiedzą się, że po okolicy grasuje widmo starej kobiety, ale o tym cichosza.

W całym swoim planie, bohater nie dostrzega niebezpieczeństw, przed którymi ostrzega go lokalny freak, Wyck (Stephen Root). Jest ekscentrykiem i cechuje go brawura, ale nie kłamie, gdy otwarcie mówi o tym, że wyspa jest przeklęta. Nikt z ratusza nie chce słuchać jego opowieści, zwłaszcza w momencie, gdy jest cień szansy, że lokalni mieszkańcy zaczną zarabiać na gastronomii i noclegach.

Czy Wdowia zatoka straszy?

Poza tym, że Wyck jest przekonany, że lokalna legenda o protoplaście rodów mieszkających na wyspie, jest prawdą, w jego mniemaniu ten kto urodził się na wyspie, nigdy jej nie opuści. Rozwijanie tej historii stanowi ważny element fabuły i pokazuje, jak udanie twórcy łączą horror z komedią. We Wdowiej Zatoce oglądamy zarówno czasy współczesne, jak i przeszłość miasteczka. Historii rodu założyciela wyspy i jego żonie poświęcono sporo miejsca w retrospekcjach. Są one wspaniale zrealizowane (szczególne brawa dla Betty Gilpin).

Najciekawszym elementem serialowej grozy jest odcinek z akcją toczącą się w starym hotelu. Mieszkańcy zgodnie twierdzą, że jest nawiedzony, a Tom zmuszony podstępem, zgadza się spędzić w nim samotną noc. Nocne przygody bohatera, to kwintesencja zabawy konwencją horroru. Podobnie jak opowiadana pół żartem, pół serio biografia założyciela miasteczka.

Kto to stworzył?

Showrunnerka serialu, Katie Dippold znana z Parks & Recreation, pokazuje swoją komediową naturę i chęć do zabawy gatunkami. Wdowia Zatoka nie jest ani horrorem, ani pastiszem, czy nawet komedią. To hybryda, która gdy trzeba bawi, a gdy jest na to odpowiedni moment, potrafi przestraszyć nie na żarty. Uderza też w tony obyczajowe, pokazuje trudną relację Toma z nastoletnim synem i skomplikowane relacje z koleżankami z pacy. Te starsze trochę mu matkują, a młodsza Patricia (znakomita Kate O’Flynn) chciałaby być postrzegana jako dorosła i niezależna kobieta, a nie jako ta Patrycja, która kiedyś zmyśliła historię o mordercy.

Na przestrzeni dziesięciu odcinków nie tylko Tom dostaje swoje pięć minut. Poznajemy także przeszłość Patricii, obserwujemy jej próbę wybicia się na niezależność, docieramy do młodości Ruth (K. Callan) i zaczynamy poznawać historię miasta ukrytą w jego schronach.

Z jednej strony nastolatkowie żyją beztrosko i cieszą się młodością, z drugiej Wyck rwie włosy z głowy z obawy przed tym, że przeklęta wyspa zacznie się upominać o kolejne ofiary. Dla wielbicieli horroru i komedii, Wdowia Zatoka to seans obowiązkowy.