PROJEKT HAIL MARY – jaki był kluczowy element sukcesu megahitu SCI-FI?

Kiedy latem 2025 roku pojawił się zwiastun Projekt Hail Mary, fani książki Andy’ego Weira zauważyli coś ciekawego. Charyzmatyczny przypominający skałę kosmita z Eridanusa, który zaprzyjaźnia się z protagonistą Rylandem Grace’em (w filmie granym przez Ryana Goslinga), pojawił się w materiale promocyjnym, choć jego obecność na pierwszy rzut oka zdawała się być spoilerem. Jak informuje portal Slashfilm, decyzja o ujawnieniu Rocky’ego w zwiastunie oczywiście była świadoma, choć z powodów innych niż można się było spodziewać. Weir wyjaśnił w rozmowie z Den of Geek:

Nie było absolutnie żadnej możliwości, by utrzymać w tajemnicy aspekt pierwszego kontaktu. Miliony ludzi przeczytało już książkę. Nikt nie wejdzie do kina nie wiedząc o Rockym.

Dzięki efektom praktycznym i utalentowanemu animatorowi Rocky ożył w sposób przekraczający wyobraźnię nawet fanów książki. James Ortiz, który wcielił się w tę kluczową dla fabuły postać zadbał o zbudowanie skutecznej więzi z Goslingiem. Jak powiedział Variety,

Nie chciałem, by Ryan czuł się w tym sam. To byłoby zbyt trudne. Nie powinien podejmować decyzji aktorskich za dziwne, pozbawione twarzy stworzenie.

W związku z tym obaj panowie odbywali próby osobiście, na planie, co pozwalało im spojrzeć sobie w oczy i ustalić rytm scen. Ortiz nadał Rocky’emu realną osobowość.

Rocky jest super inteligentny i ma umysł jak komputer – nigdy nie musisz powtarzać mu niczego dwa razy. Ale on sam zawsze wydawał mi się jak młodszy brat. Jest w nim nieco tego niespokojnego, czternastoletniego chłopca, który naprawdę chce być zaproszony na imprezę.

Paul Lambert, który nadzorował efekty wizualne przyznał w The New York Times, że zespół nie potrafił odróżnić, co jest lalką, a co CGI: To dowód na to, że oba światy połączyły się.

Weir podkreślał w wywiadzie, że historia stała na odpowiednim przedstawieniu Rocky’ego. Musieliśmy go zrobić dobrze. Phil Lord i Christopher Miller, dzięki doświadczeniu w animacji, byli idealnym wyborem. Film to niemal dosłownie dwuosobowa sztuka teatralna (tyle, że w prawdziwie epickim otoczeniu) rozgrywająca się między Goslingiem a nie-człowiekiem, a fakt, że widzowie wiążą się emocjonalnie ze skałą bez twarzy, świadczy o mistrzostwie Ortiza i jego więzi z drugim aktorem na bardzo ludzkim poziomie.