Remake

DZIEŃ, W KTÓRYM ZATRZYMAŁA SIĘ ZIEMIA. Oryginał i remake

Autor: Rafał Donica
opublikowano

Rok produkcji:
1951

Kraj:
USA

Reżyseria:
Robert Wise

Scenariusz:
Edmund H. North

Rok produkcji:
2008

Kraj:
USA

Reżyseria:
Scott Derrickson

Scenariusz:
David Scarpa

Na Ziemię przybywa obcy statek i ląduje w stolicy USA Waszyngtonie, w Central Parku. Wychodzi z niego wielki robot oraz tajemniczy przybysz Klaatu (o ludzkiej postaci i twarzy), który podczas próby powitania zostaje postrzelony przez wojsko. Klaatu trafia do szpitala, z którego ucieka, gdy dociera do niego, że nie zostanie wysłuchany przez przywódców wszystkich państw – o co grzecznie prosił. Wojsko i służby bezpieczeństwa robiąc „nagonkę na potwora”, za wszelką cenę chcą go odnaleźć i zabić. W Waszyngtonie wybucha panika, podsycana przez prasę coraz to nowymi rewelacjami o dziwacznym wyglądzie i wielkości kosmity. Tymczasem Klaatu przybiera nazwisko Carpenter, melduje się w hotelu i zaprzyjaźnia z małym chłopcem – Bobby’m, który nieświadom tożsamości dorosłego przyjaciela, w najlepsze oprowadza go po Waszyngtonie, podczas gdy dokoła trwają gorączkowe poszukiwania kosmicznego zbiega. Przybysz zaprzyjaźnia się również z matką chłopca – Helen, a w międzyczasie na jaw wychodzi jego prawdziwa tożsamość i cel misji. Klaatu ma do wykonania na Ziemi jedno zadanie: przekonać ludzkość, by zaprzestała korzystania z broni atomowej. W innym przypadku Ziemia zostanie zniesiona z mapy wszechświata. Aby przekonać świat, że traktuje swoją misję bardzo serio, Klaatu, za pośrednictwem robota zatrzymuje na 30 minut działanie wszystkich ziemskich maszyn i energii elektrycznej…

Klaatu (Michael Rennie)

Helen (Patricia Neal)

Bobby (Billy Gray)

Profesor Bernhardt (Sam Jaffe)

Spodek

Gort

Klaatu (Keanu Reeves)

Helen (Jennifer Connelly)

Bobby (Jaden Smith)

Profesor Bernhardt (John Cleese)

Kula

Genetically Organized Robotic Technology (GORT)

Klaatu przybywa na Ziemię w statku kosmicznym w kształcie spodka. Klaatu przybywa na Ziemię w wielkiej kuli. Pojawia się też więcej kul, w innych krajach świata.
Statek ląduje na Ziemi w środku dnia. Statek ląduje na Ziemi w nocy.
Robot jest wielkości człowieka. No, może ciut wyższy. Robot ma wysokość kilku pięter.
Klaatu posiada ciało i twarz człowieka od samego początku. Po wyjściu ze statku jest jednak ubrany w skafander i widać tylko jego oczy. Nie wiadomo, czy ludzka postać to stały wygląd rasy Klaatu, czy tylko ziemskie „przebranie”. Klaatu ma początkowo postać kosmicznej istoty. W człowieka przemienia się dopiero w szpitalu. Twarz „pożycza” od alpinisty, który w latach 20. XX wieku natrafił w górach na kosmiczną kulę.
Klaatu ma dla Ziemian propozycję, z której jasno wynika, że albo przestaną używać przemocy, a w szczególności broni atomowej, albo Ziemia zostanie unicestwiona. Cel jego misji jest jasny – ratowanie sąsiednich planet przez rozbrojenie Ziemi z broni atomowej. Klaatu ma dla Ziemian propozycję, z której wynika, że albo ludzie przestaną niszczyć matkę Ziemię, albo zostaną zmiecieni z jej powierzchni. Cel jego misji jest jasny – ratowanie planety, nie ludzkości.
Choć przed ucieczką ze szpitala twarz Klaatu widziało wiele osób, w gazetach nie ma choćby śladu portretu pamięciowego uciekiniera. Telewizja i gazety publikują tylko zdjęcie Klaatu w skafandrze kosmicznym, a radio pęka w szwach od natłoku niewiarygodnych informacji o wielkim i strasznym potworze, który znalazł się na wolności. W telewizji pokazywane jest zdjęcie uciekiniera, jednak, by nie wzbudzać wśród ludzi paniki, nie mówi się, że jest to poszukiwany kosmita, tylko zbiegły skazaniec.
Klaatu przybiera nazwisko Carpenter i wprowadza się do hotelu, gdzie poznaje białego chłopca i jego matkę – Helen Benson. Z miejsca zaprzyjaźnia się z sympatycznym brzdącem. Nieżyjący ojciec chłopca był żołnierzem. Klaatu nie przybiera żadnego nazwiska. Najpierw poznaje matkę chłopca – Helen, która jest jednym z naukowców zaproszonych na powitanie przybysza. Później poznaje małego, czarnoskórego chłopca, wychowywanego przez Helen. Nieżyjący ojciec chłopca był wojskowym inżynierem.
Klaatu posiada niezwykłe umiejętności z zakresu nauk ścisłych. Poza posiadaniem niezwykłych umiejętności z zakresu nauk ścisłych, Klaatu potrafi za pomocą własnego umysłu pozbawiać przytomności ludzi, wprawić w ruch radiowóz lub strącić śmigłowiec bojowy.
Klaatu po postrzale zostaje „ożywiony” przez niezwykłą maszynę na pokładzie jego latającego spodka. Klaatu sam potrafi ożywiać. Z zaświatów sprowadza zabitego przez siebie policjanta.
Klaatu nikogo nie zabija. Klaatu zabija w.w. policjanta a także załogi strąconych śmigłowców bojowych Black Hawk. W dodatku, w finale filmu zabójcza „chmura” z pewnością pozbawia życia tysiące ludzi, a już na pewno kierowcę ciężarówki, która w widowiskowy sposób zostaje przez „chmurę” pożarta.
Aby zatrzymać wielkiego robota, należy wypowiedzieć słowa: „Klaatu barada nikto”. Do robota słowa te wypowiada Helen. „Klaatu barada nikto” zostaje wypowiedziane do robota przez Klaatu, który próbuje zaatakować Helen.
Klaatu i jego robot pozostawiają Ziemię w stanie nienaruszonym. Robot pozostawia Ziemię nieźle zdemolowaną.
Film ma wydźwięk pacyfistyczny – stop przemocy i wojnom! Film ma wydźwięk proekologiczny – przestańcie niszczyć Ziemię!

Ostatnio dodane