publicystyka filmowa

Filmy o (nie)zwykłym szaleństwie. ZESTAWIENIE NAJCIEKAWSZYCH TYTUŁÓW

Autor: Karolina Nos-Cybelius
opublikowano
Piękny umysł (2001)

Russell Crowe jako genialny matematyk John Nash. Jego kariera akademicka się rozwija, ma rodzinę, piękną i mądrą żonę, ale życie naukowca dalekie jest od normalności. Badacz teorii gier coraz częściej zachowuje się dziwnie, widzi ludzi, których nie ma, twierdzi, że stał się ofiarą rządowego spisku… Objawy schizofrenii paranoidalnej, które pojawiły się we wczesnej młodości z czasem się nasilają. Genialny umysł i jednocześnie umysł chory, niedoskonały, postrzegający rzeczywistość w krzywym zwierciadle. Film oparty na biografii amerykańskiego profesora, zdobywcy nagrody Nobla. Analizę filmu przeczytacie TUTAJ.

Kino, które podważa dogmaty i każe otworzyć umysł na zjawiska, które nawet nam się nie śniły.

K-Pax (2001)

Dziwny mężczyzna z przyklejonym do twarzy delikatnym uśmiechem i nieobecnym wzrokiem ukrytym za przeciwsłonecznymi okularami. Pojawił się znikąd. Twierdzi, że ma na imię Prot i pochodzi z odległej planety. Trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie doktor Powell próbuje dowiedzieć się jak najwięcej o tajemniczym pacjencie i wyperswadować mu kosmiczne teorie. Jednak Prot jest w swoich tezach konsekwentny, pewny siebie i nic nie wskazuje na to, by był szaleńcem. A może jest nim doktor Powell, skoro zaczyna wierzyć w słowa pacjenta? Fenomenalny film z Kevinem Spacey w roli głównej. Kino, które podważa dogmaty i każe otworzyć umysł na zjawiska, które nawet nam się nie śniły. Kilka słów więcej o K-Paxie TUTAJ.

Dom wariatów (2002)

Rosyjsko-francuski dramat o szpitalu psychiatrycznym w Inguszetii. Pogranicze rosyjsko-czeczeńskie, uciekający przed wojennym zagrożeniem personel szpitala zostawia podopiecznych. Zrujnowany zakład psychiatryczny to mikrokosmos, którego wojna zdaje się nie dotyczyć. Nagle odzyskana wolność paradoksalnie wcale nie cieszy, pensjonariuszy psychiatryka widma. Groteskowy obraz pełen czarnego humoru. Mało znany, ale niewątpliwie ciekawy i oryginalny filmowy głos na temat pojmowania normalności i szaleństwa. W epizodycznej roli wystąpił tu muzyk Bryan Adams.

Obłęd (2005)

Weteran wojny w Iraku trafia do zakładu dla obłąkanych kryminalistów. Udowodniono mu morderstwo policjanta, jednak Jack (Adrien Brody) twierdzi, że go nie popełnił. Bardzo nietypowa terapia stosowana przez doktora Beckera sprawia, że Jack zaczyna podróżować w czasie… Brzmi jak szaleństwo, ale czy rzeczywiście tak jest? Nieco podobnym, ale znacznie lepszym filmem jest Drabina Jakubowa w reżyserii Adriana Lyne’a. Nie umieszczam jej w zestawieniu, bo nie jestem przekonana co do szufladki „film o szaleńcu/szaleństwie”. Obraz z Timem Robbinsem jest znacznie bardziej skomplikowaną, wieloznaczną i otwartą na interpretacje historią. Zaciera się w niej granica między życiem a śmiercią, jawą a snem. Nie wiadomo, czy wszystko, co widzimy na ekranie, nie jest „filmem”, który wyświetla się w gasnącym umyśle umierającego człowieka. Drabina Jakubowa to genialny, wart uwagi obraz, który prawdopodobnie zainspirował późniejszy Obłęd, ale czy to film o szaleństwie…? Na marginesie, filmów o poranionych umysłach wracających z frontu żołnierzy jest całkiem sporo. Chociażby Robak, Friedkina z Ashley Judd i Michaelem Shannonem. Choć to truizm, kino świetnie pokazuje, że wojna rujnuje psychikę ludzi i sama jest szaleństwem.

Biegając z nożyczkami (2006)

Nie bez podstaw mówi się, że każdy psychiatra ma coś z psychola, doktor Finch jest na to idealnym dowodem. Jednym z jego pacjentów zostaje Augusten, nastolatek z zaburzeniami emocjonalnymi. Matka Augustena, wieczna hippiska, podrzuca syna psychiatrze i wkrótce chłopak zamieszkuje w rezydencji lekarza. Szybko okazuje się, że to najprawdziwszy dom wariatów. W rodzinie doktora Fincha nie ma ani jednej osoby przy zdrowych zmysłach. Gorzka komedia o dorastaniu, poszukiwaniu własnej tożsamości i akceptacji. Filmowa adaptacja autobiograficznej książki Augustena Xon Burroughsa.

Ostatnio dodane