W kinematografii europejskiej fińskie i islandzkie kino jest jedyne w swoim rodzaju, odważne i zaskakujące, a przy tym dowcipne, nawet jeśli opowiada o skrajnie trudnych uczuciach.
W DOMU MROCZNYCH MOTYLI odkrywamy, jak dzieci, jak motyle, potrzebują troski dorosłych, by przełamać swoje wewnętrzne więzienia.