Pierwszy utwór muzyczny specjalnie przeznaczony dla filmu skomponował Romolo Baccini do "Malia dell' Oro" (Włochy, 1906) i "Pierrot Innamorato" (Włochy, 1906) - filmów wyprodukowanych w wytwórni Cines. Włochy były pierwszym krajem, w którym regularnie zaczęto komponować muzykę do realizowanych tam filmów. W innych krajach komponowanie muzyki filmowej rozpowszechniło się dopiero w latach 20. Spośród wczesnych przykładów muzyki kinowej na wzmiankę zasługują utwory skomponowane przez Osvalda Brunetti do filmu "Lo Schiavo di Cartagine" (Włochy, 1910), przez Mazzuchiego do "La Legenda Della Passiflora" (Włochy, 1913) oraz przez Waltera Graziani i Colombia Arona do dwóch jednocześnie zrealizowanych wersji "Ostatnich Dni Pompei" (Włochy, 1913). "Symfonia ognia" Pizettiego towarzyszyła sekwencji filmu "Kabiria" ("Cabiria"; Włochy, 1914), w której poświęcono młode dziewice bożkowi ognia, Molochowi. Mario Costa skomponował znakomitą muzykę do "Storia del Pierrot" (Włochy, 1913), a Tosti uświetnił swoimi kompozycjami projekcję filmu "A Marechiare ce sta 'na Fenesta" (Włochy, 1915).

Pierwszy utwór muzyczny do filmu francuskiego skomponowany został przez Camille Saint-Saensa do inaugaracyjnego dzieła produkcji Film d'Art - "Zabójstwo Księcia Gwizjusza" ("L'assassinat Du Duc De Guise"; Francja, 1908). Była to kompozycja na fortepian, dwoje skrzypiec, altówkę, wiolonczelę, skrzypce basowe i fisharmonię. Wśród pionierów muzyki filmowej wymienić należy m.in.: Michaiła I. Iwanowa, kompozytora muzyki do "Stieńki Riazina" (Rosja, 1908), pierwszego rosyjskiego filmu fabularnego oraz do "Pieśni o Kupcu Kałaszknikowie" (Rosja, 1908) Wasilija Gonczarowa; R.N. McAnally'ego, kompozytora muzyki do filmu Armii Zbawienia "Żołnierze Krzyża" ("Soldiers Of The Cross"; Australia, 1900), obecnie uważanej za przeznaczoną do innego, podobnie zatytułowanego filmu religijnego "Bohaterowie Krzyża" ("Heroes Of The Cross"; Australia, 1909); Brazylijczyka Costę Juniora, autora muzyki do "Paz e Amor" (Brazylia, 1910) - dwutaktówki z dialogami, wygłaszanymi przez ukrytych za ekranem aktorów; oraz W. Striżewskiego, który skomponował muzykę do filmu "Zaporożskaja Sicz" (Rosja, 1911). Ameryka i Wielka Brytania pozostały na tym polu daleko w tyle za kontynentem.

Pierwsza oryginalna muzyka do filmu amerykańskiej produkcji skomponowana została przez Victora Herberta do "Upadku Narodu" ("The Fall Of The Nation"; USA, 1916) Thomasa Dixona, kontynuacji "Narodzin Narodu" ("The Birth Of a Nation"; USA, 1915). Jednakże "Upadek Narodu" wszedł na ekrany dopiero 18 września 1916 roku, a więc pięć miesięcy po premierze filmu "Civilization" (USA, 1916), do którego muzykę skomponował Victor Schertziger.

Pierwszym kompozytorem piszącym muzykę do filmów brytyjskich był sir Edward German, który za szesnaście taktów towarzyszących scenie koronacji w "Henryku VIII" (Wielka Brytania, 1911) otrzymał od W.G. Barkera 50 gwinei. Ówczesna prasa doniosła, że Barker "osobiście uczestniczył w próbach muzyki, którą uważał za niezwykle istotny element filmu". Informacja ta sugeruje, iż kompozycja Germana mogła być częścią większego utworu.


Sir Edward German    Victor Herbert    Camille Saint-Saens


Po raz pierwszy muzykę do filmu dźwiękowego skomponowano na zamówienie Ericha Pommera, szefa przedstawicielstwa studia Gaumont w Europie Zachodniej i Środkowej. Film "Godziny" ("Les Heures"; Francja, 1913) był 55-minutową, nieaktorską, wizualną impresją całego dnia - poranka, popołudnia i nocy. Muzykę nieznanego kompozytora nagrano na płytę i zsynchronizowano z filmem.

Pierwszą muzyką filmową, która została nagrana na ścieżkę dźwiękową filmu była kompozycja Hugo Riesenfelda do "Nibelungów" ("Siegfried"; Niemcy, 1922) Fritza Langa, zarejestrowana w systemie Phonofilm dla pokazów w "Century Center" w Nowym Jorku w roku 1925. "Don Juan" (USA, 1926) produkcji Warner Bros., uważany za pierwszy film fabularny z synchronicznym dźwiękiem i akompaniamentem zarejestrowanym na płycie w systemie Vitaphone, wszedł na ekrany dopiero w następnym roku.

Pierwszym filmem z podłożoną muzyką (czyli wgraną na ścieżkę dźwiękową po zakończeniu montażu) był "Pieśniarz Paryża" ("Innocents Of Paris"; Francja, 1929), hollywoodzki debiut Maurice Chevaliera, zawdzięczający swój sukces przede wszystkim przewodniej piosence "Louise".

Pierwszą piosenką specjalnie napisaną do filmu była "Mother, I Still Have You", skomponowana przez Louisa Silversa i wykonywana przez Ala Jolsona w "Śpiewaku Jazzbandu" ("The Jazz Singer"; USA, 1927).

Pierwszą piosenką filmową zarejestrowaną na płycie była "Mother o'Mine" z filmu "Śpiewak Jazzbandu", w wykonaniu Ala Jolsona. Płyta ukazała się 6 października 1927 roku, równocześnie z premierą filmu.

Pierwszym filmem dźwiękowym z muzyką symfoniczną był "Rajski Ptak" ("The Bird Of Paradise"; USA, 1932) produkcji RKO. Muzyka skomponowana przez wiedeńczyka, Maxa Steinera , została później zarejestrowana jako pierwszy kompletny zapis muzyki filmowej i wydana w formie albumu płytowego przez RCA Victor (78 obrotów). Wcześniej producenci niezbyt chętnie decydowali się na włączenie do filmu muzyki, dobiegającej z niewidzialnego źródła. Tłumaczono to faktem, iż widzowie będą zdezorientowani słysząc muzyką, a nie widząc orkiestry. Stąd wczesne filmy dźwiękowe ograniczały akompaniament muzyczny do czołówki i napisów końcowych bądź też scen, z których jasno wynikało, że muzyka dobiega z radia lub gramofonu. Jednak praktyka nie potwierdziła obaw, że widzowie mogą poczuć się zdezorientowani. Muzyka symfoniczna została zaakceptowana jako integralny element filmu i nikt nigdy nie kwestionował jej źródeł.

W latach 60. muzykę symfoniczną zaczęły wypierać z filmu zyskujące coraz większą popularność muzyka pop i jazz. Później jednak, w latach 70., znów powróciła na ekrany, a jej popularność osiągnęła apogeum w momencie przyznania nagrody Oscara symfonii Johna Williamsa z "Gwiezdnych Wojen".


John Williams   John Williams i orkiestra   John Williams i orkiestra podczas nagrywania 
muzyki do 'Star Wars' (1977)


Po raz pierwszy muzyki elektronicznej użyto w filmie "L'Idee" (Francja, 1934). Skomponował ją Arthur Honegger (1892-1955), na orkiestrę, w skład której wchodził elektroniczny instrument o nazwie Theremin.

Pierwszym filmem z muzyką wyłącznie elektroniczną była "Zakazana Planeta" ("Forbidden Planet"; USA, 1956) z "elektronicznymi kompozycjami" Louisa i Bebe Barronów.

Pierwszym pełnometrażowym filmem z koncertu rockowego był "Rock'n Roll" (Australia, 1959). Koncert z udziałem wielu gwiazd odbył się na stadionie w Sydney.

Pierwszą kobietą komponującą muzykę filmową była Jadan Bai, założycielka Sangeet Film Co. i matka supergwiazdy indyjskiej, Nargis. Bai zadebiutowała muzyką do "Talash-e-huq" (Indie, 1935).

Pierwszą kobietą, która skomponowała muzykę do filmu hollywoodzkiego była Elizabeth Firestone, córka milionera Harveya S.F. Firestone'a, producenta opon samochodowych. Jest ona autorką muzyki do komedii Roberta Montgomery'ego "Jeszcze Raz, Kochanie" ("Once More, My Darling"; USA, 1947).

Pierwszą kobietą, która skomponowała muzykę do filmu brytyjskiego była Elizabeth Lutyens. Jej kompozycje towarzyszyły przygodom Christophera Lee i Diany Dors w niskobudżetowym filmie sensacyjnym "Penny i Sprawa Pownalla" ("Penny And The Pownall Case"; Wielka Brytania, 1948).

POWRÓT DO WYBORU
STRONA GŁÓWNA "MUZYKI"