Noe: Wybrany przez Boga | FILM.ORG.PL



Noe: Wybrany przez Boga

Arka idzie na dno


Łajba Aronofsky'ego jest dziurawa jak sito. Nie przetrwałaby nawet lokalnych podtopień, a co tu dopiero mówić o poradzeniu sobie z biblijnym potopem.

noe-posterO Darrenie Aronofskym można powiedzieć wiele. Niektórzy widzą w nim prawdziwy talent, inni z chęcią przegnaliby go z amerykańskiej fabryki snów, kupując na pocieszenie hipsterskiego muffina i kawę w Starbucksie. Osobiście plasuję się gdzieś po środku stawki i uważam, że od roku 2006, czyli premiery Źródła, Aronofsky nie nakręcił złego filmu. Chociażby dlatego liczyłem na to, że projekt zatytułowany Noe: Wybrany przez Boga ma szansę na powodzenie. Mimo blockbusterowej proweniencji historia o starotestamentowym wybrańcu w jakiś sposób pasowała do niezbyt długiego portfolio reżysera. Po raz kolejny do zrobienia był film skupiający się na jednostce znajdującej się w sytuacji kryzysowej, na krawędzi. Aronofsky’emu nieobca była również tematyka o charakterze religijnym – Źródło oraz debiutanckie Pi stawiały przecież przed widzem pytania fundamentalne. Można było zatem liczyć na to, że Noe stanie się filmową arką unoszącą się nad zatopionymi wrakami kiepskich filmów odnoszących się do opowieści biblijnych. Niestety, statek Aronofsky’ego z każdą minutą filmu staje się coraz bardziej dziurawy, aby ostatecznie sięgnąć dna.

Jedną rzecz trzeba powiedzieć już na wstępie – Noe nie jest filmem religijnym, a wariacją na temat historii, która z religią ma bezpośredni związek. Aronofsky czerpie z różnych źródeł, choć na główny plan wysuwa się Stary Testament i zawarta w nim Księga Rodzaju. Świat stworzony na potrzeby filmu wykreowany jest na rasowe fantasy. Dla przykładu, hebrajskie oraz wczesnochrześcijańskie teksty wspominają, że w czasach poprzedzających potop na Ziemi żyli giganci. Ich pochodzenie często łączone jest ze współżyciem pomiędzy ziemskimi kobietami i aniołami, które zbuntowały się przeciw woli Boga. Aronofsky podchwytuje ten motyw, wyraźnie sugerując anielskie pochodzenie swoich olbrzymów. Korzysta również z tego, że w tekstach źródłowych nie ma dokładnych opisów tych istot. W rezultacie jego giganci wyglądają jak ogromnej wielkości skalne golemy. Co więcej, dla potrzeb filmu przestają żyć na bakier z Bogiem i pomagają Noemu w wypełnieniu jego misji.

noe-3

W identyczny sposób traktowane są inne biblijne motywy. Jeden z potoków Kaina (Tubal-Kain), w tekstach źródłowych wspominany jest jako zręczny kowal. Czasem przypisuje mu się wykonywanie broni, która miała służyć do zabijania ludzi. Aronofsky podchwytuje fakt i czyni go głównym adwersarzem Noego. Przywódcą dzikich hord ludzi, którzy rozszarpują żywą zwierzynę gołymi rękami i żywią się surowymi kawałkami mięsa. W szranki z Tubal-Kainem i jego zastępami ma stanąć rodzina Noego oraz pragnący pojednać się z Bogiem giganci.

Potraktowanie historii potopu jako fundamentu, na którym buduje się nową opowieść, samo w sobie nie jest złym pomysłem. Powiem więcej, to słuszna droga, bo ile razy można pokazywać widzom ugrzecznioną historię rodem z ilustrowanych wydań Biblii dla dzieci. Niestety, scenariusz Aronofsky’ego oraz Handela jest po prostu kiepski. Ot, po jednej stronie dobrzy przyjaciele Noego, po drugiej Tubal-Kain z dzikusami, którzy stanowią kontrast dla tych pierwszych. Nad wszystkim milczący Bóg, który od czasu do czasu spowoduje, że z Ziemi wytryśnie woda lub wyrośnie kwiatek. Żeby nie było zbyt płasko, wydłużony do granic możliwości wątek postępującego szaleństwa Noego, który przestaje radzić sobie z interpretacją boskich znaków. Efekt? Nudne fantasy z rozwleczoną fabułą (to pierwsza opcja) lub, jak kto woli, mało przekonujący dramat o biblijnym superbohaterze, który nie radzi sobie z piętnem powierzonego mu zadania. Gdzieś w tle, żeby było mądrze i głęboko, od kąta do kąta arki snuje się natomiast refleksja, że granica pomiędzy dobrem i złem jest bardzo cienka i częstokroć mocno dyskusyjna.

noe-2

Aronofsky robi zatem z historii o Noem coś, co na rynku blockbusterów od lat sprzedaje się bardzo dobrze – prostą i widowiskową opowieść o herosie, który cierpi z powodu swojej wyjątkowości. Gdyby przebrać postacie w trykoty bohaterów komiksowych i nieco uwspółcześnić scenografię, Noe z powodzeniem mógłby zamienić się w kolejny przeciętny superhero-movie.

We wszechobecnym CGI zatraca się gdzieś wizualna wyjątkowość, będąca jak do tej pory znakiem rozpoznawczym Aronofsky’ego. Blockbusterowy przepych zdecydowanie mu nie służy, sprowadza do poziomu sprawnego rzemieślnika, który tworzy film wedle z góry przyjętych schematów. Noe nie jest również do końca udany pod kątem aktorskim. O ile starsza część obsady (Russell Crowe, Jennifer Connelly, Anthony Hopkins, Ray Winstone) radzi sobie całkiem dobrze, to ta młodsza zdecydowanie zawodzi. Z przykrością stwierdzam, że najgorsza jest Emma Watson, która gra po prostu fatalnie – sceny rozpaczy w jej wykonaniu ocierają się momentami o ekspresję kabaretowego wygłupu.

noe-4

Łajba Aronofsky’ego jest dziurawa jak sito. Nie przetrwałaby nawet lokalnych podtopień, a co tu dopiero mówić o poradzeniu sobie z biblijnym potopem. Noe to film męczący, szczujący widza banałem rażącym nawet w przypadku rasowego blockbustera, niepotrzebnie rozwleczony i miejscami niezamierzenie zabawny. Do zapomnienia zaraz po wyjściu z kina. Darren, wracaj do mniejszych budżetów.










Przeczytaj także:

Melancholia
Harry Potter i Czara ognia
Mali Agenci 3D
Odlot
OSIEM I PÓŁ, czyli ars poetica według Felliniego
Requiem dla snu






  • Kamil

    Nie widziałem filmu, ale bardzo nachalna promocja filmu wzbudziła moje obawy… Recenzja chyba niestety je potwierdza :/ Kino sobie daruję, ale w przyszłości obejrzę na pewno.

  • karpatka

    Byłem, widziałem, pokaz w tej sali z dmuchawami. Lipa straszna ten seans, zarówno film jest słaby i doznania wkurwiające. Całkowicie zgadzam się z recenzentem. Najsłabszy film Aronofskiego.

  • canismajorias

    Wypada czekać na Ridleya i jego „Exodus”.

  • Ordynus

    Ja oglądałem i to był najlepszy film. RECENZENT PRZEKUPIONY!

    • http://www.film.org.pl/ Rafał Oświeciński

      tylko przez kogo? :)

      • Fidel

        Przez środowiska chrześcijańskie.

        • F

          Przeciw filmowi najbardziej protestowali muzułmanie. Teraz autor rzuca podejrzenia na środowiska chrześcijańskie. Chyba wszyscy widzimy z jakimi ludźmi związany jest pan Jałowski, a raczej جعفر بن محمد!!!

        • Paweł Apostoł

          Jeśli chodzi o potop to zainteresowanych jest znacznie więcej, patrząc na statystyki teoretycznie połowa ludzkości (chrześcijanie, muzułmanie i żydzi).

    • Andriej

      Tak jest, „układ” wszędzie, panie dzieju!

  • Mefisto

    Czemu muffin miałby być hipsterski? :)

    • Fidel

      because.

      • Mefisto

        Nooo! Leave the muffin alone!

  • steppenwolf1982

    ciekawa perspektywa, że „od premiery Źródła Aronofsky nie nakręcił złego filmu”. dla mnie właśnie od tego filmu zaczynają się problemy z Aronofsky’m i przestałem uważać go za nadzieję amerykańskiego kina.

  • Kazik

    Może wreszcie jest czas aby powiedzieć kim tak naprawdę jest Pan Aronofsky? Filmowcem na pokaz – robiącym ambitne filmy nie dlatego, że tak mu gra w duszy, tylko dlatego, że tak wypada. Jak widać, opłaciło mu się to, bo wreszcie Darren mógł nakręcić film o jakim zawsze marzył, czyli drogi, bombastyczny, banalny, komercyjny bzdet. Tym samym stopień filmowej wrażliwości Aronofskiego stoi niżej niż Uve Bolla czy Eda Wood’a. Tamci przynajmniej zdają sobie sprawę z własnych ograniczeń, Aronofksy przeciwnie, tworzy gówno i nazywa i jeszcze bezczelnie nazywa to sztuką.

    Zgadzam się z każdym słowem powyższej recenzji.

  • NOAH

    Gówno a nie recenzja. FILM JEST KAPITALNY I EPICKI ! Czegoś tak pięknego dawno nie widziałem i POLECAM.

    • Andriej

      Zapomnieliśmy dzisiaj wziąć lekarstwo?

  • Bozmeh

    Po wczorajszym seansie moje wnioski są takie – same pomysły są bardzo dobre, ale w praktyce film jest bardzo nierówny – niektóre sceny są świetne, wstawki animowane (następstwa grzechu, stworzenie świata) wyglądają wspaniale, ale z drugiej strony – w filmie są też wyraźnie słabe punkty (Tubal-Kain z kolegami, niektóre dialogi, motyw jagód Matuzalema – kto widział, ten zrozumie, zakończenie). Ogólnie film wygląda na albo wykastrowany i pozbawiony 1/4 scen (co tłumaczy dużą nierówność), albo na efekt jakiegoś koszmarnego kompromisu.
    W zasadzie film dla nikogo – w takim znaczeniu, że nie jest to ani typowy blockbuster, ani typowy Aronofsky, ani w sumie historia biblijna. Jeśli pojawi się wersja reżyserska, może coś się wyjaśni w tym temacie.

    • ses

      Jeśli wierzyć Aronofsky’emu, to co pokazywane jest w kinach, to wersja reżyserska. Widocznie takich film chciał nakręcić. Być może nie dla wszystkich, ale z pewnością dla siebie samego.

      • Bozmeh

        To dobrze, że Darren się na nim dobrze bawił – good for him :)

        Tzn. ja też się bawiłem – ale najbardziej zapadła mi w pamięc z tego seansu… jagodowa zajawka Matuzalema ;)

        Nic to, Noe był i sie zmył – ja czekam na kolejny film Aronofskiego. Jak mawiała moja pani od fizyki:

        „Jedna jaskółka wiosny nie czyni” – więc może kolejne filmy (tak, jak poprzednie) nakręci też z myślą o widzach :)

  • Wojo

    Lem powiedział do Dicka, że literatura fantastyczno naukowa jest jak burdel który czerpie z pałacu jakim jest chrześcijaństwo, nie na odwrót.

  • Andriej

    Piwonia tak bolała dupa, że w swojej recenzji zrobił z tego gniota Opus Magnum ludzkości! Nie możecie wywalić tego pomyleńca z tego serwisu? Niech sobie publikuje swoje wynurzenia na Frondzie.pl

  • mały85

    Następnym razem włącz auto korektę.




Filip Jalowski

28/03/2014

KMF Film.org.pl 1999-2014 Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, modyfikacja, publikacja, dystrybucja w celach komercyjnych bez zgody właściciela tej strony są zabronione.

Strona załadowała się w 0,782 sekund.

banner