Autor: REDAKCJA
opublikowano

NAJLEPSZE FILMY DAVIDA LYNCHA. Wyniki PLEBISCYTU!

 

3. miejsce

Zagubiona autostrada

Lost Highway (1997)

Ten film odmienił mój sposób myślenia o kinie i od kilkunastu lat zaczynam nim każdy kolejny rok. [rajmund]

Podobnie jak w przypadku Mulholland Drive, mamy do czynienia z niesamowitą, mroczną i psychologiczną historią. Namiętność przeplatana mrokiem. [Albert Brygała]

Kwintesencja geniuszu Lyncha, wprowadzającego dychotomię między rzeczywistością a snem. [karwan29]

Sposób poprowadzenia narracji zastosowany w tym obrazie jednoznacznie zachęca widza do podjęcia próby posegregowania i uporządkowania elementów układanki rozsypanych przez twórców w czasie trwania seansu. Zagubiona autostrada oraz późniejsze Mulholland Drive, czyli produkcje postrzegane przez wielu jako kwintesencja stylu Lyncha, są w istocie bardzo charakterystycznymi, ale odrębnymi elementami jego twórczości. To filmy-zagadki, które jak żadne inne obrazy reżysera całymi garściami czerpią z dokonań innych filmowców, bazując głównie na kliszach zaczerpniętych z amerykańskiego kina noir. [Filip Jalowski, fragment artykułu]

Poza całą skomplikowaną i trudną do rozgryzienia konstrukcją jest w tym filmie coś niesłychanie smutnego i bardzo niewinnego zarazem. Jakaś nie do końca wyrażona tęsknota za niesprecyzowanym ideałem, za spełnioną miłością, za bezwzględną czystością uczucia. U Lyncha bowiem mrok bynajmniej niewinności nie wyklucza. [Karolina Chymkowska]

2. miejsce

Mullholland Drive

Mullholland Dr. (2001)

Film jest kompletną definicją stylu Lyncha, zawierającą kwintesencję jego twórczości – tajemnicę i fascynację snem. Wielowarstwowa opowieść o sławie i miłości, sprawdzająca się również jako świetny thriller. Jeden z najważniejszych filmów XXI wieku. [Albert Brygała]

Hipnotyzująca podróż w podświadomość. [Geg1]

Czy Mulholland Drive jest jedynie zlepkiem luźno powiązanych scen, czy też spójną całością? Czy wydarzenia przedstawione na ekranie wydarzyły się naprawdę, czy są jedynie projekcją umęczonego umysłu bohaterki? Historia Diane Selwyn przybiera formę klasycznego labiryntu, a ten – jako figura symboliczna, archetyp silnie zakorzeniony w naszej psychice – niemal automatycznie wciąga nas w grę, nakazuje szukać wyjścia z gmatwaniny korytarzy, z wielką radością zapędzając nas w ślepe uliczki. [Filip Jalowski, fragment artykułu]

Sen i jawa, pożądanie i śmierć przeplatają się w Mulholland Drive tak ściśle, że nie sposób odróżnić, gdzie zaczyna się kreacja, a rozpoczyna destrukcja. Wszystkie demony nieskrępowanej wyobraźni Lyncha zrywają się w tym filmie na wolność i jak to zwykle bywa z jego opowieściami – po równi fascynują i odpychają. [Karolina Chymkowska]

1. miejsce

Miasteczko Twin Peaks

Twin Peaks (1990-1991)

Prawdopodobnie każdy z nas wchodził kiedyś do lasu nocą i zna to irracjonalne uczucie strachu, które towarzyszy pozostawieniu oświetlonej drogi i wkroczeniu w skąpaną w mroku przestrzeń. Właśnie o tym jest Twin Peaks. W świecie Lyncha całe życie jest nieustanną oscylacją pomiędzy ciemnością oraz światłem. Każdy z nas wkracza czasem w noc. Jedni potrafią jednak znaleźć drogę do światła, a inni, zupełnie jak Laura Palmer, gubią drogę i zatracają się w mroku już na zawsze. [Filip Jalowski, fragment recenzji]

Myślę, że Miasteczko Twin Peaks powinno znajdować się na podium dokonań Davida Lyncha, mimo tego, że komercyjna telewizja uśmierciła serial wymuszeniem rozwiązania zagadki, która nigdy miała nie zostać wyjaśniona. Niemniej serial, w szczególności pierwszy sezon, elektryzuje i porywa unikalnym klimatem, charakterystycznymi bohaterami i urzekającą oprawą muzyczną. [Albert Brygała]

Serial wszech czasów – uniwersalny, mroczny, dziwny i piękny zarazem. [karwan29]

Jeden z największych fenomenów kultury naszych czasów. Nieco nadszarpnięty odcinkami tworzonymi bez nadzoru Lyncha, ale wciąż jeden z najlepszych seriali w historii. Znakomity klimat, cudowna muzyka i przede wszystkim ten niepodrabialny świat pełen niepodrabialnych postaci. Myślami regularnie wracam do Miasteczka Twin Peaks. [Filip Pęziński]

korekta: Kornelia Farynowska

Ostatnio dodane