Pierre Niney o GURU: To postać, która mnie fascynuje, a jej granie dało mi ogromną satysfakcję

Do kin trafił właśnie thriller psychologiczny Yanna Gozlana Guru z Pierrem Niney’em w roli charyzmatycznego trenera rozwoju osobistego. Przy okazji premiery aktor opowiada o kulisach przygotowań do tej wymagającej roli i wpływie coachingu na ludzi.

Jak doszło do powstaniafilmu Guru?

Pierre Niney: Od lat fascynują mnie osoby publiczne, których wypowiedzi związane z rozwojem osobistym, potrafią być uwodzicielskie, niemal magiczne, a jednocześnie toksyczne. Wpływ, jaki słowa wywierają na nas, na tłumy, to jeden z głównych motywów w historii ludzkości. Inspiracją był także sposób, w jaki media społecznościowe wzmocniły znaczenie rozwoju osobistego i koncepcji coachingu. Oczywiście nie chodziło mi o potępianie działań trenerów. Chciałem zgłębić niejednoznaczności i potencjalne zagrożenia związane ze współczesnymi guru.

Jak wyglądały kulisy współpracy z reżyserem Yannem Gozlanem przy tym projekcie?

Rozmawialiśmy o tym filmie na wczesnym etapie. Byłem pewien, że zaintryguje go zgłębianie tematyki, której nie spotyka się w wielu filmach. Yann dostrzegł okazję, by stworzyć coś intrygującego i trzymającego w napięciu, podobnie jak w naszym wcześniejszym filmie Czarna skrzynka. Tym razem jednak z bardziej niejednoznaczną, a momentami mroczniejszą fabułą. Yann jest wielkim kinomanem. Pracuje naprawdę ciężko i jest niezwykle inspirującym reżyserem, zwłaszcza jeśli chodzi o przedstawianie konfliktów psychologicznych u swoich bohaterów. Uwielbiam z nim pracować. Świetnie się dogadujemy. Łączy nas pasja do twórczości tak uznanych reżyserów jak Alfred Hitchcock i David Fincher.

Dlaczego chciałeś zagrać postać Matta?

To postać, która mnie fascynuje, a jej granie dało mi ogromną satysfakcję. Bardzo przemówiła do mnie ta dość teatralna koncepcja spektaklu w spektaklu, w którym Matt występuje. To postać, która przechodzi bardzo złożoną przemianę. Na początku zachowuje się szczerze, ale z czasem staje się coraz bardziej niejednoznaczny. Odkrywamy zakamarki jego duszy, zarówno w jej najlepszych, jak i najgorszych aspektach. Niektóre sytuacje w tym filmie były dla mnie zupełnie nowe. Na przykład show motywacyjne prowadzone przez Matta.

Po czterech dniach kręcenia w otoczeniu 400 osób przebywających w tej samej przestrzeni, pozbawionej okien, energia w pomieszczeniu była niesamowita. Byłem na scenie, ale przedstawienie toczyło się wszędzie! Im dłużej tam byliśmy, a zmęczenie ulegało zwiększeniu, tym bardziej ludzie stawali się nieskrępowani, wolni. Krzyczeli, płakali, wczuwali się w rolę na maksa. Byliśmy niemal bliscy osiągnięcia tego transowego stanu, o którym mówi film. Granie z tak dużą ilością osób w scenie było dla mnie nowością. Nadal jestem im wdzięczny za to, że tak intensywnie wczuli się w rolę. Cała ekipa była pod ogromnym wrażeniem.

Matt Vasseur w Guru ma identyczne nazwisko jak bohater filmów Idealny mężczyzna i Czarna skrzynka, przy których współpracowałeś wcześniej z Yannem Gozlanem. Czy to był twój pomysł?

Kiedy otrzymałem scenariusz do Czarnej skrzynki, zaniemówiłem…Moja postać miała to samo imię, co w Idealnym mężczyźnie. Yann udzielił mi wtedy dość enigmatycznej odpowiedzi. Podoba mi się tajemnica i niemal mistyczny aspekt tego wyboru. Niekoniecznie chcę to dalej wyjaśniać. Fascynują mnie liczne wcielenia tego bohatera.Jego poszukiwanie prawdy…

Czy szukałeś inspiracji w innych rolach lub filmach?

Nie czerpałem inspiracji z żadnego konkretnego filmu czy serialu, głównie dlatego, że tak naprawdę nie ma produkcji związanych z tym tematem. Ta oryginalność bardzo nas inspirowała. Jeśli jednak chodzi o mówców potrafiących zdobyć całkowite zaufanie u innych, przypomniał mi się Leonardo DiCaprio w filmie Wilk z Wall Street i Paul Dano w Aż poleje się krew. Poza tym najważniejszym źródłem w ramach przygotowań do filmu były relacje osób, które korzystały z usług coachów, wypowiedzi trenerów rozwoju osobistego oraz filmy dokumentalne i podcasty.

W twojej grze aktorskiej największe wrażenie robi to, że nieuchronnie zaczynamy wątpić w szczerość Matta. W jaki sposób skonstruowałeś tę postać decydując, kiedy jest on szczery wobec siebie, a kiedy kłamie?

Wierzę w początkową szczerość tej postaci. Nie jest cynikiem, który robi to dla pieniędzy czy władzy. Wierzy w swoje metody. Niektórym ludziom naprawdę pomaga. Jest dobry w tym, co robi. Ale jego pycha w końcu go dopada. Kwestia stopnia szczerości Matta była codziennym tematem dyskusji na planie z reżyserem. Próbowaliśmy różnych wersji. Dopracowaliśmy jego reakcje aż do najdrobniejszego detalu. Wiedzieliśmy jednak, że właściwą równowagę ostatecznie znajdziemy dopiero w procesie montażu. To inteligentna, wrażliwa osoba. Właśnie dlatego odnosi takie sukcesy w tym, co robi. Dzisiejsi czołowi trenerzy często potrafią dobrze odczytywać ludzi, rozumieć ich oraz wiedzą, kiedy należy słuchać, a kiedy działać nieco mocniej.

Matt manipuluje opinią publiczną zgodnie z własnymi potrzebami, wywołując empatię, gdy jest to konieczne, i flirtując także z populizmem. Czy twoja inspiracja wynikała bardziej ze świata polityki czy rozrywki?

Z obu. Obecnie te dziedziny często się zazębiają. Ta postać ma polityczny wydźwięk w czasach, gdy neopopulizm przeżywa silny powrót na całym świecie. Film ma na celu pokazanie, jak era postprawdy, w której emocje i opinie zastępują fakty, stworzyła środowisko sprzyjające pojawieniu się niejednoznacznych postaci takich jak trener Matt. Ludzie poszukują sensu. Nie ufają już politykom, odwracają się od religii, dochodzi do utraty zbiorowej tożsamości…I właśnie wtedy wkraczają trenerzy, z gotowymi rozwiązaniami, przewodnikami krok po kroku, które wydają się upraszczać wszystko w tym chaotycznym świecie.